Tag Archives: Πολιτική οικονομία

Τι είναι οικονομία; (Παράδοση κοινωνικού πανεπιστήμιου)

380809_280459685335576_134884423226437_748051_1736868426_n

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΑΝΟΙΧΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ: ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ.

1Η ΠΑΡΑΔΟΣΗ

ΤΙΤΛΟΣ: ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ; ΠΩΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΑΝ ΚΑΙ ΤΙ ΠΡΕΣΒΕΥΟΥΝ ΟΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΘΕΩΡΙΕΣ; ΒΑΣΙΣΟΝΤΑΙ ΟΛΕΣ ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ Η ΜΟΝΟΝ Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ;

Εισηγητής: Γιάννης Κυριακάκης

Ερώτηση: Τι είναι για σας οικονομία, και τι θεωρείτε ότι οφείλει να κάνει μια «οικονομική επιστήμη»;

  1. Εισαγωγή

Μια από τις προνομιακές περιοχές της ανθρώπινης εμπειρίας και γενίκευσης που περιβάλλεται από μια σειρά ισχυρές και σχεδόν αδιαμφισβήτητες βεβαιότητες, βεβαιότητες που προβάλλονται ως «η φυσική τάξη των πραγμάτων», είναι η περιοχή της οικονομίας. Η πιο ισχυρή βεβαιότητα που επικρατεί στην σημερινή βιομηχανική κοινωνία είναι πως η «οικονομία» καθορίζει την κοινωνία, πως οι οικονομικές σχέσεις είναι εν τέλει καθοριστικές και για όλες τις υπόλοιπες. Άρα και το πρώτο ερώτημα που θέτουμε αφορά σε αυτήν, την φαινομενικά άκαμπτη βεβαιότητα. Είναι τελικά η οικονομία η βάση όλων των κοινωνικών σχέσεων; Κι αν είναι, τι περιλαμβάνουμε στον όρο «οικονομία»; Κι αν είναι, ήταν πάντα έτσι; Ή μήπως είναι έτσι μόνο στην παρούσα δομή της κοινωνίας; Δύσκολα ερωτήματα αλλά θα προσπαθήσουμε να τα συζητήσουμε στην πρώτη μας αυτή σύναξη, συζητώντας παράλληλα και τις βασικές αρχές της σύγχρονης οικονομικής σκέψης, και όλου αυτού του πράγματος που ονομάζουν «οικονομική επιστήμη» από την σκοπιά της κυρίαρχης ιδεολογίας και της καπιταλιστικής ηγεμονίας.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν από το πρώτο βασικό ερώτημα, τι είναι οικονομία και αν καθορίζει τελικά σε όλες τις εποχές και όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης η οικονομία ολόκληρη την κοινωνική ζωή του ανθρώπου. Συνέχεια

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Κοινωνικό Πανεπιστήμιο, Οικονομία

Τι εστί «Τράπεζα» σήμερα…(Του Γιάννη Βαρουφάκη)- Η μεγάλη απάτη της «ανα-κεφαλαιοποίησης» (από sofokleous.gr)

Γιάννης Βαρουφάκης

Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχαν ιδιωτικές τράπεζες που λειτουργούσαν ως κανονικές επιχειρήσεις. Που έπαιρναν δηλαδή ρίσκο και είτε, εφόσον τους «έβγαινε», κέρδιζαν είτε, όταν τα πράγματα δεν πήγαιναν «κατ’ ευχήν», διακινδύνευαν την ύπαρξή τους. Από τότε κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι.

Τέτοιες τράπεζες σήμερα δεν υπάρχουν. Σήμερα οι «ιδιωτικές» τράπεζες, παγκοσμίως, αποτελούν έναν παραπλανητικό ευφημισμό. Ιδίως μετά το Κραχ του 2008, οι τράπεζες λειτουργούν ως μορφώματα που συνδυάζουν τα μεγαλύτερα μειονεκτήματα του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα, αποτελώντας έτσι βαρίδια που τραβάνε τις κοινωνίες και τις αγορές μαζί τους στον πυθμένα ενός ωκεανού ζημιών και χρέους.

Αυτές τις μέρες, που μια υπό προθεσμία (και υπό αμφιλεγόμενη νομιμοποίηση) κυβέρνηση «διαπραγματεύεται» την λεγόμενη επανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, καλό είναι να θυμηθούμε τι εστί τράπεζα την σήμερον. Για να το θυμηθούμε όμως αυτό, χρειαζόμαστε μια αναδρομή στο ιστορικό του πώς φτάσαμε εδώ που είμαστε. διαβάστε εδώ τη συνέχεια

5 Σχόλια

Filed under Αναδημοσιεύσεις, Αναλύσεις-Προτάσεις, Η πολιτική στην υπηρεσία του κεφαλαίου, Τράπεζες, κοινωνία του κέρδους

Έχει το χρήμα γίνει παρωχημένο; (Του Anselm Jappe) Μια ανατομία της κρίσης-(αναδημοσίευση από marxistreloaded.wordpress.com)

Έχει το χρήμα γίνει παρωχημένο;

 

του Anselm Jappe

 

Τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και οι επίσημοι φορείς μας προετοιμάζουν: πολύ σύντομα, μια καινούρια παγκόσμια οικονομική κρίση πρόκειται να ξεσπάσει, και θα είναι χειρότερη από αυτή του 2008. Μιλούν ανοιχτά για «καταστροφές». Μα τι θα συμβεί μετά; Πώς θα είναι οι ζωές μας μετά από μια κατάρρευση των τραπεζών και των δημοσίων οικονομικών σε ευρεία κλίμακα; Στην Αργεντινή έχει ήδη συμβεί το 2002. Με τίμημα μια εξαθλίωση σε μαζική κλίμακα, η οικονομία της χώρας μπόρεσε να αναπτυχθεί ξανά λίγο: αλλά, σε αυτή την περίπτωση, δεν αφορούσε παρά μόνο μια χώρα. Σήμερα, όλες οι οικονομίες, ευρωπαϊκές και βορειοαμερικάνικες, κινδυνεύουν να βουλιάξουν όλες μαζί, χωρίς πιθανή σωτηρία. διαβάστε εδώ τη συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Αρθρα, Θεωρία, Κοινωνία, Χρήμα

Καζάκης: Η Ιστορία του Χρέους-Μάθημα μακρο-οικονομίας

Σχολιάστε

Filed under Ιστορία, Οικονομία, Χρέος

To πείραμα του Βέρκγλ

Το πείραμα του Wörgl

Το Wörgl (Βεργκλ) ήταν μια μικρή πόλη 4.500 κατοίκων στην Αυστρία όπουδιεξήχθη ένα καινοτόμο οικονομικό πείραμα το 1932. Ήδη η Ευρώπη είχε χτυπηθεί από το κραχ του 1929, και το 1931 που εκλέχτηκε Δήμαρχος ο Michael Untergüggenberger (Μίκαελ Ούντεργκέγκενμπέργκερ) ήδη είχε έλθει η ύφεση με 30% ανεργία, και 10% άπορους.

Ο νέος Δήμαρχος προερχόταν από φτωχή αγροτική οικογένεια, ο ίδιος κατόρθωσε να μορφωθεί μόνος του και να γίνει μηχανικός στους σιδηροδρόμους. Αν και ο ίδιος δεν ήταν μαρξιστής, είχε συνδικαλιστική δράση και υποστήριζε τα συμφέροντα των εργαζομένων ενάντια των πλουσίων επενδυτών του σιδηροδρόμου, πράγμα που το πλήρωσε με την μη προσωπική του άνοδο στην ανώτερη ιεραρχία των σιδηροδρομικών υπαλλήλων.

Ήταν ένας άνθρωπος ανοιχτόμυαλος, πρακτικός, εργατικός, δραστήριος που κέρδισε την καρδιά των συμπολιτών του, οι οποίοι τον εμπιστεύτηκαν στη θέση του Δημάρχου, γνωρίζοντας ότι δεν θα τους προδώσει.

Ο νέος δήμαρχος είχε έναν μακρύ κατάλογο έργων που ήθελε να εκτελέσει. Έργα απολύτως απαραίτητα όπως η ύδρευση της πόλης, η ασφαλτόστρωση των δρόμων, ο οδικός φωτισμός και η φύτευση δέντρων κατά μήκος των οδών. Αλλά τα δημοτικά ταμεία ήταν σχεδόν άδεια, και οι δημότες ήταν ήδη σε δεινή οικονομική κατάσταση, αντιμετωπίζοντας αρκετοί από αυτούς πρόβλημα επιβίωσης. Ο Δήμαρχος καταλάβαινε ότι μία αύξηση της φορολογίας τους, προκειμένου να χρηματοδοτηθούν τα δημοτικά έργα, θα οδηγούσε σε περαιτέρω φτώχεια και ύφεση. διαβάστε εδώ την συνέχεια

2 Σχόλια

Filed under Απο-ανάπτυξη, Αυτοδιαχείρηση, Ιστορία, Οικονομία

Καζάκης Νο 5

Σχολιάστε

Filed under Δάνεια, Οικονομία, Χρέος

Η αποτυχία του μνημονίου, τα νέα μνημόνια, το Ζάππειο 2 και η προοπτική της ανατροπής

1. Πώς έχει η κατάσταση

Η αποτυχία του μνημονίου τώρα ομολογείται από τους ίδιους τους εμπνευστές του. Κύριος λόγος για την αποτυχία δεν ήταν, όπως πολλοί αρχικά περίμεναν, οι λαϊκές αντιδράσεις. Ούτε μόνον ότι το μίγμα πολιτικής που προτάθηκε ήταν λάθος. Φυσικά από την άποψη των συμφερόντων των χαμηλότερων τάξεων, ασφαλώς και ήταν λάθος. Όμως από την σκοπιά των κυρίαρχων συμφερόντων δεν ήταν. Μια συμπίεση των δημοσίων δαπανών, χωρίς αύξηση φορολογίας, και μια απόλυτη μείωση μισθών, δεν είναι ποτέ λάθος πολιτική για την μεγάλη ιδιοκτησία και το κεφάλαιο. Βέβαια οι πιό πολλοί λένε, πως, ήταν η ίδια η πολιτική του μνημονίου λάθος, γιατί οδηγούσε στην μείωση της κατανάλωσης, στην ύφεση και τα μειωμένα έσοδα. Αυτό είναι μόνο εν μέρει σωστό. Γιατί παράλληλα με την μειωμένη ζήτηση έπεσε και το κόστος της εργασίας, πράγμα που θα έκανε κάποιες επιχειρήσεις που δεν στοχεύουν στην εσωτερική ζήτηση, πιό κερδοφόρες. Το θέμα επίσης είναι οτι οι λαίκές τάξεις, δεν αντέδρασαν, δεν εξεγέρθηκαν και δεν μπλόκαραν την εφαρμοζόμενη πολιτική, σε καμμιά περίπτωση. Βασικός λόγος αποτυχίας λοιπόν, ήταν τελικά ο ίδιος λόγος που δημιούργησε το πρόβλημα του χρέους (in the first place που λένε και οι αγγλοσάξωνες): Το ίδιο το πολιτικό σύστημα. Εδώ η συνέχεια

1 σχόλιο

Filed under Σκέψεις