Tag Archives: Κοινωνικός μετασχηματισμός

Να μην ζήσουμε σαν δούλοι

Σχολιάστε

Filed under Αλληλεγγύη, Αντίσταση, Κινηματογράφος, Ντοκυμαντέρ

Κατάσταση εξαίρεσης και αποδόμηση του συστήματος (του Σωτήρη Δημητρίου)

poverty-burma_~k2508030

Κατάσταση εξαίρεσης και αποδόμηση του συστήματος

Ι. Η κατάσταση εξαίρεσης.

Για τον προσδιορισμό της από το 2008 συνεχιζόμενης οικονομικής κρίσης και για την κοινωνικο-πολιτική σημασία της επικρατεί σύγχυση, συνήθως σκόπιμη. Την χαρακτήρισαν «περιοδική», «χρονία», «δομική» και «κατάσταση έκτακτης ανάγκης». Θα επικεντρώσω στη σχέση της κρίσης με το τελευταίο.

Στις 01/11/2012 το Ελεγκτικού Συνεδρίου έκρινε ότι τα προτεινόμενα για ψήφιση από τη βουλή μέτρα περικοπής μισθών και συντάξεων είναι αντισυνταγματικά. Μετά τρεις ημέρες, σε πρωινή εκπομπή, ο Χατζησωκράτης (της ΔΗΜ.ΑΡ.) υποστήριξε ότι, επειδή το κράτος βρίσκεται σε κρίσιμη κατάσταση, μπορούμε να υπερβούμε και να αγνοήσουμε το σύνταγμα. Την ίδια θέση επήραν και τα κυβερνητικά κόμματα στη Βουλή, στις 06/11/2012, αν και στο μεταξύ την ίδια γνωμάτευση περί αντισυνταγματικότητας των μέτρων έκανε και ο Άριος Πάγος και η κυβέρνηση λειτουργεί πλέον με διατάγματα. Τα λεγόμενα «πράξεις νομοθετικού περιεχομένου». Δηλαδή, επιβάλλεται καθεστώς εξαίρεσης ως αναγκαία συνέπεια της οικονομικής κρίσης. Αυτά τα δύο, η κρίση και η κατάσταση εξαίρεσης εμφανίζονται σε στενή σχέση, πράγμα που είχε επαναληφθεί στο παρελθόν. Πρόκειται για αιτιακή εξάρτηση μεταξύ τους ή για δύο πλευρές, οικονομική και πολιτική, του ίδιου φαινομένου;
Αρχικά διαδόθηκε η άποψη ότι η κρίση είναι περιοδική (ΚΚΕ κ.ά.) αλλά αποδείχθηκε άστοχη, γιατί είναι αδύνατον να προσδιοριστεί το τέλος της κρίσης. Τη θέση της επήρε, ιδιαίτερα στους διανοούμενους -G. Agamben (2007). Φ. Τερζάκης (2005)- η άποψη ότι συνιστά καθεστώς έκτακτης ανάγκης.  Το πλεονέκτημα της άποψης αυτής ως προς τις οικονομικές αναλύσεις είναι ότι δεν περιορίζει την κρίση στο χρηματοπιστωτικό τομέα αλλά τη διευρύνει και στις επιπτώσεις που έχει και στο θεσμικό επίπεδο, χαρακτηρίζοντάς την ως κατάσταση εξαίρεσης του αστικού κράτους. διαβάστε εδώ τη συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Αρθρα, Θεωρία

Η Αλίκη στην χώρα του ονείρου και του εφιάλτη (Του Κώστα Σ.)

Η Αλίκη στη χώρα του ονείρου και του εφιάλτη, όπως την είδε στις αντανακλάσεις του εκλογικού καθρέφτη.

Θα προσπαθήσουμε να κάνουμε μια μη- κοινοβουλευτική ανάγνωση των εκλογικών αποτελεσμάτων, προσπαθώντας να τα εντάξουμε στην συνολική κίνηση κοινωνικού, πολιτικού και οικονομικού μετασχηματισμού που συντελείται στον ελληνικό κοινωνικό σχηματισμό τα τελευταία 2 ½ χρόνια. Μια στιγμή που βρίσκεται σε αλληλεπίδραση με αυτό τον μετασχηματισμό χωρίς όμως να αποτελεί μια ακριβής και καθαρή αποτύπωση του σε κοινοβουλευτικό επίπεδο. Έχουμε να κάνουμε πιο πολύ με διαγώνιες αντανακλάσεις παρά με έναν άμεσο «καθρέφτισμα» αυτού του μετασχηματισμού στο εκλογικό αποτέλεσμα. Γι’ αυτό ακριβώς το λόγο θα προσπαθήσουμε να χρησιμοποιήσουμε γραμμές και οριοθετήσεις διαφορετικές από αυτές που συνήθως χρησιμοποιούνται στις κλασικές πολιτικές αναλύσεις (Δεξιά, Αριστερά, Κέντρο) και θα προσπαθήσουμε να δείξουμε ότι στην ελληνική πραγματικότητα βρισκόμαστε σε μια διαδικασία τριχοτόμησης του κοινωνικού σώματος.

Σε μια διαδικασία συγκρότησης τριών αντιτιθέμενων μεταξύ τους κοινωνικό- πολιτικών τάσεων των οποίων οι πολιτικές εκφράσεις δεν έχουν ακόμα παγιωθεί και σε έναν Α βαθμό περνάνε εγκάρσια τους υπάρχοντες πολιτικούς φορείς ή βρίσκονται εκτός του κάδρου της εκλογικής χαρτογράφησης, αφού η αποχή έφτασε το 35% (ποσοστό μεγαλύτερο κατά 5% από αυτό των εκλογών του 2009 και πρωτόγνωρο για τα ελληνικά δεδομένα). Επιλέξαμε να μιλήσουμε για τάσεις και όχι για μπλοκ γιατί όχι μόνο αυτή η διαδικασία είναι ακόμα ρευστή και σε εξέλιξη, αλλά και γιατί προς τον παρόν ο ίδιος ο κόσμος (στην πλειοψηφία του) που μετέχει στην συγκρότηση αυτών των κοινωνικό- πολιτικών τάσεων, δεν αντιλαμβάνεται αυτή την συγκρότηση ως μια ενιαία κοινωνικό- πολιτική διαδικασία, ούτε φυσικά διακρίνει καθαρά τις διεργασίες σύνθεσης, τις κεντρομόλες και φυγόκεντρες τάσεις που διαπερνούν όλη αυτή την διαδικασία, τουλάχιστον όχι σε όλο το εύρος τους (έκταση και βάθος). Ούτε σε πρώτη φάση μπορεί να υπερβεί τις διαχωριστικές γραμμές και τις παγιώσεις που κουβαλάει από το παρελθόν, παρόλο που όλα αυτά αναδιατάσσονται μέσα από αυτή την διαδικασία, αυτό δεν έχει βρει ακόμα και την συνειδητή πολιτική του έκφραση. Διαβάστε εδώ την συνέχεια του άρθρου

Σχολιάστε

Filed under Αρθρα, Επικαιρότητα

Η έξαρση της ανδρικής βίας στις συνθήκες κρίσης του συστήματος (του Σωτήρη Δημητρίου)

Η ΕΞΑΡΣΗ ΤΗΣ ΑNΔΡΙΚΗΣ ΒΙΑΣ

ΣΤΙΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΚΡΙΣΗΣ ΤOΥ ΣΥΣΤΉΜΑΤΟΣ

Το βασικό ερώτημα που προσεγγίζουμε είναι το εξής: Υπάρχει εγγενής σχέση της διάκρισης των φύλων με τη βία και, εάν υπάρχει, πώς εξηγείται και πώς μπορεί να αναιρεθεί; Ας δούμε σε γενικές γραμμές την κοινωνική διάσταση του ζητήματος. Έχει διαπιστωθεί ότι η ανάπτυξη της παγκοσμιοποίησης, που συνδέεται με το νεοφιλελευθερισμό, συνοδεύεται με την όξυνση των κοινωνικών διακρίσεων και ένταση της ανισότητας. Οι κοινωνικές διακρίσεις δεν είναι ιδιότητες αλλά σχέσεις. Είναι οι σχέσεις των ολίγων, των ξεχωριστών που απολαμβάνουν κοινωνικά προνόμια, προς τους άλλους, τους πολλούς που βρίσκονται σε μειονεκτική κοινωνική θέση. Συνεπώς, είναι σχέσεις εκμετάλλευσης, σχέσεις «δύναμης επί» και εξουσίας. Οι προνομιούχοι κατέχουν θέσεις κυριαρχίας, ενώ οι άλλοι υποβιβάζονται σε θέσεις υποτέλειας. Οι σχέσεις κυριαρχίας χαρακτηρίζουν τις κοινωνίες της ανισότητας (ή ασύμμετρες κοινωνίες) οι οποίες σήμερα επικρατούν στον πλανήτη. -διαβάστε εδώ την συνέχεια>

Σχολιάστε

Filed under Ανθρωπολογία, Θεωρία, Κοινωνία, Φύλο

To πείραμα του Βέρκγλ

Το πείραμα του Wörgl

Το Wörgl (Βεργκλ) ήταν μια μικρή πόλη 4.500 κατοίκων στην Αυστρία όπουδιεξήχθη ένα καινοτόμο οικονομικό πείραμα το 1932. Ήδη η Ευρώπη είχε χτυπηθεί από το κραχ του 1929, και το 1931 που εκλέχτηκε Δήμαρχος ο Michael Untergüggenberger (Μίκαελ Ούντεργκέγκενμπέργκερ) ήδη είχε έλθει η ύφεση με 30% ανεργία, και 10% άπορους.

Ο νέος Δήμαρχος προερχόταν από φτωχή αγροτική οικογένεια, ο ίδιος κατόρθωσε να μορφωθεί μόνος του και να γίνει μηχανικός στους σιδηροδρόμους. Αν και ο ίδιος δεν ήταν μαρξιστής, είχε συνδικαλιστική δράση και υποστήριζε τα συμφέροντα των εργαζομένων ενάντια των πλουσίων επενδυτών του σιδηροδρόμου, πράγμα που το πλήρωσε με την μη προσωπική του άνοδο στην ανώτερη ιεραρχία των σιδηροδρομικών υπαλλήλων.

Ήταν ένας άνθρωπος ανοιχτόμυαλος, πρακτικός, εργατικός, δραστήριος που κέρδισε την καρδιά των συμπολιτών του, οι οποίοι τον εμπιστεύτηκαν στη θέση του Δημάρχου, γνωρίζοντας ότι δεν θα τους προδώσει.

Ο νέος δήμαρχος είχε έναν μακρύ κατάλογο έργων που ήθελε να εκτελέσει. Έργα απολύτως απαραίτητα όπως η ύδρευση της πόλης, η ασφαλτόστρωση των δρόμων, ο οδικός φωτισμός και η φύτευση δέντρων κατά μήκος των οδών. Αλλά τα δημοτικά ταμεία ήταν σχεδόν άδεια, και οι δημότες ήταν ήδη σε δεινή οικονομική κατάσταση, αντιμετωπίζοντας αρκετοί από αυτούς πρόβλημα επιβίωσης. Ο Δήμαρχος καταλάβαινε ότι μία αύξηση της φορολογίας τους, προκειμένου να χρηματοδοτηθούν τα δημοτικά έργα, θα οδηγούσε σε περαιτέρω φτώχεια και ύφεση. διαβάστε εδώ την συνέχεια

2 Σχόλια

Filed under Απο-ανάπτυξη, Αυτοδιαχείρηση, Ιστορία, Οικονομία

Η κρίση, το ευρώ, η αριστερά και η άμεση δημοκρατία ως αιχμή του κοινωνικού μετασχηματισμού (Του Γιάννη Κ.)

1. Ο Κοινωνικός Μετασχηματισμός

Απο την αρχή της δημιουργίας των αντισωμάτων και αυτού του blog, υποστηρίζουμε την θέση πως ο κοινωνικός μετασχηματισμός απο μια κοινωνία ανισότητας, αδικίας και βαρβαρότητας, σε μια κοινωνία αλληλεγγύης και αρμονίας, δεν θα έλθει μέσα από μοντέλα νέας αντιπροσωπευτικής εξουσίας «υπέρ του λαού», αλλά μέσα από την συγκρότηση νέων, αυτόνομων και ανταγωνιστικών στον καπιταλισμό κοινωνικών, πολιτικών και οικονομικών δομών και σχέσεων, από τον ίδιο τον λαό, χωρίς μεσολαβήσεις και αντιπροσωπεύσεις. Δεν πιστεύουμε οτι για την συγκρότηση αυτών των δομών και σχέσεων είναι απαραίτητη η «κατάληψη της εξουσίας» απο μια κυβέρνηση που θα επιβάλει στο λαό αυτές τις δομές. Πιστεύουμε το αντίθετο. Πως η αδιάκοπη προσπάθεια και πάλη για την δημιουργία, εδραίωση και διάδοση αλληλέγγυων θεσμών, δομών και σχέσεων θα απορρυθμίσει και την «κυβέρνηση» και το κράτος των ιεραχημένων αντιπροσώπων, των εξουσιαστικών ρόλων, των αφεντικών και των υπαλλήλων τους. Πιστεύουμε δηλαδή στην «αλλαγή απο τα κάτω» κι όχι «απο τα πάνω».

Η αντίληψή μας αυτή δεν αφορά ένα μακρυνό μέλλον, ούτε προϋποθέτει την «οργάνωση» όλων των καταπιεσμένων σε κόμμα. Μπορεί να υλοποιείται από μικρές ομάδες εδώ και τώρα, με πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές πρωτοβουλίες αυτοδιαχείρισης, αυτο-οργάνωσης και εναλλακτικής στον πολιτισμό του κέρδους κοινωνικής διαβίωσης. Ο κοινωνικός μετασχηματισμός θα εξαρτάται από την επιτυχία της δικτύωσης αυτών των ομάδων μεταξύ τους και την πάλη τους ενάντια στους θεσμούς του κράτους. Δεν παραγνωρίζουμε την δυσκολία να γίνει έστω κατανοητή αυτή μας η θέση στον ευρύτερο «αντικαπιταλιστικό» χώρο. Η βαθειά εδραιωμένη εξουσιολαγνεία της αριστερής σκέψης και κουλτούρας, μαζί με τον αστικό ατομισμό, συνιστά ένα μεγάλο εμπόδιο για την διάδοση και την ιδεολογική ζύμωση των ιδεών της αυτονομίας στο αντικαπιταλιστικό εργατικό κίνημα. Κατά μια εξηγήσιμη, κατα τα άλλα, πολιτική διστροφή, η αριστερά επαγγέλεται κοινωνικό μετασχηματισμό, δηλαδή αλλαγή των κοινωνικών δομών χωρίς την αλλαγή των κοινωνικών ρόλων. Δηλαδή ο εργάτης παραμένει εργάτης. Το μόνο που θα αλλάξει θα είναι η σχέση του με την εξουσία (δηλαδή οι πολιτικοί του αντιπρόσωποι). Όμως ποτέ στην ιστορία δεν υπήρξε κοινωνικός μετασχηματισμός χωρίς την ριζική αλλαγή των κοινωνικών σχέσεων και ρόλων.

2. Η ευρωζώνη, το ευρώ, η ΕΕ, η κρίση, η άμεση δημοκρατία και η αριστερά.

Παρόλο που απο την σκοπιά της αυτονομίας και της άμεσης δημοκρατίας, ο κοινωνικός μετασχηματισμός (δηλαδή η ανατροπή του καπιταλισμού) είναι αδύνατον να προέλθει απο την «κατάληψη» θεσμών ανάθεσης και αντιπροσώπευσης από «εκπροσώπους» των καταπιεσμένων μιας και αυτοί οι θεσμοί δημιουργήθηκαν για να στηρίζουν τον καπιταλισμό, ο χώρος της αυτονομίας και της άμεσης δημοκρατίας, δεν πρέπει να είναι αδιάφορος για την προοπτική ή την πιθανότητα μιας αριστερής κυβέρνησης. Εδώ η συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Πολιτική, Σκέψεις

Κούρεμα: Χρεωκοπία, επιτροπεία και άγρια λιτότητα για τα επόμενα 10 χρόνια (τουλάχιστον)

Με το «κούρεμα» που αποφασίστηκε νωρίς σήμερα το πρωί (27 Οκτώβρη 2011) στις Βρυξέλλες, η Ελλάδα μπαίνει σε μια περίοδο άγριας λιτότητας, φτώχειας και εξαθλίωσης, για τα επόμενα δέκα χρόνια τουλάχιστον. Επίσης θα υπάρχει αυστηρή επιτροπεία απο την τρόϊκα και κατάλυση της όποιας εναπομείνουσας ανεξαρτησίας του ελληνικού κράτους για το ίδιο διάστημα. Στις συνθήκες αυτές είναι αδύνατον η κοινοβουλευτική διαδικασία να οδηγήσει σε ανατροπή αυτής της πολιτικής σε όφελος του λαού. Εκτός από την απόλυτη διάψευση των προβλέψεων για έξοδο απο την κρίση και «επιστροφή στις αγορές» σε δυό τρία χρόνια, ανατρέπονται και όλοι οι σχεδιασμοί των κομματικών μηχανισμών, δεξιών κι αριστερών για μεταρρυθμιστική πολιτική εντός του πολιτικού συστήματος . Το ζήτημα της ανατροπής του πολιτικού συστήματος και του κοινωνικού μετασχηματισμού, πρέπει πια να μπαίνει στην ημερήσια διάταξη της πλειοψηφίας των εργαζομένων, των ανέργων, των συνταξιούχων, των νέων. Σε αυτό θα επανέλθουμε με εκτενές άρθρο και προτάσεις.

Σχολιάστε

Filed under Δανειακή σύμβαση