Category Archives: Σκέψεις

Η κρίση, το ευρώ, η αριστερά και η άμεση δημοκρατία ως αιχμή του κοινωνικού μετασχηματισμού (Του Γιάννη Κ.)

1. Ο Κοινωνικός Μετασχηματισμός

Απο την αρχή της δημιουργίας των αντισωμάτων και αυτού του blog, υποστηρίζουμε την θέση πως ο κοινωνικός μετασχηματισμός απο μια κοινωνία ανισότητας, αδικίας και βαρβαρότητας, σε μια κοινωνία αλληλεγγύης και αρμονίας, δεν θα έλθει μέσα από μοντέλα νέας αντιπροσωπευτικής εξουσίας «υπέρ του λαού», αλλά μέσα από την συγκρότηση νέων, αυτόνομων και ανταγωνιστικών στον καπιταλισμό κοινωνικών, πολιτικών και οικονομικών δομών και σχέσεων, από τον ίδιο τον λαό, χωρίς μεσολαβήσεις και αντιπροσωπεύσεις. Δεν πιστεύουμε οτι για την συγκρότηση αυτών των δομών και σχέσεων είναι απαραίτητη η «κατάληψη της εξουσίας» απο μια κυβέρνηση που θα επιβάλει στο λαό αυτές τις δομές. Πιστεύουμε το αντίθετο. Πως η αδιάκοπη προσπάθεια και πάλη για την δημιουργία, εδραίωση και διάδοση αλληλέγγυων θεσμών, δομών και σχέσεων θα απορρυθμίσει και την «κυβέρνηση» και το κράτος των ιεραχημένων αντιπροσώπων, των εξουσιαστικών ρόλων, των αφεντικών και των υπαλλήλων τους. Πιστεύουμε δηλαδή στην «αλλαγή απο τα κάτω» κι όχι «απο τα πάνω».

Η αντίληψή μας αυτή δεν αφορά ένα μακρυνό μέλλον, ούτε προϋποθέτει την «οργάνωση» όλων των καταπιεσμένων σε κόμμα. Μπορεί να υλοποιείται από μικρές ομάδες εδώ και τώρα, με πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές πρωτοβουλίες αυτοδιαχείρισης, αυτο-οργάνωσης και εναλλακτικής στον πολιτισμό του κέρδους κοινωνικής διαβίωσης. Ο κοινωνικός μετασχηματισμός θα εξαρτάται από την επιτυχία της δικτύωσης αυτών των ομάδων μεταξύ τους και την πάλη τους ενάντια στους θεσμούς του κράτους. Δεν παραγνωρίζουμε την δυσκολία να γίνει έστω κατανοητή αυτή μας η θέση στον ευρύτερο «αντικαπιταλιστικό» χώρο. Η βαθειά εδραιωμένη εξουσιολαγνεία της αριστερής σκέψης και κουλτούρας, μαζί με τον αστικό ατομισμό, συνιστά ένα μεγάλο εμπόδιο για την διάδοση και την ιδεολογική ζύμωση των ιδεών της αυτονομίας στο αντικαπιταλιστικό εργατικό κίνημα. Κατά μια εξηγήσιμη, κατα τα άλλα, πολιτική διστροφή, η αριστερά επαγγέλεται κοινωνικό μετασχηματισμό, δηλαδή αλλαγή των κοινωνικών δομών χωρίς την αλλαγή των κοινωνικών ρόλων. Δηλαδή ο εργάτης παραμένει εργάτης. Το μόνο που θα αλλάξει θα είναι η σχέση του με την εξουσία (δηλαδή οι πολιτικοί του αντιπρόσωποι). Όμως ποτέ στην ιστορία δεν υπήρξε κοινωνικός μετασχηματισμός χωρίς την ριζική αλλαγή των κοινωνικών σχέσεων και ρόλων.

2. Η ευρωζώνη, το ευρώ, η ΕΕ, η κρίση, η άμεση δημοκρατία και η αριστερά.

Παρόλο που απο την σκοπιά της αυτονομίας και της άμεσης δημοκρατίας, ο κοινωνικός μετασχηματισμός (δηλαδή η ανατροπή του καπιταλισμού) είναι αδύνατον να προέλθει απο την «κατάληψη» θεσμών ανάθεσης και αντιπροσώπευσης από «εκπροσώπους» των καταπιεσμένων μιας και αυτοί οι θεσμοί δημιουργήθηκαν για να στηρίζουν τον καπιταλισμό, ο χώρος της αυτονομίας και της άμεσης δημοκρατίας, δεν πρέπει να είναι αδιάφορος για την προοπτική ή την πιθανότητα μιας αριστερής κυβέρνησης. Εδώ η συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Πολιτική, Σκέψεις

Η Χρεωκοπία είναι αναπόφευκτη. Κοροϊδεύουν τον κόσμο. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι ο έλεγχος της οργής των πολιτών και η διατήρηση της πολιτικής εξουσίας

Ο ορυμαγδός των τελευταίων πολιτικών εξελίξεων δεν άφησε πολύ χρόνο για σκέψη. Έπρεπε να καταλαγιάσει λίγο ο βομβαρδισμός των μέσων με τα αλλεπάληλα πολιτικά και παραπολιτικά δρώμενα για να σκεφτούμε λίγο, γιατί γίνονται όλα αυτά και για το τι πραγματικά κυοφορεί η «νέα» κυβέρνηση της συμμαχίας τραπεζιτών, συστημικών κλεπτοκρατών Πασόκων και Νεοδημοκρατών, και των φασιστοειδών του Καρατζαφέρη. Το πρωτόγνωρο του συστημικού θράσους, το να βάλουν δηλαδή υπουργούς πρώην ΕΠΕΝίτες και νοσταλγούς της χούντας των συνταγματαρχών, φαινομενικά δηλώνει μια βαθειά περιφρόνηση των δοκιμαζόμενων εργαζομένων και ανέργων, πέρα απο το προφανές του οτι κανείς δεν εξέλεξε μια τέτοια κυβέρνηση, ούτε κανείς έχει το δικαίωμα να μιλά εξ ονόματος του 43% του ΠΑΣΟΚ του 2009 λόγου χάριν. Αμφιβάλλω αν έστω κι ένας από τα 3 και εκατομμύρια αυτών των ψηφοφόρων φανταζόταν πως δυό χρόνια μετά η ψήφος του θα γινόταν το άλλοθι για την είσοδο στην διακυβέρνηση θαυμαστών του Πινοσέτ και του Λεπέν.

Τι δημοκρατία και κουραφέξαλα; Η Χούντα του ΔΝΤ τώρα δικαιώνεται. Στην ουσία βρίσκει τους αυθεντικούς πολιτικούς και ιδεολογικούς εκφραστές της! Όμως το οτι αυτό είναι μια ένδειξη περιφρόνησης στα λαϊκά αισθήματα, είναι μόνο μια φαινομενική κρίση. Στην ουσία η «νέα» κυβέρνηση του μνημονιακού μετώπου συνιστά ακριβώς την απάντηση του συστήματος στην λαϊκή κινητοποίηση και ειδικότερα στην απεργία της 19ης- 20ης Οκτώβρη και της λαϊκής εξέγερσης της 28ης Οκτώβρη στις παρελάσεις, μιά μόλις μέρα μετά την «ιστορική» συμφωνία για το «κούρεμα» του χρέους. Αρχικά η μπλόφα του δημοψηφίσματος, και ύστερα η πρωτοβουλία για κυβέρνηση φασιστών-αστών-τραπεζιτών δεν είχαν και δεν έχουν καμμιά σχέση με την αποτροπή της χρεωκοπίας αλλά με την διαχείριση της  αναπόφευκτης χρεοκωπίας σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων για την διάσωση του πολιτικού συστήματος. διαβάστε εδώ την συνέχεια

2 Σχόλια

Filed under Πως σκέφτεται ο αντίπαλος, Πολιτική, Σκέψεις, Χρεωκοπία

Οι Αναρχικοί (του Γιάννη Κ.)


Το ΚΚΕ έχει την λογική πως οι συνθήκες δεν είναι ώριμες για την επανάσταση. Με αυτή την λογική όσοι σήμερα ριζοσπαστικοποιούνται και είναι οι ίδιοι ώριμοι για μια κοινωνική ανατροπή, θα πρέπει να φρενάρουν, να χειραγωγηθούν στο κοινοβουλευτικό παιχνίδι του «ψηφούλι, ψηφούλι γεμίζει το σακούλι», ενώ οι κοινωνικοί αγώνες θα πρέπει να περιορίζονται στην υπεράσπιση των «κατακτήσεων» της μισθωτής εργασίας. Το ΚΚΕ αυτό το ονομάζει «ιδεολογική πάλη», κάποιοι άλλοι το ονομάζουν ταξική προδοσία και νέα βάρκιζα. εδώ η συνέχεια

15 Σχόλια

Filed under Αναρχία, Σκέψεις, αυτο-οργάνωση

Οι ιδιαιτερότητες της κρίσης στην Ελλάδα και γιατί η κυβέρνηση μετράει μέρες…

Στην Ελλάδα η κρίση δεν είναι μόνο ή κυρίως των τραπεζών όπως είναι στην Αμερική και στην Ευρώπη. Δεν είναι η κύρια αιτία της οτι το κράτος έσωσε τις τράπεζες που κινδύνευαν με χρεωκοπία και φόρτωσε τις επισφάλειές τους στον κρατικό προϋπολογισμό, παρόλο που υπάρχει και μια τέτοια πλευρά. Στην Ελλάδα η αιτία της κρίσης είναι μάλλον η ανάποδη. Ένα ήδη χρεωκοπημένο κράτος δεν μπορούσε άλλο να δανείζεται, δεν είχε πιά τα μέσα να αγοράζει χρήμα για να κάνει τις δουλειές του. Άρα η κρίση για την Ελλάδα δεν ξεκίνησε το 08 και το 09 αλλά πολύ νωρίτερα. Το ελληνικό κράτος στην ουσία λειτουργούσε για πολύ καιρό, πριν την κρίση, το ίδιο σαν τράπεζα που δημιουργούσε επισφάλειες και φούσκες.

Το ζήτημα λοιπόν είναι να εξετάσουμε ποιές ακριβώς είναι αυτές οι επισφάλειες κι αυτές οι φούσκες του ελληνικού κράτους. εδώ η συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Πολιτική, Σκέψεις

Έχουμε ήδη χρεωκοπήσει…Αν χρεωκοπούσαμε επίσημα τα ίδια μέτρα θα έπαιρναν!

Τα τελευταία μέτρα αποτελούν ομολογία χρεωκοπίας. Στην ουσία οι περικοπές εισοδημάτων, οι απολύσεις, οι φόροι στα ακίνητα, αλλά κυρίως η δραματική μείωση του αφορολόγητου ορίου, ισοδυναμούν ποσοτικά με μέτρα που έτσι κι αλλιώς θα έπαιρνε μια κυβέρνηση σε περίπτωση πραγματικής χρεωκοπίας. Δηλαδή τι άλλο να συνέβαινε σε κάποιον, απο το, ας πούμε, να χάσει την δουλειά του και καπάκι να πληρώνει περίπου το 30-40% του επιδόματος ανεργίας σε φόρους; Τίποτα! Η μείωση 40% των μισθών θα συνέβαινε και σε μια επίσημη χρεωκοπία, με την προσθήκη της διακοπής μισθών και συντάξεων για ένα δυό μήνες. Ισοσταθμικά όμως, σε βάθος χρόνου, οι μειώσεις μισθών συντάξεων σε συνδυασμό και με τους φόρους ίσως να ήταν και μικρότερες σε περίπτωση επίσημης χρεωκοπίας από’τι τώρα! Έτσι οι εκβιασμοί περί χρεωκοπίας δεν ευσταθούν! Η μόνη διαφορά της τωρινής κατάστασης με μια κατάσταση επίσημης χρεωκοπίας είναι η πιθανή διακοπή ρευστότητας των τραπεζών. Δηλαδή απλά θα μπεί ένα πλαφόν αναλήψεων. Κανείς δεν θα μπορεί να σηκώνει απο τράπεζες, πάνω απο 200 ευρώ το μήνα για παράδειγμα. Με αυτόν τον τρόπο ολόκληρη η οικονομική δραστηριότητα θα παραλύσει για ένα δυό μήνες. Πάντως αν κανείς σκεφτεί την σημερινή κατάσταση, θα διαπιστώσει πως η συνθήκη επίσημης χρεωκοπίας δεν διαφέρει πολύ. Άν συνέβαινε, η αναταραχή θα διαρκούσε ένα τρίμηνο, εξάμηνο, ενώ τώρα σερνόμαστε υπο καθεστώς ημι-χρεωκοπίας για δυό χρόνια, και θα σερνόμαστε για άλλα πέντε έως οκτώ χρόνια!!

Οι τρείς βασικοί λόγοι για τους οποίους δεν κυρήσσεται επίσημα πτώχευση είναι πρώτον το ευρώ και η ευρωπαϊκή σταθερότητα. Μια πτώχευση τώρα θα καταστήσει και το μνημονιακό δάνειο αδύνατο να εξυπηρετηθεί κι αυτό θα δημιουργήσει τσουνάμι στην ευρωζώνη, πολιτικό και οικονομικό. Δεύτερον  είναι για να προλάβουν όσοι Έλληνες κεφαλαιούχοι δεν έχουν ακόμα προλάβει να βγάλουν τα λεφτά τους έξω, κι όσες δυτικές τράπεζες και ταμεία προλαβαίνουν να ξεφορτωθούν ακόμα κάμποσα ελληνικά ομόλογα. Και τρίτον είναι ο φόβος για πολιτική ανατροπή σε δρόμους ανεξέλεγκτους στην Ελλάδα. Δηλαδή η ανάδειξη μιας κυβέρνησης που θα αρνηθεί όλα τα χρέη και θα έρθει σε ρήξη με την ΕΕ.

Ουσιαστικά δηλαδή, η χρεωκοπία δεν απειλεί σε καμμιά περίπτωση τους Έλληνες πολίτες. Η Ελλάδα αν διαγραφεί το χρέος δεν έχει κανένα πρόβλημα να επιβιώσει. Μια αναταραχή και στάση πληρωμών θα διαρκέσει από έναν έως δύο μήνες και μια στενότητα ρευστότητας έως έξι μήνες, διάστημα που με κατάλληλη προετοιμασία και λαϊκή αλληλεγγύη ο κόσμος μπορεί να τα βγάλει πέρα. Κανείς δεν θα χάσει ούτε τις περιουσίες του, ούτε τις καταθέσεις του. Απλά για κάποιο διάστημα δεν θα μπορεί να τις χρησιμοποιήσει. Η χρεωκοπία απειλεί κυρίως τα κομάτια του ελληνικού κεφαλαίου που ακόμα κερδοφορούν ή επιβιώνουν στην πλάτη των υπολοίπων, τις ευρωπαϊκές τράπεζες και κυβερνήσεις, και τέλος το ελληνικό πολιτικό σύστημα εξουσίας! Γιατί λοιπόν μας εκβιάζουν με την χρεωκοπία; Χίλιες φορές να χρεωκοπήσουμε! Εμείς δεν έχουμε τίποτα να χάσουμε! Αυτοί έχουν!

Γιάννης Κ.

Σχολιάστε

Filed under Η μεγάλη κοροϊδία, Οικονομία, Σκέψεις

«Το κοινωνικό κράτος»: Μια αντίφαση εν τοις όροις… (του Γιάννη Κ.)

1. Το κράτος μπορεί ποτέ να είναι «κοινωνικό»;

Είναι φυσιολογικό τον τελευταίο ενάμισυ χρόνο να ασχολούμαστε όλοι κυρίως με την κρίση, το χρέος κλπ. αφού αυτό είναι το επείγον ζήτημα που επηρρεάζει τις ζωές όλων. Ωστόσο, στο βαθμό που η κρίση είναι παγκόσμια, και συνδέεται με την αρχιτεκτονική της παγκόσμιας οικονομίας και κοινωνίας, βοηθάει να βγούν στην επιφάνεια και ζητήματα που δεν συνδέονται άμεσα με την οικονομική της, την άμεση, έκφραση, αλλά και με την ίδια την δομή του καπιταλιστικού συστήματος. Ένα τέτοιο ζήτημα είναι και το ζήτημα του κράτους.

Το κράτος στον καπιταλισμό είναι ένας μηχανισμός που βοηθάει στην διαιώνιση και αναπαραγωγή της κυριαρχίας των ιδιοκτητών του κεφαλαίου, της βιομηχανίας, των μεγάλων επιχειρήσεων. Βασική ωστόσο προϋπόθεση βιωσιμότητας του καπιταλιστικού κράτους είναι η επιβολή της ιδεολογίας πως το ίδιο, δεν είναι ένα εργαλείο κυριαρχίας των κεφαλαιοκρατών, αλλά ένα εργαλείο της κοινωνίας για την εξασφάλιση της ισορροπίας και ισονομίας μεταξύ των μελών της. Η συναίνεση σε αυτή την ιδεολογία, είναι τελικά όρος ύπαρξης του κράτους και άρα και του ίδιου του καπιταλισμού. εδώ η συνέχεια

16 Σχόλια

Filed under Αρθρα, Σκέψεις

Άμεση Δημοκρατία και Κοινωνική Ισότητα

Ιστορία και βία

Είναι γεγονός πως οποιαδήποτε πολιτειακή αλλαγή στην ιστορία της ανθρωπότητας βρισκόταν πάντα μέσα στα πλαίσια και τα όρια των κοινωνικών σχέσεων μέσα στα οποία εφαρμοζόταν. Έτσι ακόμα και οι πιό ριζοσπαστικές ιδέες και προθέσεις, σκόνταφταν πάνω στο χαρακτήρα των κοινωνικών σχέσεων και στο συσχετισμό δύναμης ανάμεσα στις κοινωνικές ομάδες. Οι ιδέες που δεν έπαιρναν υπόψη τους αυτές τις σχέσεις κι αυτό τον συσχετισμό κατέληγαν συχνά σε τερατογεννέσεις, ή ακόμα και στην εξυπηρέτηση σκοπών αντίθετων από τις προθέσεις τους.

Τα παραδείγματα είναι πολλά, πάρα πολλά. Από την Αμερικανική και την Γαλλική Επανάσταση, έως την Οκτωβριανή επανάσταση ή ακόμα και την Ελληνική επανάσταση της ανεξαρτησίας το 1821. Αν πάμε ακόμα πιό παλιά το πιό χτυπητό παράδειγμα απόκλισης μεταξύ «διακήρυξης» και εφαρμογής βρίσκεται αναμφίβολα στον Χριστιανισμό και την τεράστια απόσταση μεταξύ Ευαγγελίων και Εκκλησίας. Παρόλο που αυτές τις αποκλίσεις τις γνωρίζουμε όλοι, σπάνια μπαίνουμε λίγο πιο βαθειά να δούμε τις αιτίες τους. Τις περισσότερες φορές ξεμπερδεύουμε με το να αποδίδουμε σκοτεινά ελατήρια στους φορείς των ιδεών. Λέμε, δεν ήθελαν αυτό που έλεγαν, αλλά κάτι άλλο, κι εξαπατούσαν τον κόσμο εξαρχής. Όμως αυτό δεν εξηγεί την ορμή χιλιάδων ανθρώπων που ήταν έτοιμοι να δώσουν την ζωή τους για τις ιδέες τους, και πολλοί όντως την έδωσαν. Δεν μπορούσαν να είναι όλοι αυτοί οι ανιδιοτελείς αγωνιστές απατεώνες. Άρα, ασφαλέστερη εξήγηση είναι πως δεν ήταν οι ιδέες απατηλές εξ’ αρχής, αλλά οτι οι συνθήκες ΕΚΕΙΝΗ την στιγμή, για ΕΚΕΙΝΕΣ τις ιδέες, σε ΕΚΕΙΝΟ τον τόπο δεν ήταν δυνατό να γίνουν πράξη. Εδώ η συνέχεια

9 Σχόλια

Filed under Πολιτική, Σκέψεις

Ελληνικό ποδόσφαιρο: Το πιό σύντομο ανέκδοτο… ΜΑΖΙΚΗ ΕΞΑΠΑΤΗΣΗ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ…Όποιος αγοράσει έστω κι ένα εισιτήριο για ένα πουλημένο πρωτάθλημα,είναι μεγάλο κορόιδο

Το σκάνδαλο «των στημένων αγώνων» όπως θέλουν να το ονομάσουν οι κρατούντες και οι αθλητικές φυλλάδες, δεν είναι καθόλου «σκάνδαλο στημένων αγώνων» αλλά «σκάνδαλο ελληνικό ποδόσφαιρο». Αυτό που προκύπτει απο τις υποκλοπές της ΕΥΠ δεν είναι μόνο και κυρίως η ύπαρξη ενός κυκλώματος που έστηνε παιχνίδια για να βγάζει λεφτά από το στοίχημα. Αυτά τα κυκλώματα υπάρχουν και σε άλλες χώρες, και στην ουσία δραστηριοποιούνται σε μικρές ή μεσαίες κατηγορίες, όπου το «λάδωμα» διαιτητών και παικτών είναι πιο εύκολο και πιό φτηνό, οπότε και το κέρδος πιό μεγάλο. Στην ουσία η παρέμβαση της UEFA απο όπου ξεκίνησε το όλο θέμα, στόχευε σε αυτό το κύκλωμα, και δεν υποψιαζόταν τι βρίσκεται απο πίσω. Ως εδώ το θέμα περιορίζεται στον συνήθη εσωτερικό ανταγωνισμό (αλλά και συνεργασία ως ένα βαθμό) που συμβαίνει στον καπιταλισμό, μεταξύ «νόμιμης» και «παράνομης» κερδοφορίας, νόμιμου και παράνομου τζόγου.

Όμως το σκάνδαλο που ξεσπάει τώρα δεν περιορίζεται στην συνήθη πρακτική της στοιχηματικής-παράνομης κερδοφορίας και του ξεπλύματος βρώμικου χρήματος μέσω αυτής, μια πρακτική της μαφίας, που είναι τόσο παλιά όσο σχεδόν κι ο καπιταλισμός. Εδώ δεν πρόκειται μόνο γι αυτό. Εδώ πρόκειται για κύκλωμα που κανόνιζε ποιός θα πάρει το πρωτάθλημα, ποιός θα βγεί Ευρώπη, ποιός θα υποβιβαστεί και ποιός θα ανέβει κατηγορία. ΔΕΝ ΜΙΛΑΜΕ ΛΟΙΠΟΝ ΓΙΑ ΠΑΡΑΝΟΜΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑ, ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΠΑΡΑΝΟΜΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ. Με πολύ απλούς νομικούς όρους, και χωρίς να παίρνω υπόψη μου καθόλου την ιδεολογική μου αντίθεση στον επαγγελματικό αθλητισμό, με τους όρους δηλαδή της ίδιας της καπιταλιστικής αγοράς, εδώ δεν πρόκειται για εξαπάτηση μόνο κάποιων στοιχηματικών εταιριών, αλλά για εξαπάτηση απο μια χούφτα καπιταλιστές, με την ανοχή του κράτους, και με συνένοχο την ΕΠΟ,  ολόκληρης της πελατειακής τους βάσης, ΔΗΛΑΔΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΦΙΛΩΝ ΠΟΥ ΑΓΟΡΑΖΟΥΝ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ, ή ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗ ΣΥΝΔΡΟΜΗ, ή ΠΑΙΖΟΥΝ ΣΤΟΙΧΗΜΑ, ΠΡΟΠΟ κλπ.

Γιατί αν το πρωτάθλημα είναι στημένο σε όλες τους τις παραμέτρους (πρωτάθλημα, Ευρώπη, υποβιβασμοί, άνοδοι) τότε μιλάμε για μαζική απάτη απέναντι σε ΟΛΟΥΣ όσους πληρώνουν εισiτήρια (διαρκείας και κανονικά), τηλεοπτικές συνδρομές στη ΝΟVA, ή σε όσους παίζουν στοίχημα, ΠΡΟΠΟ, ΠΡΟΠΟΓΚΟΛ κλπ. Μιλάμε για ένα κοινό εκατομμυρίων ανθρώπων! Όλοι αυτοί έχουν νομικό δικαίωμα να ζητήσουν τα λεφτά τους πίσω. Πρέπει λοιπόν για μια φορά όλοι οι οπαδοί να ξεπεράσουν τις ηλίθιες οπαδικές αντιπαλότητες και να κινηθούν ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ νομικά κατά της ΕΠΟ, της Σούπερ-Λίγκα, της Football league και όλων των ΠΑΕ, της NOVA και του ΟΠΑΠ, ΚΑΙ ΟΠΟΙΟΥΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΟΥ ΕΙΝΑΙ ΝΟΜΙΚΑ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΩΝ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΩΝ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΤΟΥΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ. Αν δεν το κάνουν, και πολύ περισσότερο αν συνεχίσουν να αγοράζουν απο ένα ληγμένο και αποδεδειγμένα αλλοιωμένο προϊόν, τότε συγνώμμη αλλά δεν είναι μόνο μαζόχες, είναι και ΜΑΛΑΚΕΣ. Απο την άλλη η πώληση ΠΑΡΑΝΟΜΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ υπο οποιαδήποτε μορφή συνιστά ΑΔΙΚΗΜΑ που επισύρει ΑΥΤΕΠΑΓΓΕΛΤΗ ΔΙΩΞΗ. Οπότε αν η εισαγγελέας δεν προχωρήσει σε αυτή τη δίωξη, οι ως τώρα διώξεις θα αποδειχτούν απλά επικοινωνιακά τρύκ.

Όσο για το ποιοί πρέπει να πάνε φυλακή, η απάντηση είναι ΟΛΟΙ, με πρώτους πρώτους τους «θεσμικούς» της ΕΠΟ της Διαιτησίας και των επαγγελματικών ενώσεων, ενώ για την μόνη λύση για όλα αυτά, η άποψή μου είναι να καταργηθεί ο επαγγελματικός αθλητισμός και να απαγορευτεί η επιχειρηματικότητα κάθε είδους στον αθλητισμό…Αλλά ως τότε ας πάνε τα λαμόγια φυλακή…Αρκετά φάγανε…Αν το ΠΑΣΟΚ δεν προχωρήσει (που δεν θα προχωρήσει, να είστε σίγουροι, θα τους εξαγοράσουν οι μεγαλοπαράγοντες, όπως έκαναν και με την προηγούμενη «παράγκα») η επιλογή του να βγάλει το θέμα στη φόρα παραμονές μεσοπρόθεσμου, θα του γυρίσει μπούμεραγκ.

Γιάννης Κ.

1 σχόλιο

Filed under Σκέψεις, Σκουπίδια

Το κίνημα των πλατειών δεν θα υποσταλλεί, αν δεν υποστεί καπέλο, προβοκάτσια ή δεν ξεμείνει απο στόχους.

Σύνταγμα (A. Papageorgiou)

 

Παρόλη την αυξομειούμενη συμμετοχή το κίνημα των πλατειών δείχνει να αντέχει και να μην υποστέλλεται. Πιστεύω πως δεν θα υποσταλλεί αν μπορέσει να αντιμετωπίσει τριών διαφορετικών ειδών προκλήσεις-κινδύνους. Βέβαια οι άνθρωποι των πλατειών, παρόλους τους δεσμούς αλληλεγγύης και εμπιστοσύνης που σφυρηλατούν καθημερινά, δεν είναι θεοί, έχουν πεπερασμένες αντοχές, και είναι πιθανό κάποια στιγμή να λυγίσουν. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως το κίνημα με τα πρωτόγνωρα χαρακτηριστικά δεν πρέπει ή δεν μπορεί να συνεχιστεί με κάποια άλλη μορφή. Γι αυτό έχει σημασία να δούμε τους κινδύνους που το απειλούν για να συμβάλουμε όσο μπορούμε στην αντιμετώπισή τους.

Πρώτος κίνδυνος είναι το καπέλο. Αν θυμηθούμε τον Δεκέμβρη θα δούμε πως ο Δεκέμβρης αποδυναμώθηκε από το καπέλο του αντάρτικου πόλης. Οι ομάδες του αντάρτικου πόλης, ως μια άλλη «φωτισμένη πρωτοπορία» είχαν χτυπήσει με την επίθεση στα Εξάρχεια, ακριβώς την κρίσιμη περίοδο των Χριστουγεννιάτικων διακοπών, λίγο πριν ανοίξουν τα σχολεία. Αυτή η κίνηση, σαν βούτυρο στο ψωμί του συστήματος, είχε αποτρέψει χιλιάδες μαθητές που ως τότε ήταν το πιο δυναμικό κομμάτι του κινήματος, να ξανακατέβουν στον δρόμο μετά την παύση των Χριστουγέννων. Εδώ η συνέχεια

1 σχόλιο

Filed under Εξέγερση, Συνελεύσεις, Σκέψεις

Μπροστά στο σταυροδρόμι: Εξέγερση ή ενσωμάτωση; Οι τρείς δρόμοι μετά το Σύνταγμα

Στο ερώτημα εξέγερση ή ενσωμάτωση, στην σημερινή συγκυρία, πρέπει κανείς να προσδιορίσει τι ακριβώς εννοεί με τον όρο εξέγερση. Ποιά είναι τα βασικά αιτήματα μιας εξέγερσης, και κάτω από ποιές συνθήκες μια εξέγερση μπορεί να θεωρηθεί οτι πετυχαίνει τους στόχους της; Κατ’ αρχήν, να πούμε οτι η εξέγερση είναι ήδη σε εξέλιξη στις πλατείες, παρόλο που έχει έναν, ακόμα, και κατα βάση, ειρηνικό χαρακτήρα. Εξέγερση πρακτικά σημαίνει την κινητοποίηση των πολιτών, πέρα από τα συνήθη θεσμικά-εκλογικά μέσα, με σκοπό την ανατροπή είτε μιας πολιτικής, είτε ενός θεσμικού πλαισίου κανόνων , είτε μιας κυβέρνησης, είτε ενός ολόκληρου πολιτικού, κοινωνικού και οικονομικού συστήματος. Οι παρούσες κινητοποιήσεις στις πλατείες, έχουν αυτό το χαρακτηριστικό, δηλαδή την επιδίωξη της ανατροπής, οπότε είναι στην ουσία εξέγερση, ανεξάρτητα απο την κριτική που τους απευθύνουν διάφοροι επικριτές απο δεξιά κι απο αριστερά.

Απο το τί επιδιώκει όμως να ανατρέψει η εξέγερση των πλατειών εξαρτάται και η επιτυχία ή η ενσωμάτωση αυτού του κινήματος. εδώ η συνέχεια

5 Σχόλια

Filed under Εξέγερση, Σκέψεις

Οι πλατείες επεμβαίνουν στο πολιτικό σκηνικό: Καμμιά μνημονιακή κυβέρνηση, καμμιά κυβέρνηση χωρίς αλλαγή του πολιτικού συστήματος.

gap1.jpg

 

Τα κανάλια και οι «έγκριτοι» σχολιαστές, οι κομματικοί παράγοντες και οι αναλυτές, έχουν βαλθεί να ψάχνουν την λύση στο πολιτικό αδιέξοδο. Οι διαφαινόμενες λύσεις είναι τρείς, η συνέχεια της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ και η ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου, δεύτερον μια οικουμενική με επουσιώδεις αλλαγές στο μνημόνιο και τρίτον οι εκλογές. Αυτή την στιγμή (Πέμπτη μεσημέρι) και τα τρία σενάρια συγκεντρώνουν ίσες πιθανότητες. Βασικά, η τρόϊκα απο τα 3 σενάρια απεύχεται μόνο το τρίτο, λόγω της αβεβαιότητας που περικλείει. Το Μεσοπρόθεσμο έχει συμφωνηθεί, και πρέπει να ψηφιστεί πάση θυσία. Οι ελιγμοί Παπανδρέου και Σαμαρά στοχεύουν μόνο στις επόμενες εκλογές και την διατήρηση, ή κατάληψη της εξουσίας, ενώ η κηδεμονία της τρόϊκας δεν αμφισβητείται ούτε από τον έναν ούτε απο τον άλλον.

Μπροστά σε αυτή την κατάσταση το κίνημα των πλατειών είναι απέναντι και από τις τρείς λύσεις που απεργάζεται το σύστημα. Πρώτον είναι απέναντι σε οποιαδήποτε διαχείρηση του μνημονίου. Δεν χρωστάμε, δεν πουλάμε, δεν πληρώνουμε είναι το σύνθημα των πλατειών. Δεύτερον, καμμιά πολιτική λύση που δεν θα περιλαμβάνει την ριζική αλλαγή του πολιτικού συστήματος, δεν θα έχει και σχέση με τα αιτήματα των αγανακτισμένων. Αλλαγή του πολιτικού συστήματος, σημαίνει αλλαγή του συντάγματος, καθιέρωση θεσμών άμεσης δημοκρατίας, κοινωνικού ελέγχου, δημοψηφισμάτων και μιας σειράς άλλων θεσμίσεων που θα ανοίξουν τον δρόμο για ριζικές κοινωνικές αλλαγές. Σε αυτά τα δυό θεμελιώδη ζητήματα στέκονται οι πλατείες, κι όχι στο ποιός υπάλληλος της τρόϊκας και της ντόπιας ολιγαρχίας θα εξυπηρετήσει καλύτερα τα αφεντικά του.

Γιάννης Κ.

2 Σχόλια

Filed under Πολιτική, Συνελεύσεις, Σκέψεις

ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΕΦΤΑΣΕ, Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΕΡΑ. ΤΟ ΕΙΠΕ-ΤΟ ΕΙΠΕ, Η ΛΙΤΣΑ Η ΠΑΤΕΡΑ! (*) (Του Ν.Μ.)

ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΕΦΤΑΣΕ, Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΕΡΑ

ΤΟ ΕΙΠΕ – ΤΟ ΕΙΠΕ, Η ΛΙΤΣΑ Η ΠΑΤΕΡΑ ! (*)

 


(*) Λίτσα Πατέρα = Εγνωσμένου κύρους τηλεαστρολόγος, διάσημη για τις επιτυχημένες προβλέψεις της

Μετά τη προχτεσινή συγκέντρωση -τη πολυπληθέστερη της 35ετίας, όπως γράφτηκε- είναι πασιφανές ότι η ελληνική κυβέρνηση και η Βουλή, έχουν απωλέσει την όποια λαϊκή εμπιστοσύνη και εντολή που επικαλούντο ότι έχουν με βάση τα  τελευταία εκλογικά αποτελέσματα.

Οποιαδήποτε απόφαση πάρει στο εξής αυτή η κυβέρνηση ή ψηφίσει αυτή η Βουλη δεν έχουν το παραμικρό ψύγμα νομιμότητας. Ουτε «θεσμικά» αλλά ούτε κυρίως στις συνειδήσεις του λαού.

Δεν ξέρω αν θα τολμήσουν να φτάσουν μέχρι τη ψηφοφορία για τα νέα μέτρα του αναθεωρημένου Μνημόνιου υποτέλειας. Ακόμα κι αν καταφέρουν να σπασουν τον αποκλεισμό της Βουλής που σχεδιάζουν οι πολίτες, ακόμα κι αν καταφέρουν να συνεδριάσουν και να υπερψηφίσουν, οι αποφάσεις τους δεν νομιμοποιούνται πλέον από τον λαό – εντολέα τους, δεν λαμβάνονται υπόψη από κανένα, δεν έχουν την παραμικρή ελπίδα να εφαρμοστούν. Είναι ήδη ΑΚΥΡΟΙ σαν γελοίες γραφικές καρικατούρες.

Το Σύνταγμα της αστικής Δημοκρατίας για διέξοδο από τέτοιες καταστάσεις προβλέπει τη διάλυση της Βουλής, τον διορισμό υπηρεσιακής κυβέρνησης και την προκύρηξη εκλογών που πρέπει να διεξαχθούν σε 30 μέρες.

Αυτό που δεν διανοήθηκε να προβλέψει το Συνταγμα είναι όμως το τι γίνεται όταν η απώλεια εμπιστοσύνης έχει να κάνει με όλους τους πιθανούς διεκδικητές της εξουσίας. Όταν μαζί με την κυβέρνηση και την οικονομία, έχουν χρεωκοπήσει η αντιπολίτευση και όλόκληρο το σύστημα. Αυτό καθιστά το ενδεχόμενο προκύρηξης εκλογών αφενός ανώφελο και εκ των προτέρων αποτυχημένο, αφετέρου η προεκλογική περίοδος αποκλείει τη λήψη αποφάσεων και εφαρμογής των «νέων μέτρων». Αυτό το τελευταίο επιφέρει αυτομάτως και το σταμάτημα της δανειακής ροής κεφαλαίων από την τρόϊκα, άρα και παύση πληρωμών, άρα και άμεση χρεωκοπία. Αρα: Δεν πάμε για εκλογές (λέω εγώ).

Προ ημερών είδαμε επίσης να εξελίσσεται και να αποτυγχάνει παταγωδώς μια ακόμα απόπειρα υλοποίησης των εντολών του καπιταλιστή – δυνάστη. Εκείνη περί κυβερνησης «εθνικής ενότητας».

Νομίζω ότι ήταν η τελευταία τους απόπειρα επίφασης να λειτουργήσουν εντός πλαισίων αστικής νομιμότητας. εδώ η συνέχεια

1 σχόλιο

Filed under Ευχές, Σκέψεις, Χιούμορ, αυτο-οργάνωση, αυτονομία, γνώση

Η Πορτογαλία, εμείς και το Ευρώ…

Στην Πορτογαλία τα κόμματα του Μνημονίου πήραν πάνω από το 80% των ψήφων. Τι συμβαίνει εκεί; και ποιές είναι οι αναλογίες με την δική μας κατάσταση; Κατ’ αρχήν εκεί, μόλις τώρα μπαίνουν στο Μνημόνιο και δεν έχουν ακόμα την δική μας εμπειρία. Έτσι ο κόσμος βρίσκεται στην κατάσταση του σόκ που ήταν κι εδώ ο κόσμος πριν ένα χρόνο. Θα θυμάστε πως αρχικά, στις δημοσκοπήσεις, πολύς κόσμος ήταν θετικός με το Μνημόνιο και εδώ. Η μεταστροφή έγινε στην πορεία, όταν ο κόσμος είδε τα μέτρα, στην πράξη, να χειροτερεύουν την κατάσταση αντί να την βελτιώνουν. Όμως υπάρχουν και κάποιες διαφορές με την Πορτογαλία που πρέπει να επισημάνουμε.

Πρώτον η Πορτογαλία δεν έχει πελατειακό σύστημα και διαφθορά στο βαθμό που έχουμε εμείς. Έτσι η προπαγάνδα του «μαζί τα φάγαμε» εκεί, δεν έχει πέραση. Δεύτερον, επι ένα χρόνο και βάλε, πάρθηκαν μέτρα λιτότητας, πολύ σκληρά, ακριβώς για να αποφύγουν να μπούν στον μηχανισμό στήριξης και το δικό τους Μνημόνιο. Άρα δεν είναι απόλυτα ακριβές το επιχείρημα οτι δεν ξέρουν το τι τους περιμένει. Έτσι το μούδιασμα, η απογοήτευση και εντέλει η υποταγή στη μοίρα τους, μπορεί να εξηγηθεί για τους Πορτογάλους, στο επίπεδο της ιδεολογίας κι όχι σ’ αυτό της κοινωνικής εμπειρίας. Έχει σημασία να δούμε αυτή την ιδεολογία, γιατί αφορά και εμάς. Η ιδεολογία είναι ο μονόδρομος του Ευρώ και της ΕΕ. εδώ η συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Ευρώπη, Πολιτική, Σκέψεις

Μεσοπρόθεσμο: Η βίαιη αλλαγή του Κοινωνικού Χάρτη της Ελλάδας για να σωθούν οι Τράπεζες και το Κεφάλαιο, και η συστημική συναίνεση της κοινοβουλευτικής αριστεράς. (Του Γιάννη Κ.)

Το «Μεσοπρόθεσμο»

Οι τελευταίες μέρες είναι τόσο πυκνές σε εξελίξεις, που το καλύτερο που έχει να κάνει κανείς είναι να παρατήσει τα πληκτρολόγια και να κατέβει στις πλατείες στις συνελεύσεις και στις συγκεντρώσεις, γιατί εκεί υπάρχει η μοναδική δυνατότητα παρέμβασης και αντίστασης. Με μιά κουβέντα, δεν είναι ώρα για αναλύσεις, αλλά για δράση. Ωστόσο όσοι είμαστε μακρυά, και δεν έχουμε την δυνατότητα να κατεβαίνουμε σε μια πλατεία, μπορούμε ακόμα να στηρίζουμε απο μακρυά τις κινητοποιήσεις, μέσω σκέψεων και απόπειρας συνδέσεων των διάφορων συμβάντων μεταξύ τους. Όπως είπα, οι εξελίξεις είναι καταιγιστικές. Όπως διάβασα στους Σχολιαστές χωρίς Σύνορα (http://sxoliastesxwrissynora.wordpress.com/2011/06/05/%CE%B1%CF%80%CE%B5%CE%B9%CE%BB%CE%BF%CF%85%CE%BD-%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CF%84%CE%B1-%CE%BC%CE%B5-%CF%80%CE%BB%CE%B7%CF%81%CE%B7-%CE%B5%CE%BA%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%80%CE%B7/) σήμερα ο Ψυχάρης του Βήματος, συκοφάντησε τους αγανακτισμένους, οτι οδηγούν, τάχα, σε συνταγματική εκτροπή, γιατί προπηλακίζουν βουλευτές! Το σύστημα έχει αρχίσει να τα κάνει πάνω του, και βάζει μπρός την γνωστή μηχανή της προπαγάνδας του φόβου. Είναι πιθανό τις επόμενες μέρες να εμφανιστούν προβοκάτσιες με σκοπό να διαλύσουν τις συγκεντρώσεις στις πλατείες. Χρειάζεται γι αυτό η μέγιστη επαγρύπνηση.

Όμως μέσα σ’ όλο αυτό το εκρηκτικό κλίμα, εντύπωση προκαλεί η σχετικά απρόσκοπτη (σε βαθμό αυτισμού) επεξεργασία του λεγόμενου «Μεσοπρόθεσμου» που θα είναι το Μνημόνιο-2 ένα Μνημόνιο πολύ πιό ανελέητο και σκληρό από το Μνημόνιο-1. εδώ η συνέχεια

2 Σχόλια

Filed under Σκέψεις

Εμείς και τα Μυστήρια-Μερικές πρώτες σκέψεις για την πλ. Συντάγματος (του Κώστα Σ.)

 

ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ

Μερικές πρώτες σκέψεις για την πλ. Συντάγματος.

 

Η αμηχανία ως μορφή της μη- κατανόησης

Είναι φανερό ότι ο ευρύτερος ελευθεριακός αντικαπιταλιστικός χώρος δεν έχει εκείνα τα θεωρητικά εργαλεία που θα του επιτρέψουν να κατανοήσει τη γίνεται εδώ και  8 μέρες στην πλ. Συντάγματος, όπως επίσης δεν έχει και εκείνα τα αισθητήρια όργανα που θα του επιτρέπανε να ενεργοποιήσει τα όποια θεωρητικά εργαλεία έχει (εάν έχει) στην διάθεση του.

Όταν λοιπών μιλάω για θεωρητικά εργαλεία αναφέρομαι στην διαλεκτική, την κατανόηση των αντιφάσεων και των αντιθέσεων (και την διαφορά που έχουν μεταξύ τους), τα πυκνώματα και τα αραιώματα του ιστορικού χρόνου, τις ασυνέχειες και τις τομές που παρουσιάζει η πολιτική δράση του πλήθους, την μη γραμμική σχέση που έχει η ίδια η κίνηση της ιστορίας, την μη άμεση αντανάκλαση της δράσης και της αντίδρασης. εδώ η συνέχεια

1 σχόλιο

Filed under Εξέγερση, Σκέψεις