Category Archives: Σκέψεις

Η κρίση, το ευρώ, η αριστερά και η άμεση δημοκρατία ως αιχμή του κοινωνικού μετασχηματισμού (Του Γιάννη Κ.)

1. Ο Κοινωνικός Μετασχηματισμός

Απο την αρχή της δημιουργίας των αντισωμάτων και αυτού του blog, υποστηρίζουμε την θέση πως ο κοινωνικός μετασχηματισμός απο μια κοινωνία ανισότητας, αδικίας και βαρβαρότητας, σε μια κοινωνία αλληλεγγύης και αρμονίας, δεν θα έλθει μέσα από μοντέλα νέας αντιπροσωπευτικής εξουσίας «υπέρ του λαού», αλλά μέσα από την συγκρότηση νέων, αυτόνομων και ανταγωνιστικών στον καπιταλισμό κοινωνικών, πολιτικών και οικονομικών δομών και σχέσεων, από τον ίδιο τον λαό, χωρίς μεσολαβήσεις και αντιπροσωπεύσεις. Δεν πιστεύουμε οτι για την συγκρότηση αυτών των δομών και σχέσεων είναι απαραίτητη η «κατάληψη της εξουσίας» απο μια κυβέρνηση που θα επιβάλει στο λαό αυτές τις δομές. Πιστεύουμε το αντίθετο. Πως η αδιάκοπη προσπάθεια και πάλη για την δημιουργία, εδραίωση και διάδοση αλληλέγγυων θεσμών, δομών και σχέσεων θα απορρυθμίσει και την «κυβέρνηση» και το κράτος των ιεραχημένων αντιπροσώπων, των εξουσιαστικών ρόλων, των αφεντικών και των υπαλλήλων τους. Πιστεύουμε δηλαδή στην «αλλαγή απο τα κάτω» κι όχι «απο τα πάνω».

Η αντίληψή μας αυτή δεν αφορά ένα μακρυνό μέλλον, ούτε προϋποθέτει την «οργάνωση» όλων των καταπιεσμένων σε κόμμα. Μπορεί να υλοποιείται από μικρές ομάδες εδώ και τώρα, με πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές πρωτοβουλίες αυτοδιαχείρισης, αυτο-οργάνωσης και εναλλακτικής στον πολιτισμό του κέρδους κοινωνικής διαβίωσης. Ο κοινωνικός μετασχηματισμός θα εξαρτάται από την επιτυχία της δικτύωσης αυτών των ομάδων μεταξύ τους και την πάλη τους ενάντια στους θεσμούς του κράτους. Δεν παραγνωρίζουμε την δυσκολία να γίνει έστω κατανοητή αυτή μας η θέση στον ευρύτερο «αντικαπιταλιστικό» χώρο. Η βαθειά εδραιωμένη εξουσιολαγνεία της αριστερής σκέψης και κουλτούρας, μαζί με τον αστικό ατομισμό, συνιστά ένα μεγάλο εμπόδιο για την διάδοση και την ιδεολογική ζύμωση των ιδεών της αυτονομίας στο αντικαπιταλιστικό εργατικό κίνημα. Κατά μια εξηγήσιμη, κατα τα άλλα, πολιτική διστροφή, η αριστερά επαγγέλεται κοινωνικό μετασχηματισμό, δηλαδή αλλαγή των κοινωνικών δομών χωρίς την αλλαγή των κοινωνικών ρόλων. Δηλαδή ο εργάτης παραμένει εργάτης. Το μόνο που θα αλλάξει θα είναι η σχέση του με την εξουσία (δηλαδή οι πολιτικοί του αντιπρόσωποι). Όμως ποτέ στην ιστορία δεν υπήρξε κοινωνικός μετασχηματισμός χωρίς την ριζική αλλαγή των κοινωνικών σχέσεων και ρόλων.

2. Η ευρωζώνη, το ευρώ, η ΕΕ, η κρίση, η άμεση δημοκρατία και η αριστερά.

Παρόλο που απο την σκοπιά της αυτονομίας και της άμεσης δημοκρατίας, ο κοινωνικός μετασχηματισμός (δηλαδή η ανατροπή του καπιταλισμού) είναι αδύνατον να προέλθει απο την «κατάληψη» θεσμών ανάθεσης και αντιπροσώπευσης από «εκπροσώπους» των καταπιεσμένων μιας και αυτοί οι θεσμοί δημιουργήθηκαν για να στηρίζουν τον καπιταλισμό, ο χώρος της αυτονομίας και της άμεσης δημοκρατίας, δεν πρέπει να είναι αδιάφορος για την προοπτική ή την πιθανότητα μιας αριστερής κυβέρνησης. Εδώ η συνέχεια

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Πολιτική, Σκέψεις

Η Χρεωκοπία είναι αναπόφευκτη. Κοροϊδεύουν τον κόσμο. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι ο έλεγχος της οργής των πολιτών και η διατήρηση της πολιτικής εξουσίας

Ο ορυμαγδός των τελευταίων πολιτικών εξελίξεων δεν άφησε πολύ χρόνο για σκέψη. Έπρεπε να καταλαγιάσει λίγο ο βομβαρδισμός των μέσων με τα αλλεπάληλα πολιτικά και παραπολιτικά δρώμενα για να σκεφτούμε λίγο, γιατί γίνονται όλα αυτά και για το τι πραγματικά κυοφορεί η «νέα» κυβέρνηση της συμμαχίας τραπεζιτών, συστημικών κλεπτοκρατών Πασόκων και Νεοδημοκρατών, και των φασιστοειδών του Καρατζαφέρη. Το πρωτόγνωρο του συστημικού θράσους, το να βάλουν δηλαδή υπουργούς πρώην ΕΠΕΝίτες και νοσταλγούς της χούντας των συνταγματαρχών, φαινομενικά δηλώνει μια βαθειά περιφρόνηση των δοκιμαζόμενων εργαζομένων και ανέργων, πέρα απο το προφανές του οτι κανείς δεν εξέλεξε μια τέτοια κυβέρνηση, ούτε κανείς έχει το δικαίωμα να μιλά εξ ονόματος του 43% του ΠΑΣΟΚ του 2009 λόγου χάριν. Αμφιβάλλω αν έστω κι ένας από τα 3 και εκατομμύρια αυτών των ψηφοφόρων φανταζόταν πως δυό χρόνια μετά η ψήφος του θα γινόταν το άλλοθι για την είσοδο στην διακυβέρνηση θαυμαστών του Πινοσέτ και του Λεπέν.

Τι δημοκρατία και κουραφέξαλα; Η Χούντα του ΔΝΤ τώρα δικαιώνεται. Στην ουσία βρίσκει τους αυθεντικούς πολιτικούς και ιδεολογικούς εκφραστές της! Όμως το οτι αυτό είναι μια ένδειξη περιφρόνησης στα λαϊκά αισθήματα, είναι μόνο μια φαινομενική κρίση. Στην ουσία η «νέα» κυβέρνηση του μνημονιακού μετώπου συνιστά ακριβώς την απάντηση του συστήματος στην λαϊκή κινητοποίηση και ειδικότερα στην απεργία της 19ης- 20ης Οκτώβρη και της λαϊκής εξέγερσης της 28ης Οκτώβρη στις παρελάσεις, μιά μόλις μέρα μετά την «ιστορική» συμφωνία για το «κούρεμα» του χρέους. Αρχικά η μπλόφα του δημοψηφίσματος, και ύστερα η πρωτοβουλία για κυβέρνηση φασιστών-αστών-τραπεζιτών δεν είχαν και δεν έχουν καμμιά σχέση με την αποτροπή της χρεωκοπίας αλλά με την διαχείριση της  αναπόφευκτης χρεοκωπίας σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων για την διάσωση του πολιτικού συστήματος. διαβάστε εδώ την συνέχεια

2 Σχόλια

Filed under Πως σκέφτεται ο αντίπαλος, Πολιτική, Σκέψεις, Χρεωκοπία

Οι Αναρχικοί (του Γιάννη Κ.)


Το ΚΚΕ έχει την λογική πως οι συνθήκες δεν είναι ώριμες για την επανάσταση. Με αυτή την λογική όσοι σήμερα ριζοσπαστικοποιούνται και είναι οι ίδιοι ώριμοι για μια κοινωνική ανατροπή, θα πρέπει να φρενάρουν, να χειραγωγηθούν στο κοινοβουλευτικό παιχνίδι του «ψηφούλι, ψηφούλι γεμίζει το σακούλι», ενώ οι κοινωνικοί αγώνες θα πρέπει να περιορίζονται στην υπεράσπιση των «κατακτήσεων» της μισθωτής εργασίας. Το ΚΚΕ αυτό το ονομάζει «ιδεολογική πάλη», κάποιοι άλλοι το ονομάζουν ταξική προδοσία και νέα βάρκιζα. εδώ η συνέχεια

15 Σχόλια

Filed under Αναρχία, Σκέψεις, αυτο-οργάνωση

Οι ιδιαιτερότητες της κρίσης στην Ελλάδα και γιατί η κυβέρνηση μετράει μέρες…

Στην Ελλάδα η κρίση δεν είναι μόνο ή κυρίως των τραπεζών όπως είναι στην Αμερική και στην Ευρώπη. Δεν είναι η κύρια αιτία της οτι το κράτος έσωσε τις τράπεζες που κινδύνευαν με χρεωκοπία και φόρτωσε τις επισφάλειές τους στον κρατικό προϋπολογισμό, παρόλο που υπάρχει και μια τέτοια πλευρά. Στην Ελλάδα η αιτία της κρίσης είναι μάλλον η ανάποδη. Ένα ήδη χρεωκοπημένο κράτος δεν μπορούσε άλλο να δανείζεται, δεν είχε πιά τα μέσα να αγοράζει χρήμα για να κάνει τις δουλειές του. Άρα η κρίση για την Ελλάδα δεν ξεκίνησε το 08 και το 09 αλλά πολύ νωρίτερα. Το ελληνικό κράτος στην ουσία λειτουργούσε για πολύ καιρό, πριν την κρίση, το ίδιο σαν τράπεζα που δημιουργούσε επισφάλειες και φούσκες.

Το ζήτημα λοιπόν είναι να εξετάσουμε ποιές ακριβώς είναι αυτές οι επισφάλειες κι αυτές οι φούσκες του ελληνικού κράτους. εδώ η συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Πολιτική, Σκέψεις

Έχουμε ήδη χρεωκοπήσει…Αν χρεωκοπούσαμε επίσημα τα ίδια μέτρα θα έπαιρναν!

Τα τελευταία μέτρα αποτελούν ομολογία χρεωκοπίας. Στην ουσία οι περικοπές εισοδημάτων, οι απολύσεις, οι φόροι στα ακίνητα, αλλά κυρίως η δραματική μείωση του αφορολόγητου ορίου, ισοδυναμούν ποσοτικά με μέτρα που έτσι κι αλλιώς θα έπαιρνε μια κυβέρνηση σε περίπτωση πραγματικής χρεωκοπίας. Δηλαδή τι άλλο να συνέβαινε σε κάποιον, απο το, ας πούμε, να χάσει την δουλειά του και καπάκι να πληρώνει περίπου το 30-40% του επιδόματος ανεργίας σε φόρους; Τίποτα! Η μείωση 40% των μισθών θα συνέβαινε και σε μια επίσημη χρεωκοπία, με την προσθήκη της διακοπής μισθών και συντάξεων για ένα δυό μήνες. Ισοσταθμικά όμως, σε βάθος χρόνου, οι μειώσεις μισθών συντάξεων σε συνδυασμό και με τους φόρους ίσως να ήταν και μικρότερες σε περίπτωση επίσημης χρεωκοπίας από’τι τώρα! Έτσι οι εκβιασμοί περί χρεωκοπίας δεν ευσταθούν! Η μόνη διαφορά της τωρινής κατάστασης με μια κατάσταση επίσημης χρεωκοπίας είναι η πιθανή διακοπή ρευστότητας των τραπεζών. Δηλαδή απλά θα μπεί ένα πλαφόν αναλήψεων. Κανείς δεν θα μπορεί να σηκώνει απο τράπεζες, πάνω απο 200 ευρώ το μήνα για παράδειγμα. Με αυτόν τον τρόπο ολόκληρη η οικονομική δραστηριότητα θα παραλύσει για ένα δυό μήνες. Πάντως αν κανείς σκεφτεί την σημερινή κατάσταση, θα διαπιστώσει πως η συνθήκη επίσημης χρεωκοπίας δεν διαφέρει πολύ. Άν συνέβαινε, η αναταραχή θα διαρκούσε ένα τρίμηνο, εξάμηνο, ενώ τώρα σερνόμαστε υπο καθεστώς ημι-χρεωκοπίας για δυό χρόνια, και θα σερνόμαστε για άλλα πέντε έως οκτώ χρόνια!!

Οι τρείς βασικοί λόγοι για τους οποίους δεν κυρήσσεται επίσημα πτώχευση είναι πρώτον το ευρώ και η ευρωπαϊκή σταθερότητα. Μια πτώχευση τώρα θα καταστήσει και το μνημονιακό δάνειο αδύνατο να εξυπηρετηθεί κι αυτό θα δημιουργήσει τσουνάμι στην ευρωζώνη, πολιτικό και οικονομικό. Δεύτερον  είναι για να προλάβουν όσοι Έλληνες κεφαλαιούχοι δεν έχουν ακόμα προλάβει να βγάλουν τα λεφτά τους έξω, κι όσες δυτικές τράπεζες και ταμεία προλαβαίνουν να ξεφορτωθούν ακόμα κάμποσα ελληνικά ομόλογα. Και τρίτον είναι ο φόβος για πολιτική ανατροπή σε δρόμους ανεξέλεγκτους στην Ελλάδα. Δηλαδή η ανάδειξη μιας κυβέρνησης που θα αρνηθεί όλα τα χρέη και θα έρθει σε ρήξη με την ΕΕ.

Ουσιαστικά δηλαδή, η χρεωκοπία δεν απειλεί σε καμμιά περίπτωση τους Έλληνες πολίτες. Η Ελλάδα αν διαγραφεί το χρέος δεν έχει κανένα πρόβλημα να επιβιώσει. Μια αναταραχή και στάση πληρωμών θα διαρκέσει από έναν έως δύο μήνες και μια στενότητα ρευστότητας έως έξι μήνες, διάστημα που με κατάλληλη προετοιμασία και λαϊκή αλληλεγγύη ο κόσμος μπορεί να τα βγάλει πέρα. Κανείς δεν θα χάσει ούτε τις περιουσίες του, ούτε τις καταθέσεις του. Απλά για κάποιο διάστημα δεν θα μπορεί να τις χρησιμοποιήσει. Η χρεωκοπία απειλεί κυρίως τα κομάτια του ελληνικού κεφαλαίου που ακόμα κερδοφορούν ή επιβιώνουν στην πλάτη των υπολοίπων, τις ευρωπαϊκές τράπεζες και κυβερνήσεις, και τέλος το ελληνικό πολιτικό σύστημα εξουσίας! Γιατί λοιπόν μας εκβιάζουν με την χρεωκοπία; Χίλιες φορές να χρεωκοπήσουμε! Εμείς δεν έχουμε τίποτα να χάσουμε! Αυτοί έχουν!

Γιάννης Κ.

Σχολιάστε

Filed under Η μεγάλη κοροϊδία, Οικονομία, Σκέψεις

«Το κοινωνικό κράτος»: Μια αντίφαση εν τοις όροις… (του Γιάννη Κ.)

1. Το κράτος μπορεί ποτέ να είναι «κοινωνικό»;

Είναι φυσιολογικό τον τελευταίο ενάμισυ χρόνο να ασχολούμαστε όλοι κυρίως με την κρίση, το χρέος κλπ. αφού αυτό είναι το επείγον ζήτημα που επηρρεάζει τις ζωές όλων. Ωστόσο, στο βαθμό που η κρίση είναι παγκόσμια, και συνδέεται με την αρχιτεκτονική της παγκόσμιας οικονομίας και κοινωνίας, βοηθάει να βγούν στην επιφάνεια και ζητήματα που δεν συνδέονται άμεσα με την οικονομική της, την άμεση, έκφραση, αλλά και με την ίδια την δομή του καπιταλιστικού συστήματος. Ένα τέτοιο ζήτημα είναι και το ζήτημα του κράτους.

Το κράτος στον καπιταλισμό είναι ένας μηχανισμός που βοηθάει στην διαιώνιση και αναπαραγωγή της κυριαρχίας των ιδιοκτητών του κεφαλαίου, της βιομηχανίας, των μεγάλων επιχειρήσεων. Βασική ωστόσο προϋπόθεση βιωσιμότητας του καπιταλιστικού κράτους είναι η επιβολή της ιδεολογίας πως το ίδιο, δεν είναι ένα εργαλείο κυριαρχίας των κεφαλαιοκρατών, αλλά ένα εργαλείο της κοινωνίας για την εξασφάλιση της ισορροπίας και ισονομίας μεταξύ των μελών της. Η συναίνεση σε αυτή την ιδεολογία, είναι τελικά όρος ύπαρξης του κράτους και άρα και του ίδιου του καπιταλισμού. εδώ η συνέχεια

15 Σχόλια

Filed under Αρθρα, Σκέψεις

Άμεση Δημοκρατία και Κοινωνική Ισότητα

Ιστορία και βία

Είναι γεγονός πως οποιαδήποτε πολιτειακή αλλαγή στην ιστορία της ανθρωπότητας βρισκόταν πάντα μέσα στα πλαίσια και τα όρια των κοινωνικών σχέσεων μέσα στα οποία εφαρμοζόταν. Έτσι ακόμα και οι πιό ριζοσπαστικές ιδέες και προθέσεις, σκόνταφταν πάνω στο χαρακτήρα των κοινωνικών σχέσεων και στο συσχετισμό δύναμης ανάμεσα στις κοινωνικές ομάδες. Οι ιδέες που δεν έπαιρναν υπόψη τους αυτές τις σχέσεις κι αυτό τον συσχετισμό κατέληγαν συχνά σε τερατογεννέσεις, ή ακόμα και στην εξυπηρέτηση σκοπών αντίθετων από τις προθέσεις τους.

Τα παραδείγματα είναι πολλά, πάρα πολλά. Από την Αμερικανική και την Γαλλική Επανάσταση, έως την Οκτωβριανή επανάσταση ή ακόμα και την Ελληνική επανάσταση της ανεξαρτησίας το 1821. Αν πάμε ακόμα πιό παλιά το πιό χτυπητό παράδειγμα απόκλισης μεταξύ «διακήρυξης» και εφαρμογής βρίσκεται αναμφίβολα στον Χριστιανισμό και την τεράστια απόσταση μεταξύ Ευαγγελίων και Εκκλησίας. Παρόλο που αυτές τις αποκλίσεις τις γνωρίζουμε όλοι, σπάνια μπαίνουμε λίγο πιο βαθειά να δούμε τις αιτίες τους. Τις περισσότερες φορές ξεμπερδεύουμε με το να αποδίδουμε σκοτεινά ελατήρια στους φορείς των ιδεών. Λέμε, δεν ήθελαν αυτό που έλεγαν, αλλά κάτι άλλο, κι εξαπατούσαν τον κόσμο εξαρχής. Όμως αυτό δεν εξηγεί την ορμή χιλιάδων ανθρώπων που ήταν έτοιμοι να δώσουν την ζωή τους για τις ιδέες τους, και πολλοί όντως την έδωσαν. Δεν μπορούσαν να είναι όλοι αυτοί οι ανιδιοτελείς αγωνιστές απατεώνες. Άρα, ασφαλέστερη εξήγηση είναι πως δεν ήταν οι ιδέες απατηλές εξ’ αρχής, αλλά οτι οι συνθήκες ΕΚΕΙΝΗ την στιγμή, για ΕΚΕΙΝΕΣ τις ιδέες, σε ΕΚΕΙΝΟ τον τόπο δεν ήταν δυνατό να γίνουν πράξη. Εδώ η συνέχεια

9 Σχόλια

Filed under Πολιτική, Σκέψεις