Category Archives: Ντοκυμαντέρ

Να μην ζήσουμε σαν δούλοι

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Αλληλεγγύη, Αντίσταση, Κινηματογράφος, Ντοκυμαντέρ

Η απαγορευμένη εκπαίδευση

Σχολιάστε

Filed under Αυτοδιαχείρηση, Αλληλεγγύη, Αντίσταση, Εκπαίδευση, Ντοκυμαντέρ

«Οι άνθρωποι της LIP» Προβολή ταινίας…

ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΑΣ
Σάββατο 19 Μαΐου, 8.30 μ.μ.
ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΗΣ
LIP: H ΦΑΝΤΑΣΙΑ
ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ
στο πάρκο (Ναυαρίνου & Ζωοδόχου Πηγής, Εξάρχεια)
του Κριστιάν Ρουό
Στον απόηχο της εξέγερσης του Μάη του 1968,
το 1973 ξεκίνησε απεργία στην ωρολογοποιία
«Lip» που κινδύνευε να
κλείσει. Το ντοκιμαντέρ
αναβιώνει βήμα βήμα τη
συνειδητοποίηση των
εργατών. Την κατάληψη,
την αυτοδιαχείριση,
το τέλος της το 1976.
32 χρόνια μετά, οι
εργάτες της Lip μιλούν
για το εγχείρημα που
σημάδεψε τη ζωή τους, την
περιοχή τους, το γαλλικό
και ευρωπαϊκό εργατικό
κίνημα.
Σύλλογος Υπαλλήλων
Βιβλίου-Χάρτου, Αττικής
sylyp_vivliou@yahoo.gr
http://bookworker.wordpress.com

Σχολιάστε

Filed under Αναρχία, Εργατικός Έλεγχος, Ντοκυμαντέρ, αυτονομία

ΑΛΙΝΤΑ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

ΑΛΙΝΤΑ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
Στο στάδιο του μοντάζ βρίσκεται η τρίτη ταινία της Αλίντας Δημητρίου με τίτλο Τα κορίτσια της βροχής, η οποία ολοκληρώνει την κινηματογραφική ιστοριογράφηση της γυναικείας παρουσίας στο εαμικό κίνημα και στον αντιδικτατορικό αγώνα. Οι προηγούμενες ταινίες της τριλογίας είναι «ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ ΣΤΟΝ ΒΑΛΤΟ» που πιάνει την περίοδο του ΕΑΜ έως και τη Βάρκιζα, και «Η ΖΩΗ ΣΤΟΥΣ ΒΡΑΧΟΥΣ» που περιγράφει την περίοδο του ΔΣΕ, του εμφυλίου και των στρατόπεδων συγκέντρωσης μετά την ήττα. Σε όλες τις ταινίες, μιλούν οι ίδιες οι γυναίκες που πολέμησαν με το όπλο ή με τον πολιτικό αγώνα, για την ελευθερία την ισότητα και την αξιοπρέπεια. Κι έτσι βλέπουμε την Ιστορία μέσα από αυτές που την έζησαν, κι όχι μέσα από την επίσημη καθεστωτική ή κομματική της εκδοχή. Έτσι ξετυλίγεται και το νήμα της λαϊκής μνήμης και αντίστασης του οποίου οι ίδιες οι ταινίες αποτελούν κομμάτι.Η συνέχεια της πάλης ενάντια στην διπλή καταπίεση των γυναικών, ταξική και ανδροκρατική, φαίνεται πιο ξεκάθαρα στην τρίτη ταινία που ολοκληρώνεται αυτό το καλοκαίρι. Όπως λέει η Αλίντα οι γυναίκες της αντιδικτατορικής πάλης:
«…. θεωρούν τον εαυτό τους συνέχεια των γυναικών της Αντίστασης. Μια από αυτές μου είπε «…είμαστε η συνέχεια τους και η δική μας συνέχεια είναι η σημερινή νεολαία» και το είπε μια γυναίκα που της στέρησαν τη δυνατότητα να κάνει παιδιά».

Οι ταινίες της Αλίντας, με εξαίρεση μόνο την πρώτη που βραβεύτηκε στη Θεσσαλονίκη, πιάνοντας το σύστημα απροετοίμαστο, αποσιωπούνται και αγνοούνται από το καλλιτεχνικό και εμπορικό κατεστημένο. Κυκλοφορούν όμως από χέρι σε χέρι, και προβάλλονται σε στέκια, σε καταλήψεις, σε κοινωνικούς χώρους και σε αμφιθέατρα. Η Αλίντα όχι μόνο δεν παραπονιέται γι αυτό, αλλά είναι υπερήφανη. Οι ταινίες γίνονται χωρίς εταιρία παραγωγής, με μια απλή βιντεοκάμερα, με πολύ δουλειά, μεράκι και πάθος από 4 άτομα που χρηματοδοτούν, κάνουν την έρευνα, τρέχουν, κινηματογραφούν, μοντάρουν. Είναι ο κινηματογράφος της αυτο-οργάνωσης, και ως τέτοιος είναι φυσικό να διανέμεται και από τα δίκτυα της αυτο-οργάνωσης και της κοινωνικής αντίστασης. Η Αλίντα το θεωρεί τη μόνη διέξοδο από τις ελιτίστικες, συντεχνιακές, πελατειακές και εμπορευματικές συνισταμένες του «ελληνικού κινηματογράφου». Πρόσφατα μάλιστα, όπως μου είπε, απέρριψε πρόταση του ΔΟΛ να πάρει τις ταινίες της και να τις διανείμει ο ΔΟΛ, μέσω των εφημερίδων στο ευρύ κοινό. Η Αλίντα ούτε καν το συζήτησε και τους απάντησε: Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΔΕΝ ΠΟΥΛΙΕΤΑΙ!

Το παράδειγμα της Αλίντας Δημητρίου δείχνει πως ο κινηματογράφος αλλά και η τέχνη γενικότερα, δεν μπορεί να περιορίζεται στον μικρόκοσμο του ατομικού δημιουργού, γιατί τότε είναι εμπόρευμα και τίποτα άλλο. Οι συνθήκες παραγωγής, αλλά και διανομής και θέασης μπορούν να βρίσκονται ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΓΟΡΑ και τους κανόνες της. Την Αλίντα την ενδιαφέρει να μην προδώσει τις «γυναίκες» της όπως λέει…τις γυναίκες που της εμπιστεύτηκαν τις ιστορίες τους, και να τις μεταδώσει στις νέες γενιές της κοινωνικής αντίστασης και ανατροπής.

ΥΓ: Όποια συλλογικότητα ή ομάδα ή σχολείο ή τμήμα ενδιαφέρεται να προβάλλει τις ταινίες της Αλίντας ας επικοινωνήσει με το μαίηλ μας για πληροφορίες.

Σχολιάστε

Filed under Αντίσταση, Ιστορία, Κοινότητα, Ντοκυμαντέρ

Παιδιά χωρίς γή στην Βραζιλία (του Μ. Κοντοπόδη)

Landless Children – Sem Terrinha, Espirito Santo, Brazil 2010 from Michalis Kontopodis on Vimeo.

δείτε επίσης και εδώ: http://raskolnikovgr.blogspot.com/2011/04/brazil-2010-multimedia-anthropological.html

Σχολιάστε

Filed under Άνθρωπος και φύση, Αυτοδιαχείρηση, Κοινωνία, Ντοκυμαντέρ

«ΟΙ ΜΙΚΡΟΙ ΑΛΛΟΙ» Για τα παιδιά μετανάστες

(Αναδημοσίευση απο «Εποχή» 3 Απρ. 2011)

Σας το προτείνουμε

«ΟΙ ΜΙΚΡΟΙ ΑΛΛΟΙ» Για τα παιδιά μετανάστες
Τρεις εβδομάδες μετά τη συμμετοχή του στο 13ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, η ταινία «Οι μικροί άλλοι» του Νίκου Δροσάκη βρίσκει το δρόμο της προς τις αίθουσες. Δυστυχώς δεν είχα την ευκαιρία να δω την ταινία στο φεστιβάλ, αλλά θυμάμαι πως μου την επισήμανε κάποιος φίλος ως μία από αυτές που του προξένησαν το ενδιαφέρον. Χαίρομαι πάντως που μου δίνεται η ευκαιρία να την παρακολουθήσω στο Τριανόν, όπου θα προβάλλεται από τις 7 Απριλίου καθημερινά, στις 5 το απόγευμα αλλά και σε προγραμματισμένες κλειστές προβολές για τα σχολεία (10-12 π.μ).
Το ντοκιμαντέρ έχει για θέμα τα παιδιά που εκτός από τέτοια τυχαίνει να είναι και μετανάστες ταυτόχρονα. Η κάμερα βλέπει τον κόσμο μέσα απ’ τα μάτια τους, και προσπαθεί να ανακαλύψει την ψυχοσύνθεση και τον κοινό κώδικα όλων των παιδιών, το μοναδικό δυναμικό κόσμο τους, αλλά κι αυτή τη δύναμη που τροφοδοτεί ο φόβος, η ελπίδα για το μέλλον και το όνειρο ενός πολύχρωμου κόσμου, χωρίς «τοίχους», που να αποδέχεται τη διαφορετικότητα. Η ταινία καταγράφει τα μέσα που χρησιμοποιούν οι «μεγάλοι» για να αντιστρέψουν και να αναστείλουν τη δυναμική του όμορφου κόσμου των παιδιών. Εκπρόσωποι οργανώσεων, οργανισμών, εκπαιδευτικών και μεταναστευτικών φορέων περιγράφουν το φαινόμενο από νομική, κοινωνική και ψυχολογική πλευρά, προτείνοντας ταυτόχρονα και λύσεις.
Ο Νίκος Δροσάκης εκτός από τη σκηνοθεσία, υπογράφει τη διεύθυνση φωτογραφίας και τα οπτικά εφέ. Η μουσική είναι του Γιάννη Πασχάλη, η εικαστική επιμέλεια και το μοντάζ του Γιώργου Κολιού και η παραγωγή του Οργανισμού Tabula Rasa. Η ταινία έρχεται να καλύψει ένα κενό στην κινηματογραφική καταγραφή και ανάλυση του φαινομένου «παιδιά μετανάστες/παιδιά μεταναστών». Αναφέρεται σε ένα φλέγον κοινωνικό ζήτημα που άπτεται και της ιδιαίτερης ευαισθησίας που αρμόζει στην αντιμετώπιση τέτοιων ζητημάτων. Ως εκ τούτου είναι ευχάριστο το γεγονός πως προγραμματίζονται προβολές και σε άλλες πόλεις, ενώ θα προβληθεί στις 18 Μαΐου στην Ελληνοαμερικανική Ένωση στο πλαίσιο του Πανελλήνιου Συνεδρίου για την κακοποίηση του παιδιού. Με την συμπαράσταση του Ελληνικού Φόρουμ Μεταναστών.
Στράτος Κερσανίδης

Σχολιάστε

Filed under Μετανάστες Ρατσισμός, Ντοκυμαντέρ

Ντοκυμαντέρ για το χρέος και την κρίση, ελεύθερα στο ίντερνετ απο αύριο, 6-4

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
DEBTOCRACY // ΧΡΕΟΚΡΑΤΙΑ
ΕΝΑ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ

Το βράδυ της Τετάρτης 6 Απριλίου κλείνουμε την τηλεόραση, στα δελτία των 8 και των 9, και μπαίνουμε στο Ίντερνετ. Στη διεύθυνση xreokratia.gr και debtocracy.gr, από τις 20:00 και μετά θα είναι διαθέσιμο το πρώτο ελληνικό ντοκιμαντέρ που στηρίχθηκε αποκλειστικά στην οικονομική ενίσχυση των θεατών και το οποίο θα διατίθεται χωρίς δικαιώματα χρήσης και αναμετάδοσης.
Οι συντελεστές του Debtocracy συνομιλούν με ορισμένους από τους σημαντικότερους οικονομολόγους, πολιτικούς και δημοσιογράφους που παρουσιάζουν εναλλακτικές ερμηνείες αλλά και προτάσεις για την κρίση δημοσίου χρέους της Ελλάδας και της Ευρωζώνης. Οι δημοσιογράφοι Αρης Χατζηστεφάνου και Κατερίνα Κιτίδη, που υπογράφουν το σενάριο και τη σκηνοθεσία, παρακολουθούν την πορεία χωρών όπως ο Ισημερινός, που δημιούργησαν Επιτροπές Λογιστικού Ελέγχου αλλά και την αντίστοιχη προσπάθεια που ξεκίνησε στην Ελλάδα.

Έχοντας πραγματοποιήσει γυρίσματα στην Ελλάδα και το εξωτερικό, αλλά και μέσα από κινούμενα σχέδια και animation, το Debtocracy παρακολουθεί την πορεία της παγκόσμιας οικονομίας από τη δεκαετία του ’70 και εξηγεί τις έννοιες του απεχθούς και του παράνομου χρέους που βαραίνουν και την Ελλάδα. Στο Debtocracy μιλούν, μεταξύ άλλων, οι ακαδημαϊκοί Ντέιβιντ Χάρβεϊ, Σαμίρ Αμίν, Κώστας Λαπαβίτσας και Ζεράρ Ντιμενίλ, ο φιλόσοφος  Αλέν Μπαντιού, ο επικεφαλής της επιτροπής λογιστικού ελέγχου του Ισημερινού Ούγκο Αρίας, ο πρόεδρος του CADTM Ερίκ Τουσέν, δημοσιογράφοι όπως o Άβι Λιούις (συγγραφέας/σκηνοθέτης του ντοκιμαντέρ The Take – Η κατάληψη) και ο Ζαν Κατρμέρ (Liberation). Ακόμη προσωπικότητες όπως ο Μανώλης Γλέζος και η αντιπρόεδρος του γερμανικού κόμματος Die Linke Ζάρα Βάγκενκνεχτ. 

Τη μουσική υπογράφει ο Γιάννης Αγγελάκας και το μοντάζ ο Άρης Τριανταφύλλου ενώ την παραγωγή υπογράφει η εταιρεία BitsnBytes του Κώστα Εφήμερου. Την επιστημονική επιμέλεια έχει αναλάβει ο Λεωνίδας Βατικιώτης.

Η δημιουργία του Debtocracy οφείλεται αποκλειστικά στους εκατοντάδες ανώνυμους και επώνυμους «συμπαραγωγούς» μας που κάλυψαν μέσα σε λίγες ημέρες τα έξοδα παραγωγής και συνέχισαν να συνεισφέρουν για τα έξοδα διανομής.
Χορηγοί επικοινωνίας

thepressproject.gr, tvxs.gr

www.debtocracy.gr
Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε με τον Μιχάλη Αλιμάνη στο τηλέφωνο 210-3425801
info@debtocracy.gr

Σχολιάστε

Filed under Κλέφτες με γραβάτες!, Κοινωνία, Ντοκυμαντέρ, Οικονομία