Category Archives: Κοινότητα

«Ο δρόμος του Συμβουλίου» στο Συνεργατικό Καφενείο την Τετάρτη 5/2

 Κύκλος συναντήσεων: Α, όπως αποανάπτυξη, Τετάρτη 05/02 στις 20:00

Τα ‘Κοινωνικά Εργαλεία’ που αλλάζουν τον κόσμο μας. Παρουσίαση του ‘Δρόμου του Συμβουλίου’.

Ο Δρόμος του Συμβουλίου, Way of Council, είναι ένας τρόπος συνεύρεσης, επικοινωνίας, μοιράσματος, οραματισμού από καρδιάς, ένας μη-ιεραρχικός τρόπος διαβούλευσης των ανθρώπων για χιλιάδες χρόνια.

Είναι η αρχέγονη μνήμη των ανθρώπων συνεύρεσης σε κύκλο γύρω από την φωτιά, όπου όλοι μας έχουμε μια ιστορία να πούμε, όπου σε κάθε τόπο υπάρχει μια ιστορία να ειπωθεί. Ο κύκλος του συμβουλίου είναι ο φυσικός χώρος για να ακουστεί η αλήθεια αυτών των ιστοριών. Μέσα από τις ιστορίες συνειδητοποιούμε τη δύναμη της ψυχής της ομάδας, τη συλλογική νοημοσύνη και τη σοφία του κύκλου.
Τα τελευταία χρόνια σε όλον τον κόσμο οι άνθρωποι άρχισαν να οργανώνονται με οριζόντιους τρόπους είτε μέσα από κινήματα πόλεων, είτε μέσα από οικολογικά κινήματα, είτε μέσα από οικοκοινοτικά κινήματα. Απογοητευμένοι από ακαμψίες της συγκεντρωτικής σύγχρονης κοινωνίας, προσπαθούμε την ανάκτηση των μεταξύ μας σχέσεων με οριζόντια αλληλεγγύη, μοίρασμα, άκουσμα από καρδιάς, ανοικτών συνελεύσεων, χτίσιμο συνύπαρξης, συνεργατικών εγχειρημάτων, κοινοτικών πειραμάτων. Τα νέα κοινωνικά κινήματα φέρουν παλαιά και νέα ‘κοινωνικά εργαλεία’ σε πρακτική, δίνοντας και ένα νέο είδος αυτοπεποίθησης και ολιστικού σεβασμού προς την ίδια μας την ζωή. Ο Δρόμος του Συμβουλίου είναι ένα από αυτά τα κοινωνικά εργαλεία με πρακτική τριών δεκαετιών.
Η συνάντηση ξεκινά στις 8μμ. με κύκλο στις 8:30 μέχρι 10 μμ, ανοικτή για όλους που ενδιαφέρονται για κοινωνικές ομάδες, δημιουργία συνεργασιών, εξέλιξη των διαπροσωπικών σχέσεων, αλληλέγγυα εγχειρήματα, οικοκοινότητες.
Εισηγητής Θωμάς Άνεμος
Χώρος εκδήλωσης: Συνεργατικό Καφενείο Ακ.Πλάτωνα
Μοναστηρίου 140 και Τηλεφάνου
Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Αυτοδιαχείρηση, Εκδηλώσεις, Ελευθεριακός Κομμουνισμός, Κοινότητα

Αλληλεγγύη και Αξιοπρέπεια (του Σωτήρη Δημητρίου)

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ

Αλληλεγγύη και αξιοπρέπεια είναι βασικοί όροι για τη διαμόρφωση αντίστασης στην κρίση που προκαλεί η αποδόμηση του παγκοσμιοποιουμένου συστήματος. Τα ερωτήματα που πηγάζουν από μια τέτοια πρόταση είναι πολλά. Ποια είναι η σημασία τους, γενικά, για την κοινωνική λειτουργία; Τι ρόλο παίζουν στους κοινωνικούς μετασχηματισμούς; Ποια είναι, σήμερα, η εξάρτησή τους από το σύστημα προς το οποίο εναντιώνονται;

Πριν προχωρήσουμε στη διερεύνησή τους, θα ήταν σκόπιμη μια σύντομη αναδρομή του πλαισίου αποδόμησης, όπως προκύπτει από τις μελέτες των οικονομολόγων, οικολόγων κ.ά. Είναι γνωστό ότι η πολιτικο-οικονομική ηγεσία γνωρίζει τις μελέτες αυτές και, μάλιστα, έχει προβεί σε επαλήθευσή τους. Αρχικά δοκίμασε να εφαρμόσει τις υποδείξεις τους, για να αποτραπεί η κρίση, αλλά μετά το 1978 προτίμησε να τη ρισκάρει με στροφή στο νεοφιλελευθερισμό. Η κρίση όμως του κοινωνικού συστήματος βιομηχανικής παραγωγής ήταν αμετάκλητη, γιατί, ξεπέρασε τα όριά του: στην είσοδό του (εξάντληση των φυσικών πόρων), στη λειτουργία του (η αύξηση της ανταγωνιστικότητας οδήγησε στον αυτοματισμό, άρα στη μείωση του μεταβλητού κεφαλαίου, δηλαδή των εργαζομένων, κατά συνέπεια μείωση της υπεραξίας, αλλά και στην μείωση της κατανάλωσης λόγω της αύξησης της ανεργείας) και στην έξοδό του (αύξηση της ρύπανσης, ρήξη της οικολογικής ισορροπίας, εξαθλίωση των πληθυσμών). Το αποτέλεσμα ήταν να περιοριστεί η επένδυση των κεφαλαίων στη βιομηχανία, να γίνουν «λιμνάζοντα» και να στραφεί η επιθετικότητά τους σε άλλους τομείς (υγεία, παιδεία, πρόνοια). Το τέλος του βιομηχανικού μοντέλου συμβάδιζε με την κατεδάφιση του κοινωνικού κράτους. Οι μελέτες συνέχισαν να σημαίνουν συναγερμό και στα τέλη του 20ού αιώνα οριοθέτησαν την κατάρρευση του συστήματος στα 2010, ενώ στις αρχές του 20ού τη συντόμευσαν στα 2008, λόγω επιτάχυνσης της κρίσης από το νεοφιλελευθερισμό. Εδώ η συνέχεια

1 σχόλιο

Filed under Αρθρα, Αλληλεγγύη, Αντίσταση, Ανυπακοή, Ανθρωπολογία, Αξιοπρέπεια, Κοινότητα

Πλατείες: Πεδία της κοινωνικής ανασυγκρότησης (του Σωτήρη Δημητρίου)

Πλατείες: πεδία της κοινωνικής ανασυγκρότησης

 

Στις πλατείες διαδραματίζεται σήμερα κάτι μοναδικό, μια βαθιά ιστορική τομή. Δίνεται τέλος στη διάλυση του κοινωνικού ιστού την οποία προκάλεσε η κοινωνία της κατανάλωσης με όλα τα μέσα που διέθετε. Τελείται ο επικήδειος της ομαδικής κατάθλιψης, του αυτισμού και της βίας που καλλιέργησε ο περιβόητος εκσυγχρονισμός του νεοφιλελευθερισμού. Γι’ αυτό στις πλατείες, μαζί με τις φωνές της οργής και της αγανάκτησης, αναδύονται και οι πρώτοι χαρμόσυνοι ήχοι ενός μεγάλου πανηγυριού που αχνοφαίνεται. Είναι οι γνωστοί στην ιστορία ήχοι της κοινωνίας που, όταν αναδιπλώνεται, σηματοδοτεί την παρουσία της με τραγούδια.

Στις πλατείες, σήμερα, η κοινωνία ανασυγκροτείται και αναστοχάζεται. Αναθεωρεί την παθογένεια και τις στρεβλώσεις που της επέφεραν οι δομές της εξουσίας. Αντιστρατεύεται τον αποκλεισμό από την ιστορία που της επέβαλαν αποκαλώντας την «μάζα». Επαναπροσδιορίζει τις δυνατότητές της και ανασηματοδοτεί τα βασικά της γνωρίσματα: α) την ιδιαίτερη οργάνωσή της ως ανώτερο δυναμικό σύστημα και β) τη θέση της μέσα στον κόσμο. Διαβάστε εδώ τη συνέχεια

1 σχόλιο

Filed under Αρθρα, Ανθρωπολογία, Εξισωτικές κοινωνίες, Θεωρία, Κοινωνία, Κοινότητα

Η Οικονομία της εγγύτητας και η παραγωγή της τροφής, σαν εναλλακτική για μια κοινωνία που καταρρέει (του Γ. Κολέμπα) (http://topikopoiisi.blogspot.com/)

http://topikopoiisi.blogspot.com/

Η οικονομία της εγγύτητας και η παραγωγή της τροφής, σαν εναλλακτική για μια κοινωνία που καταρρέει

Η εισήγησή μου στη πλατεία συντάγματος:
Βιώνουμε την οικονομική κρίση και τις επιπτώσεις που έχει στην ελληνική κοινωνία η πολιτική του μνημονίου. Μιλάμε για συμπίεση του εργατικού εισοδήματος, για την ιδιωτικοποίηση των κρατικών υποδομών, για το πρόβλημα του χρέους και το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας κ.λπ.
Δεν φαίνεται να έχουμε συνειδητοποιήσει καθόλου όμως τον ρόλο που μπορεί να παίζει και σε αυτή την συγκυρία η διατροφική εξάρτηση στην οποία βρίσκεται σήμερα η ελληνική κοινωνία. Ζούμε σε μια χώρα που το 40% των διατροφικών της αναγκών καλύπτεται από εισαγωγές, που ο αγροτικός παραγωγικός ιστός είναι, είτε διαλυμένος, είτε προσανατολισμένος στην εμπορευματική γεωργία και εξαρτημένος άμεσα από τις επιδοτήσεις της ΕΕ (δηλαδή των δανειστών του Ελληνικού Κράτους). Και αυτό σε μια περίοδο, που φαίνεται ήδη ότι σε πλανητικό επίπεδο η επόμενη κρίση θα είναι κρίση των τιμών των τροφίμων, λόγω των επερχόμενων κλιματικών αλλαγών(π.χ. ο πρόσφατος καύσωνας της Ρωσίας και η ξηρασία στην Αργεντινή ανέβασε στα ύψη τις τιμές των δημητριακών)
Μέσα σε 30 χρόνια η Ελλάδα από εκεί που είχε θετικό εμπορικό ισοζύγιο βρέθηκε σήμερα να εισάγει πολλά τρόφιμα- που σημειωτέον καταναλώνει και εκτός εποχής- και να έχει αρνητικό ετήσιο ισοζύγιο ύψους 4,5 δις Ε τα τελευταία χρόνια, το οποίο συμβάλλει στην διόγκωση του χρέους . Διαβάστε εδώ την συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Άνθρωπος και φύση, Αναδημοσιεύσεις, Διατροφή, Κοινότητα, αυτο-οργάνωση

ΑΛΙΝΤΑ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

ΑΛΙΝΤΑ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
Στο στάδιο του μοντάζ βρίσκεται η τρίτη ταινία της Αλίντας Δημητρίου με τίτλο Τα κορίτσια της βροχής, η οποία ολοκληρώνει την κινηματογραφική ιστοριογράφηση της γυναικείας παρουσίας στο εαμικό κίνημα και στον αντιδικτατορικό αγώνα. Οι προηγούμενες ταινίες της τριλογίας είναι «ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ ΣΤΟΝ ΒΑΛΤΟ» που πιάνει την περίοδο του ΕΑΜ έως και τη Βάρκιζα, και «Η ΖΩΗ ΣΤΟΥΣ ΒΡΑΧΟΥΣ» που περιγράφει την περίοδο του ΔΣΕ, του εμφυλίου και των στρατόπεδων συγκέντρωσης μετά την ήττα. Σε όλες τις ταινίες, μιλούν οι ίδιες οι γυναίκες που πολέμησαν με το όπλο ή με τον πολιτικό αγώνα, για την ελευθερία την ισότητα και την αξιοπρέπεια. Κι έτσι βλέπουμε την Ιστορία μέσα από αυτές που την έζησαν, κι όχι μέσα από την επίσημη καθεστωτική ή κομματική της εκδοχή. Έτσι ξετυλίγεται και το νήμα της λαϊκής μνήμης και αντίστασης του οποίου οι ίδιες οι ταινίες αποτελούν κομμάτι.Η συνέχεια της πάλης ενάντια στην διπλή καταπίεση των γυναικών, ταξική και ανδροκρατική, φαίνεται πιο ξεκάθαρα στην τρίτη ταινία που ολοκληρώνεται αυτό το καλοκαίρι. Όπως λέει η Αλίντα οι γυναίκες της αντιδικτατορικής πάλης:
«…. θεωρούν τον εαυτό τους συνέχεια των γυναικών της Αντίστασης. Μια από αυτές μου είπε «…είμαστε η συνέχεια τους και η δική μας συνέχεια είναι η σημερινή νεολαία» και το είπε μια γυναίκα που της στέρησαν τη δυνατότητα να κάνει παιδιά».

Οι ταινίες της Αλίντας, με εξαίρεση μόνο την πρώτη που βραβεύτηκε στη Θεσσαλονίκη, πιάνοντας το σύστημα απροετοίμαστο, αποσιωπούνται και αγνοούνται από το καλλιτεχνικό και εμπορικό κατεστημένο. Κυκλοφορούν όμως από χέρι σε χέρι, και προβάλλονται σε στέκια, σε καταλήψεις, σε κοινωνικούς χώρους και σε αμφιθέατρα. Η Αλίντα όχι μόνο δεν παραπονιέται γι αυτό, αλλά είναι υπερήφανη. Οι ταινίες γίνονται χωρίς εταιρία παραγωγής, με μια απλή βιντεοκάμερα, με πολύ δουλειά, μεράκι και πάθος από 4 άτομα που χρηματοδοτούν, κάνουν την έρευνα, τρέχουν, κινηματογραφούν, μοντάρουν. Είναι ο κινηματογράφος της αυτο-οργάνωσης, και ως τέτοιος είναι φυσικό να διανέμεται και από τα δίκτυα της αυτο-οργάνωσης και της κοινωνικής αντίστασης. Η Αλίντα το θεωρεί τη μόνη διέξοδο από τις ελιτίστικες, συντεχνιακές, πελατειακές και εμπορευματικές συνισταμένες του «ελληνικού κινηματογράφου». Πρόσφατα μάλιστα, όπως μου είπε, απέρριψε πρόταση του ΔΟΛ να πάρει τις ταινίες της και να τις διανείμει ο ΔΟΛ, μέσω των εφημερίδων στο ευρύ κοινό. Η Αλίντα ούτε καν το συζήτησε και τους απάντησε: Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΔΕΝ ΠΟΥΛΙΕΤΑΙ!

Το παράδειγμα της Αλίντας Δημητρίου δείχνει πως ο κινηματογράφος αλλά και η τέχνη γενικότερα, δεν μπορεί να περιορίζεται στον μικρόκοσμο του ατομικού δημιουργού, γιατί τότε είναι εμπόρευμα και τίποτα άλλο. Οι συνθήκες παραγωγής, αλλά και διανομής και θέασης μπορούν να βρίσκονται ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΓΟΡΑ και τους κανόνες της. Την Αλίντα την ενδιαφέρει να μην προδώσει τις «γυναίκες» της όπως λέει…τις γυναίκες που της εμπιστεύτηκαν τις ιστορίες τους, και να τις μεταδώσει στις νέες γενιές της κοινωνικής αντίστασης και ανατροπής.

ΥΓ: Όποια συλλογικότητα ή ομάδα ή σχολείο ή τμήμα ενδιαφέρεται να προβάλλει τις ταινίες της Αλίντας ας επικοινωνήσει με το μαίηλ μας για πληροφορίες.

Σχολιάστε

Filed under Αντίσταση, Ιστορία, Κοινότητα, Ντοκυμαντέρ

Αφιέρωμα στην 25η Μαρτίου: AEK

1 σχόλιο

Filed under Ιστορία, Κοινωνία, Κοινότητα, Μουσική, Πολιτισμός, θρησκεία

To Σχολείο στον καιρό του ΔΝΤ

Σχολιάστε

Filed under Η μεγάλη κοροϊδία, Κοινωνία, Κοινότητα, Μάθηση, γνώση