Το άρθρο 99 ακυρώνει κάθε δυνατότητα διεκδίκησης (Του Γ. Κατερίνη-αναδημοσίευση απο τον «Δρόμο της Αριστεράς»)

Το άρθρο 99 ακυρώνει κάθε δυνατότητα διεκδίκησης

Γραμμένο από τον Γιώργο Κατερίνη

Πάνω από 1.000 επιχειρήσεις έχουν καταφύγει στον αντεργατικό νόμο.

Τι κοινό έχουν η Χ.Κ. Τεγόπουλος, η PC Systems και η Μάρακ Ηλεκτρονική; Είναι και οι τρεις εισηγμένες στο Χρηματιστήριο και επίσης, πρόσφατα, έκαναν αίτηση υπαγωγής στο άρθρο 99 του Πτωχευτικού Κώδικα.
Τα Πρωτοδικεία έχουν αποκτήσει εκατοντάδες «πελάτες», από μια νομοθεσία που διαφημίστηκε ως «δεύτερη ευκαιρία» πριν από 4 χρόνια, όταν οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, σε μια βιαστική θερινή διαδικασία εισήγαγαν την αναμόρφωση του Πτωχευτικού Κώδικα. Σύμφωνα με δημοσιεύματα οι αιτήσεις για ένταξη στη «διαδικασία συνδιαλλαγής», όπως είναι η ονομασία των περιγραφόμενων στα άρθρα 99 έως και 106 του Ν. 3588/2007, ξεπερνούν τις 1.000 και αφορούν κάθε είδους επιχείρηση και δραστηριότητα. Εκδόσεις, κατασκευές, πληροφορική, εμπόριο τροφίμων, ένδυση, τηλεπικοινωνίες, σχεδόν σε κάθε κλάδο υπάρχουν πλέον δείγματα επιχειρήσεων που καταφεύγουν σε αυτή την ιδιότυπη ασυλία. Όποιος επιχειρηματίας νιώθει οικονομικό… στένεμα, δεν έχει παρά να προσφύγει σε ένα από τα δικηγορικά γραφεία που ειδικεύονται σε αυτή τη νέα… μπίζνα και έχει εξασφαλίσει τα επόμενα βήματά του με την ησυχία του!
Είναι πραγματικά εκπληκτικό πώς το άρθρο 99 έχει μετατραπεί σε νομική κάλυψη του… κινήματος «Δεν πληρώνω» που έχουν συστήσει οι επιχειρήσεις, αφήνοντας απλήρωτους επί μήνες τους εργαζόμενούς τους, συσσωρεύοντας έτσι τα αναγκαία κεφάλαια για τα επόμενα επιχειρηματικά -και όχι μόνο- βήματά τους.  Κι όσο κι αν νομικοί και πολιτικοί κύκλοι εστιάζουν την κριτική τους στην εφαρμογή του άρθρου 99, η πραγματικότητα είναι αμείλικτη: πρόκειται για έναν αντεργατικό νόμο, τον πιο αντεργατικό της προ-μνημονιακής εποχής, ο οποίος έμελλε να μετατραπεί σε ισχυρό όπλο στα χέρια όλων των εργοδοτών.

Απλήρωτοι… πιστωτές
Από τις πρώτες επιχειρήσεις που κατέφυγαν στις διαδικασίες του άρθρου 99 μέχρι και τις πιο πρόσφατες, ένα στοιχείο είναι αδιαμφισβήτητο: Οι εργαζόμενοι αυτών των επιχειρήσεων έμειναν στο περιθώριο ως απλοί θεατές, ανίκανοι να διεκδικήσουν οφειλόμενες αποδοχές και αποζημιώσεις. Το πέπλο προστασίας που προσφέρει και μόνο η αίτηση υπαγωγής μιας επιχείρησης στο καθεστώς του άρθρου 99, αφαιρεί κάθε διεκδικητική ισχύ από τους εργαζόμενους. Ο νόμος αντιμετωπίζει τους εργαζόμενους ως πιστωτές και τυχόν απαιτήσεις τους στοιβάζονται στη λίστα των υποχρεώσεων της εταιρίας, χάνοντας μάλιστα το προνόμιο που παραδοσιακά είχαν από το Εργατικό Δίκαιο. Για όσο διάστημα οι επιχειρήσεις χρονοτριβούν στη δαιδαλώδη δικαστική διαδικασία, καμιά διεκδίκηση εργαζομένων δεν μπορεί να γίνει εκτελεστή, ακόμη κι αν υπάρχει τελεσίδικη δικαστική απόφαση.
Η εργοδότρια της Ελευθεροτυπίας, μόλις εκδόθηκαν οι πρώτες αποφάσεις ασφαλιστικών μέτρων εργαζομένων για μη καταβληθείσες αποδοχές, προσέφυγε αμέσως στη διαδικασία του άρθρου 99. Η εμπορική αλυσίδα Alex Pak έκανε ακριβώς το ίδιο, όταν οι εργαζόμενοι μπλόκαραν την εκ περιτροπής απασχόληση. Οι εργαζόμενοι στα σούπερ μάρκετ Ατλάντικ παρέμειναν όμηροι και απλήρωτοι επί ένα χρόνο. Τουλάχιστον 1.000 από τους 3.500 έχασαν τη δουλειά τους και διεκδικούν ακόμα αποζημιώσεις από μια εταιρία που τελικά έκλεισε.
Μέχρι σήμερα, ο «βραχνάς» των επιχειρήσεων, όταν αποφάσιζαν να «την κάνουν» σύμφωνα με τη λαϊκή έκφραση, ήταν οι αποζημιώσεις, τα ασφαλιστικά μέτρα των εργαζομένων, οι απεργίες και επισχέσεις εργασίας που τους ανάγκαζαν να εκταμιεύουν χρήματα. Τώρα, με το μέτρο της «προστασίας», μέχρι να έρθουν σε συμφωνία με τους πιστωτές, έχουν όλη την άνεση να κινούνται χωρίς να πληρώνουν τους εργαζόμενους.
Οι δαιδαλώδεις και πολύμηνες διαδικασίες διασφαλίζουν προστασία ακόμα και σε επιχειρήσεις-φαντάσματα. Η εταιρία Περιοδικός Τύπος δυόμισι χρόνια αφότου έκανε την αίτηση για το άρθρο 99 εξακολουθεί να προστατεύεται, παρ’ ότι δεν έχει προχωρήσει η οριστική υπαγωγή της. Διατηρεί μόνο έναν υπάλληλο, από τους 120 που απασχολούσε όταν προσέφυγε στα δικαστήρια τον Ιούνιο του 2009, και οφείλει πάνω από δύο εκατομμύρια ευρώ στους εργαζόμενους, από δεδουλευμένα και αποζημιώσεις. Ο ιδιοκτήτης της, δε, συνεχίζει τις δραστηριότητές του, απερίσπαστος, μέσω άλλων επιχειρήσεων.

Ξεπούλημα υπό προστασία
Πού αποσκοπούν, όμως, οι επιχειρηματίες που προσφεύγουν στο άρθρο 99; Μα φυσικά στην εκποίηση περιουσιακών στοιχείων ή στην αλλαγή επιχειρηματικής δραστηριότητας.
Το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα είναι η μεγάλη κατασκευαστική εταιρία ΔΙΕΚΑΤ, η οποία υπό την προστασία του προ-πτωχευτικού σταδίου (στο οποίο μπήκε τον Νοέμβριο του 2008) πούλησε ή εκποίησε περιουσιακά στοιχεία στην Ελλάδα και το εξωτερικό, αφήνοντας τους 300 εργαζόμενους να ταλανίζονται στα δικαστήρια, χωρίς μέχρι σήμερα να έχουν καταφέρει να εισπράξουν τα οφειλόμενα. Άλλο κραυγαλέο παράδειγμα είναι το σούπερ μάρκετ Ατλάντικ, που ο ιδιοκτήτης του στο διάστημα της προσωρινής προστασίας πούλησε ανενόχλητος περίπου 150 καταστήματα σε όλη την Ελλάδα, τα περισσότερα μαζί με τους εργαζόμενούς τους!
Σύμφωνα με το (θερινό) νομοθέτη, το άρθρο 99 προέβαλε ως δεύτερη ευκαιρία για χρεωμένες επιχειρήσεις, οι οποίες έτσι έχουν τη δυνατότητα να παρουσιάσουν ένα εναλλακτικό σχέδιο επιβίωσης. Στην πράξη, όλες οι επιχειρήσεις καταθέτουν γενικόλογα σχέδια, που συνήθως αρχίζουν και τελειώνουν με τη μείωση προσωπικού. Ακόμα και αυτά τα σχέδια, όμως, αποδεικνύονται προπέτασμα καπνού, αφού στη συντριπτική τους πλειονότητα καταλήγουν στην πτώχευση, έχοντας κερδίσει απλώς χρόνο.
Η βίαιη παραβίαση της εργατικής νομοθεσίας, έχει ανοίξει την όρεξη σε εκατοντάδες επιχειρήσεις. Σύμφωνα με τη διαδικτυακή οικονομική εφημερίδα Voria.gr από το 2008 μέχρι σήμερα στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης έχουν προσφύγει 558 επιχειρήσεις για να υπαχθούν στο άρθρο 99. Από αυτές έχουν συζητηθεί κι έχουν εκδοθεί αποφάσεις για 202 υποθέσεις. Αυτό δεν σημαίνει, βέβαια, ότι όλες αυτές οι επιχειρήσεις θα βγουν «ζωντανές» από τη διαδικασία. Απλά, αγοράζουν χρόνο και φυσικά αποφεύγουν τις εργατικές διεκδικήσεις.

Το συνδικαλιστικό κίνημα εξακολουθεί να… πέφτει από τα σύννεφα
Δυστυχώς, αυτή η τετραετής εμπειρία από την εφαρμογή του άρθρου 99 δεν έχει κατορθώσει να αφυπνίσει τα συνδικάτα, τα οποία εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν τις περιπτώσεις μεμονωμένα. Παρά τα δεκάδες κανόνια μεγάλων επιχειρήσεων, ακόμα από τον πρώτο χρόνο εφαρμογής του νέου Πτωχευτικού Κώδικα, το 2008, δεν έχει αναπτυχθεί μια ενιαία τακτική νομικών και συνδικαλιστικών κινήσεων που να μπορεί να υπερασπίσει στοιχειωδώς τα συμφέροντα των εργαζομένων. Το χειρότερο είναι πως σε πολλές περιπτώσεις το επίσημο συνδικαλιστικό κίνημα εμφανίζεται να συναινεί σε λύσεις συνδιαλλαγής, αντιμετωπίζοντας τις διαδικασίες του άρθρου 99 ως δήθεν διέξοδο. Η περίπτωση του Alter, όπου μεγάλη μερίδα εργαζομένων, δυστυχώς και με την αρωγή ορισμένων σωματείων, εμφανίστηκαν υπέρ της υπαγωγής του καναλιού στο άρθρο 99, είναι η πιο χαρακτηριστική. Η εργοδοσία προστατευμένη από τη δικαστική απόφαση εξακολούθησε για πολλούς μήνες ακόμα να μην καταβάλει μισθούς, με τη γνωστή πλέον κατάληξη. Η πολιτική αποκάλυψη του πραγματικού ρόλου αυτής της νομοθεσίας και η ανάλογη διεκδίκηση αιτημάτων είναι η μεγαλύτερη πρόκληση για το συνδικαλιστικό κίνημα σήμερα. Κάποια από αυτά θα μπορούσαν να αναζητηθούν στις ίδιες τις γενικές συνελεύσεις των εργαζομένων ή και στις δεκάδες σχετικές αναρτήσεις στο Διαδίκτυο από τους εργαζόμενους που έχουν μπλέξει στον ιστό του άρθρου 99.

Ποδαρικό με Παναττική απεργία στις 17 Γενάρη
Εκ περιτροπής εργασία στα Notos Com και τα Alex Pak, σε διαθεσιμότητα οι εργαζόμενοι της Alapis, εγκατάλειψη της επιχείρησης Γερολυμάτος Cosmetics, ατομικές συμβάσεις στην Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη Περάματος. Μερικές εικόνες μόνο, της -κατά τα άλλα- γιορταστικής Αθήνας.
Εκατοντάδες εργαζόμενοι δίνουν μαχητικούς αγώνες ενάντια στην επιβολή βίαιων ανατροπών στις εργασιακές σχέσεις με φωτεινό παράδειγμα τους 400 απεργούς της Ελληνικής Χαλυβουργίας στον Ασπρόπυργο που συνεχίζουν, μπαίνοντας στον τρίτο μήνα, να αντιπαλεύουν ηρωικά τα σχέδια του εργο δότη τους.
Οι απλήρωτοι εργαζόμενοι του Άλτερ και της Ελευθεροτυπίας υποδέχτηκαν το νέο χρόνο συνεχίζοντας με πολυήμερες κινητοποιήσεις να διεκδικούν την άμεση καταβολή των δεδουλευμένων τους, έχοντας μπλοκάρει τη διαδικασία του άρθρου 99. Από κοντά οι απλήρωτοι εργαζόμενοι στην 3Ε Εκτυπωτική, στην Αφοί Λουκίσα, στο Ερρίκος Ντυνάν και σε δεκάδες μικρές και μεγαλύτερες επιχειρήσεις που διεκδικούν με μαχητικό και ανυποχώρητο τρόπο το σταμάτημα της απλήρωτης εργασίας.
Η απόφαση των Εργατικών Κέντρων της Αττικής για κήρυξη 24ωρης απεργίας σε όλο το Λεκανοπέδιο είναι μια πρώτη απάντηση και ταυτόχρονα ένδειξη αλληλεγγύης σε όσους εργαζόμενους δίνουν αυτή την εποχή πολυήμερες μάχες. Η μαζική συμμετοχή στην απεργία με αποφάσεις συνελεύσεων από σωματεία και εργαζόμενους σε χώρους δουλειάς είναι η καλύτερη απάντηση στους εργοδοτικούς εκβιασμούς, που φέτος τα Χριστούγεννα ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο, αλλά και στα νέα αντεργατικά μέτρα που απεργάζεται το «μαύρο μέτωπο» κυβέρνησης και τροϊκανών.

(αναδημοσίευση από το http://e-dromos.gr)

Advertisements

2 Σχόλια

Filed under Αρθρα, Αναδημοσιεύσεις, Δικαιοσύνη εποχής ΔΝΤ, Κλέφτες με γραβάτες!, Ταξική εκμετάλλευση

2 responses to “Το άρθρο 99 ακυρώνει κάθε δυνατότητα διεκδίκησης (Του Γ. Κατερίνη-αναδημοσίευση απο τον «Δρόμο της Αριστεράς»)

  1. ΟΙ ΕΙΚΟΣΙΤΕΤΡΑΩΡΕΣ ΑΠΕΡΓΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΟΘΙ ΓΙΑ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΟΠΑΤΕΡΕΣ. ΜΟΝΟ Η ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΦΕΡΕΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ.

  2. Γιώργος Λουτσέτης

    Δευτέρα, 5 Νοεμβρίου 2012

    Alex Pak:
    Ελληνική εταιρεία, και το αποδεικνύει συνεχώς – μέχρι το τέλος της πλέον!
    “Φτηνή” και καθόλου “εγγυημένη” προς τους εργαζόμενούς της!

    Εδώ και ένα χρόνο έχει επιβάλλει εκβιαστικά και μονοδιάστατα προγράμματα εργασίας – παρά τις αντιρρήσεις και χωρίς καμμία συζήτηση, δημιουργώντας κατά συνέπεια τις πολυπόθητες συνθήκες οι οποίες έχουν οδηγήσει στην παραίτηση δεκάδες εργαζομένους, μην μπορώντας να ανταπεξέλθουν στις υποχρεώσεις τους (παθών και ο υπογράφων το κείμενο).
    Εδώ και ένα χρόνο επιδεινώνει αυτές τις ασφυκτικές συνθήκες αφήνοντας διαρκώς απλήρωτους τους υπαλλήλους της, οι οποίοι από τον Νοέμβριο του 2011 λαμβάνουν μικρό ποσοστό του μισθού τους, και πάντοτε έναντι, σε άστατες ημερομηνίες – όποτε αποφασίσει η εταιρεία να πληρώσει – και με αμφίβολο ποσό καταβολής κάθε φορά.
    Εδώ και ένα χρόνο εκμεταλλεύεται τις δυνατότητες που παρέχουν νομοθετήματα τα οποία εξασφαλίζουν τις εταιρείες ώστε να σταθούν όρθιες, αποσκοπώντας μόνο σε αυτό, ισοπεδώνοντας όλους όσους εργάστηκαν, πρόσφεραν, κατανόησαν και στήριξαν τόσα χρόνια το οικοδόμημα – τους εργαζόμενους σε αυτήν!
    Εδώ και ένα χρόνο κλείνει τα υποκαταστήματα τα οποία στεγάζονται σε ενοικιαζόμενες εγκαταστάσεις, αφήνοντας τους εργαζόμενους μετέωρους ή οδηγώντας τους σε υποκαταστήματα άλλων περιοχών, στα οποία η απόστασή τους κάνει τη μετακίνηση πολύ δύσκολη ή και ασύμφορη, δημιουργώντας άλλον ένα τεχνητό λόγο παραίτησης.
    Μόλις πριν 3 μέρες το υποκατάστημα Χανίων πληροφορήθηκε από τον ιδιοκτήτη του κτιρίου στο οποίο στεγάζεται η Alex Pak, την επικείμενη έξωση λόγω υπέρογκων οφειλών ενοικίου. Η διαβούλευση του ιδιοκτήτη με την Alex Pak προς ανεύρεση λύσης γινόταν εδώ και αρκετό χρονικό διάστημα, χωρίς οι εργαζόμενοι να γνωρίζουν το παραμικρό για το πρόβλημα και κατ’ επέκταση το επισφαλές της εργασίας τους. Το μόνο που δέχονταν ως μία από τις αιτιολογίες μη έγκαιρης και ολικής πληρωμής τους ήταν η υψηλή καταβολή ενοικίου, το οποίο όμως δεν πληρωνόταν επί αρκετούς μήνες – τα συμπεράσματα δικά σας! Οι εργαζόμενοι άκουσαν τηλεφωνικά την τηλεγραφική εξήγηση από τους “αρμόδιους”, με μόνη πρόταση λύσης να βρουν οι υπάλληλοι μαγαζί προς εγκατάσταση! Σε περίπτωση μη ανεύρεσης οι ίδιοι οι υπάλληλοι καλούνται να επωμιστούν το αναπακετάρισμα του προς κλείσιμο καταστήματος. Επί λέξη διατυπωμένο από γενικό προϊστάμενο: “Δε στηρίζετε την εταιρεία που σας στηρίζει; Τι θέλετε, να κλείσει και να μην πάρετε μία;” (Όχι, δε μάθανε τώρα τον εκβιασμό, προπονούνται χρόνια.)
    Η κατάσταση που επικρατεί σε όλη τη χώρα στους υπαλλήλους – νυν και πρώην – της Alex Pak είναι η εξής:
    – Οι οφειλές στον κάθε ένα από αυτούς κυμαίνονται από εκατοντάδες μέχρι χιλιάδες ευρώ, μεμονωμένα.
    – Σε κάποια καταστήματα έχουν κινηθεί πράξεις αντίδρασης και πίεσης, αυτόνομα και έξω από συνδικάτα – διότι γνωρίζουμε πώς λειτουργούν αυτά! Την ίδια στιγμή, κανένα αυτί δεν ιδρώνει, και ο μόνος τρόπος να πληρωθεί κάποιος το μέγιστο ποσό των 100 € το εικοσαήμερο είναι να τηλεφωνεί σαν είλωτας στο λογιστήριο και να μπαίνει σε κάποια λίστα, και “όταν” τότε “θα”, καταλαβαίνετε! Ούτε οι μεμονομένες προσφορές-εκποιήσεις που γίνονται με τιμές στο -50%, καταλήγουν στους εργαζόμενους και υπάρχουν παραδείγματα γι’ αυτό. Αξιοπρέπεια καμμία, σεβασμός ούτε στο ελάχιστο, και οι υπάλληλοι σε απόγνωση! Είπαμε, Alex pak – Ελληνική εταιρεία, όπως το διαφημίζει και το αποδεικνύει!
    – Στους χρεωμένους υπαλλήλους, αντί πληρωμής προτείνεται – αν το θελήσει κάποιος – η “πληρωμή σε είδος” από τα προϊόντα του καταστήματος. λες και οι υπάλληλοι δουλεύουν για να γίνουν καταναλωτές κι όχι για να ανταποκριθούν στις διαρκώς αυξημένες καθημερινές τους ανάγκες!
    – Εκτός από εκείνους οι οποίοι ακόμα βρίσκονται και εργάζονται στα καταστήματα, υπάρχουν και παραιτηθέντες οι οποίοι ακόμα βρίσκονται υπό εξόφληση, κι ας έχουν αποχωρήσει από τον περασμένο Φεβρουάριο.
    – Ο μόνος τρόπος για να μπορέσουν οι υπάλληλοι να διεκδικήσουν τα χρήματά τους σύμφωνα και με τους επιθεωρητές εργασίας είναι η δικαστική οδός, διότι ακόμα και με τα πάμπολλα πρόστιμα που έχουν επιβληθεί στην Alex Pak για μη καταβολή μισθών, τίποτα δεν άλλαξε! Γνωρίζοντας, βέβαια, την αμεσότητα με την οποία λειτουργεί η δικαιοσύνη στην Ελλάδα καταλαβαίνετε για τι χρονοδιαγράμματα μιλάμε!
    Οι εργαζόμενοι της Alex Pak βρίσκονται στο πουθενά, με ενέργειες τις οποίες δεν προκάλεσαν και για τις οποίες δε φέρουν την παραμικρή ευθύνη. Παρακαλούμε στην όσο μεγαλύτερη δημοσιοποίηση των παραπάνω, προς ενημέρωση του κοινού ώστε να γνωρίζει πού πηγαίνουν τα χρήματα τα οποία εξακολουθεί να δαπανεί στην Alex pak, αλλά και ως μοναδικό πλέον χειροπιαστό μέσο πίεσης, επί της ουσίας προς εκείνους που οφείλουν χιλιάδες ευρώ και απλά προσπαθούν να γλιτώσουν οι ίδιοι!

    Γιώργος Λουτσέτης
    Πρώην υπάλληλος – εξαναγκασμένος σε παραίτηση και εσωτερική μετανάστευση.
    Τίποτα κρυφό κάτω από τον ήλιο, πλέον!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s