Καλό ταξίδι σύντροφε Γιώργο Σμυρνή (αναδημοσίευση απο το dosepasa.wordpress.com)

(Αναδημοσίευση από το dosepasa.wordpress.com)

Στις παλιές καλές εποχές, όταν ο κόσμος έψαχνε να βρει τον ΣΥΡΙΖΑ, ο σύντροφος Στράτος μου έδωσε το τηλέφωνο ενός φίλου του που αναζητούσε επαφές με σκοπό την ένταξή του στον ΣΥΡΙΖΑ. Συναντηθήκαμε λίγες μέρες μετά στο χώρο του Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ και κάναμε μια μακροσκελή κουβέντα, παρέα με τη γυναίκα του και τον αγαπημένο του σκύλο, ανασκαλεύοντας τα παρελθόντα κι αναζητώντας τα μελλούμενα της αριστεράς. Με παρελθόν στην εξωκοινοβουλευτική αριστερά, αυστηρός στην κριτική του, οξυδερκής και παρορμητικός, άρχισε να παρακολουθεί τις διαδικασίες του ΣΥΡΙΖΑ Θεσσαλονίκης. Το συναντούσα στο συντονιστικό, μιλάγαμε στο τηλέφωνο και συχνά μου έλεγε την άποψή του για τα  κείμενά μου στην στήλη «Δαιμονικά», όπου φιλοξενήθηκε και δικό του κείμενο. Ο Γιώργος όμως δεν συμμετείχε μόνο σε πολιτικές διαδικασίες, το έβλεπες συχνά σε παρουσιάσεις βιβλίων και στο σινεμά. Και πάντα είχε κάτι να παρατηρήσει, κάτι εύστοχο να σχολιάσει.

   Στο συντονιστικό του ΣΥΡΙΖΑ Θεσσαλονίκης ήταν εμφανής η πολιτική μοναξιά του Γιώργου, το χαρακτηριστικό της μοίρας των ανεντάχτων. Στηλίτευε πάντα τον ηγεμονισμό του ΣΥΝ και τον μικρομεγαλισμό άλλων οργανώσεων αλλά και τον ρόλο διαφόρων στελεχών που εξυπηρετούσαν ποικίλα πολιτικά σχέδια. Παρακολούθησε ενεργά τις διάφορες προσπάθειες από τη μεριά των ανεντάχτων να βρουν ουσιαστικό πολιτικό ρόλο μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ, όπως το 2ο Κύμα για την οργανωτική αναδιάρθρωση του ΣΥΡΙΖΑ και η ΠΑΣΑ. Δεν μπορούσε να χωνέψει ότι μπορεί να υφίσταται ένας αριστερός ριζοσπαστικός χώρος χωρίς θεσμοθετημένα μέλη και δημοκρατικές διαδικασίες κι όλα να κανονίζονται από άνωθεν συμφωνίες κι ισορροπίες. Κι έτσι σιγά-σιγά άρχισε να αποστασιοποιείται από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Τον συνάντησα για τελευταία φορά στις αρχές του φθινοπώρου στην ταβέρνα του Χατζή-Μπαχτσέ. Τα είπαμε αρκετή ώρα πίνοντας κι ακούγοντας ρεμπέτικα. Ήταν έντονα επηρεασμένος από το κίνημα των πλατειών και στεναχωρημένος για την αμηχανία της αριστεράς απέναντί του. «Ο κόσμος μας έχει ξεπεράσει», μου έλεγε, «έχει πάει πιο αριστερά από μας και δεν φοβάται πλέον να το εκφράσει. Η δική μας αριστερά πρέπει να αποκτήσει επιτέλους αντικαπιταλιστικό χαρακτήρα και να μη φοβάται μην την χαρακτηρίσουν αντιευρωπαϊκή. Απέναντι σ’ αυτή την Ευρώπη οφείλουμε να είμαστε αντιευρωπαϊστές».

Ο Γιώργος μας άφησε πριν λίγες μέρες. Ως παρακαταθήκη, ας κρατήσουμε το παρακάτω κομμάτι από κείμενο που έγραψε τον περασμένο Ιούνη:

«Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ του 21ου αιώνα πρέπει να γίνει με ΝΕΑ ΥΛΙΚΑ και όχι αναπαλαιωμένα. Όποιοι παλιοί αριστεροί το έχουν καταλάβει αυτό κι είναι αποφασισμένοι να το προσπαθήσουν, μπορεί να προσφέρουν. Αλλιώς θα έχουμε μια από τα ίδια, όπως το είδαμε επανειλημμένα τα τελευταία χρόνια. Οι εποχές κι οι περιστάσεις δεν σηκώνουν προέδρους, αντιπροέδρους και κομματικές ιεραρχίες.
Ας αφεθούμε να διδαχτούμε από τις ΠΛΑΤΕΙΕΣ».

Π. Δ.

Σημείωση αντισωμάτων: Ο Γιώργος Σμυρνής ήταν μέλος των αντισωμάτων απο την ίδρυσή τους, όταν φύγαμε από Πασα και Συριζα πριν περίπου δυό χρόνια, θέτοντας την αρχή της αυτονομίας της αυτο-οργάνωσης και της άμεσης δημοκρατίας πάνω από τα παιχνίδια εξουσίας των αριστερών μηχανισμών. Συμμετείχε ενεργά, αν και βαρειά άρρωστος, στο φεστιβάλ της άμεσης δημοκρατίας στην Θεσσαλονίκη πριν λίγους μήνες. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει, κι ας τιμήσουμε την μνήμη του συνεχίζοντας στον δρόμο που κι αυτός ονειρεύτηκε…

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Γιώργος Σμυρνής

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s