ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΟ ΠΡΟΣΧΕΔΙΟ ΑΜΕΣΟΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ (ΑΝΤΙΣΩΜΑΤΑ 13/06/2011-τροποποίηση 30/07/2011)

ΚΑΤΑΛΗΚΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ 2ΗΜΕΡΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΛΑΪΚΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΝ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ

Καταθέτουμε την παρακάτω ολοκληρωμένη πρόταση για αλλαγή του Συντάγματος. Ο αναγνώστης μπορεί να συγκρίνει την δική μας πρόταση με το υπάρχον Σύνταγμα που έχουμε αναρτήσει σε άλλο πόστ, πριν λίγες μέρες. Το υπάρχον Σύνταγμα χρησιμοποιήθηκε κατ’ αντιπαραβολή για την κατάριση του προσχεδίου μας, που ακολουθεί. Στο τέλος επισυνάπτουμε επεξηγηματική πολιτική δήλωση της ομάδας κατάρτισης προσχεδίου αμεσοδημοκρατικού συντάγματος των Αντισωμάτων. Ακολουθεί η ολοκληρωμένη μας πρόταση για ένα νέο Σύνταγμα της Ελλάδας:

ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Εις το όνομα της κοινωνικής δικαιοσύνης, της ισότητας, της ελευθερίας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας

ΜΕΡΟΣ Α’

ΤΜΗΜΑ Α’ : Η ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑΤΟΣ

Άρθρο 1

1. Το πολίτευμα της Ελλάδας είναι η Άμεση Δημοκρατία

2. Θεμέλιο του πολιτεύματος είναι οι λαϊκές συνελεύσεις, σε τοπικό, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο, χωρίς μόνιμους αντιπροσώπους, αλλά με κληρωτούς, ανακλητούς εκπροσώπους σε περιφερειακό και εθνικό επίπεδο. Όλες οι αποφάσεις παίρνονται και εγκρίνονται από τις λαϊκές συνελεύσεις.

3. Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από τον λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού, και ασκούνται απο τον λαό.

4. Καμμιά εξουσία υπερ του λαού δεν επιτρέπεται να είναι εξουσία κατά της φύσης, των ζώων, των δασών, της γής, της θάλασσας, των ακτών, των νερών και του αέρα της Ελλάδας. Τα αγαθά αυτά είναι κοινά και ανήκουν εξίσου σε όλους τους κατοίκους της Ελλάδας, και η πρόσβαση σε αυτά είναι ελεύθερη για όλους. Το δικαίωμα στην ατομική ή κοινοτική ιδιοκτησία της γής αναγνωρίζεται, αλλά δεν μπορεί να εξασφαλίζει και την ασύδοτη εκμετάλλευση και καταστροφή της φύσης, χωρίς τον κοινωνικό έλεγχο των λαϊκών συνελεύσεων.

5. Η εκμετάλλευση των φυσικών πηγών γίνεται με σκοπό την κάλυψη των κοινωνικών αναγκών με σεβασμό στην βιωσιμότητά τους, της διατήρησης της οικολογικής ισορροπίας και των φυσικών κύκλων, και όχι με σκοπό το ατομικό και εταιρικό κέρδος.

Άρθρο 2

1. Ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου και της φύσης αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση των λαϊκών συνελεύσεων.

2. Η Ελλάδα, ακολουθώντας τους γενικά αναγνωρισμένους κανόνες του ηθικού δικαίου, επιδιώκει την εμπέδωση της ειρήνης, της δικαιοσύνης, καθώς και την ανάπτυξη των φιλικών σχέσεων μεταξύ των λαών και των κρατών καθώς και την κατάργηση των στρατών, των οπλικών συστημάτων και των πολέμων.

3. Στην Ελλάδα απαγορεύεται η εκμετάλλευση ανθρώπου απο άνθρωπο. Ο κάθε άνθρωπος έχει την κυριαρχία στο σώμα του, τις διανοητικές και φυσικές του δεξιότητες, οι οποίες δεν μπορούν να γίνονται αντικείμενο εμπορικής εκμετάλλευσης απο κάποιον άλλον άνθρωπο.

ΤΜΗΜΑ Β’: ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ

Άρθρο 3

1. Οι λαϊκές Συνελεύσεις εγγυώνται την θρησκευτική ελευθερία σε όλους τους κατοίκους της Ελλάδας, σε όλα τα δόγματα και σε όλες τις θρησκείες, αρκεί να μην αντιστρατεύονται την ισότητα φύλου, καταγωγής, ιδεολογίας  και προσωπικών προτιμήσεων των Ελλήνων πολιτών, και να μην παραβιάζουν το άρθρο 2 παρ.1 και 3 του παρόντος Συντάγματος.

2. Οι λαϊκές Συνελεύσεις σέβονται και αναγνωρίζουν την ιστορική παράδοση της ορθόδοξης εκκλησίας της Ελλάδας, αλλά και όλες τις άλλες πνευματικές παραδόσεις όπου γής. Στα πλαίσια του παρόντος συντάγματος, η αρχή της ισότητας και της ελευθερίας δεν επιτρέπει στις συνελεύσεις να χρηματοδοτούν κατ’ εξαίρεση την Εκκλησία της Ελλάδας. Η Εκκλησία της Ελλάδας καθίσταται αυτοδιοίκητη και αναλαμβάνει η ίδια την μισθοδοσία των κληρικών της. Στα ζητήματα της περιουσίας της, υπάγεται στο Άρθρο 1, παρ. 4 του παρόντος Συντάγματος, και προσπαθεί να διευθετήσει ζητήματα ιδιοκτησίας και διαχείρησης σε συνενόηση με τις λαϊκές συνελεύσεις κατά τόπους. Οι αποφάσεις των λαϊκών συνελεύσεων πρέπει να παίρνονται με κατανόηση, συνενόηση και σεβασμό, αλλά είναι δεσμευτικές για την Εκκλησία της Ελλάδας.

ΜΕΡΟΣ Β’

ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ

Άρθρο 4

1. Όλοι οι κάτοικοι και επισκέπτες της Ελλάδας είναι ίσοι ενώπιον του νόμου.

2. Ειδικός νόμος που συζητιέται στην εθνική λαϊκή συνέλευση και εγκρίνεται απο τα 3/5 του αριθμού των μελών όλων των λαϊκών συνελεύσεων της Χώρας, ορίζει συγκεκριμένα ποιός/ποιά θεωρείται πολίτης και ποιός/ποιά επισκέπτης της Ελλάδας. Οποιοσδήποτε άνθρωπος γεννιέται στην Ελλάδα έχει το αυτοδίκαιο δικαίωμα να είναι πολίτης της.

3. Εφόσον ο ειδικός νόμος ψηφιστεί όλοι όσοι δεν γεννήθηκαν στην Ελλάδα και διαμένουν σε αυτήν έστω και προσωρινά, οφείλουν να δηλώσουν σε κάθε τοπική συνέλευση σε ποιό καθεστώς (πολίτη ή επισκέπτη) επιθυμούν να ενταχτούν. Ο νόμος θα ορίζει την χρονική περίοδο ύστερα απο την οποία ένας επισκέπτης θα μπορεί να γίνει Έλληνας πολίτης, και τις προϋποθέσεις γι αυτό και την απόφαση γι αυτό θα την παίρνει η τοπική λαϊκή συνέλευση στην οποία μετέχει

4. Οι κάτοικοι της Ελλάδας συμμετέχουν στις συνελεύσεις με την ψήφο τους, και κληρώνονται για τις περιφερειακές και την εθνική συνέλευση, οι επισκέπτες συμμετέχουν με την ψήφο τους στις συνελεύσεις μόνο για ζητήματα τοπικά ή περιφερειακά, αλλά δεν έχουν το δικαίωμα κλήρωσης στα περιφερειακά και το εθνικό σώμα, ούτε μετέχουν στις ψηφοφορίες της εθνικής λαϊκής συνέλευσης.

5. Η είσοδος ή έξοδος απο την χώρα είναι ελεύθερη για όλους τους ανθρώπους, με περιορισμούς που ψηφίζονται μόνον  στον ειδικό νόμο. Η παραμονή στην χώρα ωστόσο, πρέπει να συνοδεύεται από την ένταξη σε μια τοπική συνέλευση, όπου κανείς αποκτά τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του πολίτη και του επισκέπτη. Ως εκ τούτου η έννοια του «παράνομου μετανάστη» στερείται νοήματος. Η πολιτεία με ειδική υπηρεσία που εποπτεύεται απο την λαίκή εθνική συνέλευση φροντίζει την ένταξη των επισκεπτών καθώς και όλων των έως τώρα «παράνομων» μεταναστών σε τοπικές συνελεύσεις, ειδικά σε περιοχές που υπάρχει έλλειψη εργατικών και αγροτικών χεριών, με σκοπό το ξαναζωντάνεμα της αγροτικής παραγωγής. Επίσης διευκολύνει όλους εκείνους τους επισκέπτες που θέλουν να φύγουν απο την Ελλάδα.

6. Οι κάτοικοι- πολίτες αλλά και οι φιλοξενούμενοι επισκέπτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους.

7. Καταργείται η υποχρεωτική στράτευση και ο ελληνικός στρατός μετατρέπεται σε εθελοντικό, λαϊκό, αμυντικό στρατό με ειδικό νόμο που θα πρέπει να εγκριθεί απο τα 3/5 των μελών των λαϊκών συνελεύσεων. (Περισσότερα γι αυτό στις μεταβατικές διατάξεις). Απαγορεύεται η συμμετοχή του Ελληνικού στρατού σε επιθετικούς πολέμους.

8. Τίτλοι ευγένειας ή διάκρισης ούτε απονέμονται ούτε αναγνωρίζονται στην Ελλάδα.

Άρθρο 5

1. Καθένας έχει δικαίωμα να αναπτύσσει ελεύθερα την προσωπικότητά του και να συμμετέχει στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της Χώρας, εφόσον δεν προσβάλλει τα δικαιώματα των άλλων και δεν παραβιάζει το Σύνταγμα.

2. Όλοι όσοι βρίσκονται στην Ελληνική Επικράτεια απολαμβάνουν την απόλυτη προστασία της ζωής, της τιμής και της ελευθερίας τους, χωρίς διάκριση εθνικότητας, φυλής, γλώσσας, φύλου, σεξουαλικών προτιμήσεων και θρησκευτικών ή πολιτικών πεποιθήσεων. Απαγορεύεται η έκδοση αλλοδαπού που διώκεται για τη δράση του υπέρ της ελευθερίας.

3. Η προσωπική ελευθερία είναι απαραβίαστη. Κανένας δεν καταδιώκεται ούτε συλλαμβάνεται ούτε φυλακίζεται ούτε με οποιονδήποτε άλλο τρόπο περιορίζεται, παρά μόνο όταν και όπως ορίζει ο νόμος. Η κάθε περιφερειακή λαϊκή συνέλευση ψηφίζει νόμο, που πρέπει να εγκριθεί απο τα 3/5 των μελών των λαίκών συνελεύσεων, με πλήρη ποινικό και σωφρονιστικό κώδικα για την περιφέρειά της.

4. Απαγορεύονται ατομικά διοικητικά μέτρα που περιορίζουν σε οποιονδήποτε κάτοικο-πολίτη, ή επισκέπτη της Ελλάδας την ελεύθερη κίνηση ή εγκατάσταση στη Χώρα, καθώς και την ελεύθερη έξοδο και είσοδο σ’ αυτήν. Τέτοιου περιεχομένου περιοριστικά μέτρα είναι δυνατόν να επιβληθούν μόνο ως παρεπόμενη ποινή με απόφαση λαϊκού δικαστηρίου, σε εξαιρετικές περιπτώσεις ανάγκης και μόνο για την πρόληψη αξιόποινων πράξεων, όπως νόμος ορίζει.

5. Καθένας έχει δικαίωμα στην προστασία της υγείας και της γενετικής του ταυτότητας. Νόμος της εθνικής λαϊκής συνέλευσης που εγκρίνεται από τα 3/5 των μελών των λαϊκών συνελεύσεων ορίζει τα σχετικά με την προστασία κάθε προσώπου έναντι των βιοϊατρικών παρεμβάσεων.

Άρθρο 5Α

1. Καθένας έχει δικαίωμα στην πληροφόρηση, όπως νόμος ορίζει . Ο κάθε πολίτης έχει το δικαίωμα στην πληροφόρηση για όλες τις δημόσιες υποθέσεις.

2. Καθένας έχει δικαίωμα συμμετοχής στην Κοινωνία της Πληροφορίας. Η διευκόλυνση της πρόσβασης στις πληροφορίες που διακινούνται ηλεκτρονικά, καθώς και της παραγωγής, ανταλλαγής και διάδοσής τους αποτελεί υποχρέωση των Συνελεύσεων.

Άρθρο 6

1. Κανένας δεν συλλαμβάνεται ούτε φυλακίζεται χωρίς αιτιολογημένο λαϊκό-δικαστικό ένταλμα, που πρέπει να επιδοθεί τη στιγμή που γίνεται η σύλληψη ή η προφυλάκιση. Εξαιρούνται τα αυτόφωρα εγκλήματα.

2. Οποίος συλλαμβάνεται για αυτόφωρο έγκλημα ή με ένταλμα προσάγεται στον αρμόδιο λαϊκό δικαστή το αργότερο μέσα σε είκοσι τέσσερις ώρες από τη σύλληψη. Ο λαϊκός δικαστής οφείλει, μέσα σε τρεις ημέρες από την προσαγωγή, είτε να απολύσει τον συλληφθέντα είτε να καλέσει την δικαστική επιτροπή της λαϊκή συνέλευσης. Η προθεσμία αυτή παρατείνεται για δύο ημέρες, αν το ζητήσει αυτός που έχει προσαχθεί, ή σε περίπτωση ανώτερης βίας που βεβαιώνεται αμέσως με απόφαση του αρμόδιου λαϊκού-δικαστικού συμβουλίου.

3. Όταν περάσει άπρακτη καθεμία από τις δύο αυτές προθεσμίες, κάθε δεσμοφύλακας ή άλλος, είτε πολιτικός υπάλληλος είτε στρατιωτικός, στον οποίο έχει ανατεθεί η κράτηση εκείνου που έχει συλληφθεί, οφείλει να τον απολύσει αμέσως. Οι παραβάτες τιμωρούνται για παράνομη κατακράτηση και υποχρεούνται να επανορθώσουν κάθε ζημία που έγινε στον παθόντα και να τον ικανοποιήσουν για ηθική βλάβη με χρηματικό ποσό, όπως νόμος ορίζει.

4. Νόμος της κάθε περιφερειακής συνέλευσης ορίζει το ανώτατο όριο διάρκειας της προφυλάκισης, που δεν μπορεί να υπερβεί τον ένα μήνα στα κακουργήματα και τις 10 μέρες στα πλημμελήματα. Σε εντελώς εξαιρετικές περιπτώσεις τα ανώτατα αυτά όρια μπορούν να παραταθούν για έξι και τρεις μέρες, αντίστοιχα, με απόφαση του αρμόδιου λαϊκού-δικαστικού συμβουλίου. Απαγορεύεται η υπέρβαση των ανώτατων ορίων της προφυλάκισης με τη διαδοχική επιβολή του μέτρου αυτού για επί μέρους πράξεις της ίδιας υπόθεσης.

Άρθρο 7

1. Έγκλημα δεν υπάρχει ούτε ποινή επιβάλλεται χωρίς νόμο που να ισχύει πριν από την τέλεση της πράξης και να ορίζει τα στοιχεία της. Ποτέ δεν επιβάλλεται ποινή βαρύτερη από εκείνη που προβλεπόταν κατά την τέλεση της πράξης.

2. Τα βασανιστήρια, οποιαδήποτε σωματική κάκωση, βλάβη υγείας, ή άσκηση ψυχολογικής βίας, καθώς και κάθε άλλη προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας απαγορεύονται και τιμωρούνται, όπως νόμος ορίζει. Κάθε περιφερειακή συνέλευση προτείνει νόμο που εγκρίνεται απο τα 3/5 των μελών όλων των λαϊκών συνελεύσεων για την ύπαρξη φυλακών ή άλλων μορφών κοινωνικής επανένταξης και μεταμέλειας των ανθρώπων που παραβιάζουν το νόμο και για ποιά ακριβώς αδικήματα.

3. Η γενική δήμευση απαγορεύεται, εκτός απο τις περιπτώσεις κατάχρησης και κερδοσκοπίας κατά του λαού καθώς και παράνομου ιδιωτικού προσεταιρισμού κοινών αγαθών. Με αποφάσεις συνελεύσεων και πλειοψηφία 4/5 των μελών τους δήμευση μπορεί να επιβληθεί και σε πρόσωπα (πχ. συγγενείς α΄βαθμού) που επωφελήθηκαν της κατάχρησης, αν και δεν την διέπραξαν τα ίδια. Θανατική ποινή δεν επιβάλλεται. Ο φόνος απαγορεύεται αυστηρά εκτός απο την περίπτωση εσχάτης προδοσίας σε καιρό πολέμου, και μόνον στην περίπτωση που αποδεδειγμένα η θανατική ποινή στον προδότη σώζει άλλες ζωές. Η Ελληνική Άμεση Δημοκρατία δεν επιτρέπει την εκδίκηση ως ποινή, αλλά την προστασία των άλλων και την δικαιοσύνη.

4. Νόμος περιφερειακής συνέλευσης ορίζει με ποιους όρους οι συνελεύσεις παρέχουν, ύστερα από απόφαση της συνέλευσης, αποζημίωση σε όσους καταδικάστηκαν, προφυλακίστηκαν ή με άλλο τρόπο στερήθηκαν άδικα ή παράνομα την προσωπική τους ελευθερία.

Άρθρο 8

Κανένας δεν στερείται το δικαστή που του έχει ορίσει ο νόμος. Ο Λαϊκός δικαστής ασχολείται μόνο με την τήρηση της διαδικασίας και δεν αποφασίζει ο ίδιος, αλλά το σώμα των κληρωτών δικαστών κάθε συνέλευσης. Δικαστικές επιτροπές και έκτακτα δικαστήρια, με οποιοδήποτε όνομα, δεν επιτρέπεται να συσταθούν.

Άρθρο 9

1. Η κατοικία του καθενός είναι άσυλο. Η ιδιωτική και οικογενειακή ζωή του ατόμου είναι απαραβίαστη. Καμία έρευνα δεν γίνεται σε κατοικία, παρά μόνο όταν και όπως ορίζει ο νόμος και πάντοτε με την παρουσία εκπροσώπων της λαϊκής δικαστικής εξουσίας.

2. Οι παραβάτες της προηγούμενης διάταξης τιμωρούνται για παραβίαση του οικιακού ασύλου και για κατάχρηση εξουσίας και υποχρεούνται σε πλήρη αποζημίωση του παθόντος, όπως νόμος ορίζει.

Άρθρο 9Α

Καθένας έχει δικαίωμα προστασίας από τη συλλογή, επεξεργασία και χρήση, ιδίως με ηλεκτρονικά μέσα, των προσωπικών του δεδομένων, όπως νόμος ορίζει. Η προστασία των προσωπικών δεδομένων διασφαλίζεται από τις λαϊκές συνελεύσεις τοπικά και περιφερειακά, οι οποίες αποφασίζουν με ειδικό νόμο ψηφισμένο από τα 3/5 των μελών, τι θεωρείται προσωπικό δεδομένο.

Άρθρο 10.

1. Απαγορεύεται η λογοκρισία. Σε περιπτώσεις προσβολής της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, ή παραβίασης του παρόντος Συντάγματος απο Μέσα Ενημέρωσης, επιλαμβάνονται οι λαϊκές συνελεύσεις κι αποφασίζουν αυτές για ενδεχόμενες ποινές. Οι ποινές αυτές όμως δεν μπορεί να είναι κατασταλτικές, αλλά επανορθωτικές

Άρθρο 11

1. Η τέχνη και η επιστήμη, η έρευνα και η διδασκαλία είναι ελεύθερες· η ανάπτυξη και η προαγωγή τους αποτελεί υποχρέωση των λαϊκών συνελεύσεων. Η ακαδημαϊκή ελευθερία και η ελευθερία της διδασκαλίας δεν απαλλάσσουν από το καθήκον της υπακοής στο Σύνταγμα.

2. Η παιδεία αποτελεί βασική αποστολή των Λαϊκών Συνελεύσεων και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των κατοίκων-πολιτών, την ανάπτυξη της δημοκρατικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες.

3. Οι Λαϊκές συνελεύσεις αναλαμβάνουν την οργάνωση και διεξαγωγή της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σε τοπικό επίπεδο και οι περιφερειακές συνελεύσεις αναλαμβάνουν την οργάνωση και την διεξαγωγή της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης σε περιφερειακό επίπεδο.

4. Όλοι οι κάτοικοι-πολίτες έχουν δικαίωμα δωρεάν παιδείας, σε όλες τις βαθμίδες της, στα λαϊκά εκπαιδευτήρια.

5. Η εκπαίδευση παρέχεται αποκλειστικά από ιδρύματα που αποτελούν προέκταση των λαϊκών συνελεύσεων και υπόκεινται στον δημοκρατικό έλεγχο των συνελεύσεων.

6. Κάθε περιφερειακή συνέλευση προτείνει νόμο για την παιδεία που ισχύει για την περιφέρειά της, σε συνεργασία με το περιφερειακό πανεπιστήμιο, που ψηφίζεται από τα 3/5 των μελών όλων των λαϊκών συνελεύσεων. Τα σχολεία και οι σχολές είναι αυτοδιοίκητα και έχουν τις δικές τους συνελεύσεις απο μαθητές-φοιτητές-διδάσκοντες (κοινές συνελεύσεις). Για ζητήματα προγραμματισμού και ελέγχου συνεδριάζουν απο κοινού εκπαιδευτικές και λαϊκές τοπικές συνελεύσεις, σύμφωνα με το νόμο.

Άρθρο 12

1. Η ιδιοκτησία τελεί υπό την προστασία των Λαϊκών Συνελεύσεων, τα δικαιώματα όμως που απορρέουν από αυτή δεν μπορούν να ασκούνται σε βάρος του γενικού συμφέροντος, και σε παραβίαση του παρόντος Συντάγματος και ειδικά του άρθρου 13.

2. Κανένας δεν στερείται την ιδιοκτησία του, παρά μόνο για δημόσια ωφέλεια που έχει αποδειχθεί με τον προσήκοντα τρόπο, όταν και όπως ο νόμος ορίζει, και πάντοτε αφού προηγηθεί πλήρης αποζημίωση, που να ανταποκρίνεται στην αξία την οποία είχε το απαλλοτριούμενο κατά το χρόνο της συζήτησης στη λαϊκή Συνέλευση για τον προσδιορισμό της αποζημίωσης. Ως ιδιοκτησία νοούνται η στέγη και η γή, μέσα μεταφοράς, αναψυχής, εργαλεία, μηχανές και άλλα. Όσα όμως απο αυτά τα μέσα και αγαθά μπορούν να παράγουν εκμεταλλευτικές σχέσεις τίθενται υπο τους περιορισμούς των άρθρων 1, 2, 13 και 14 του παρόντος συντάγματος.

5. Εξαίρεση στην αποζημίωση μπορούν να αποτελούν: κομμάτια της εκκλησιατικής περιουσίας που αποδεδειγμένα χρησιμοποιούνται για πλουτισμό κι όχι για κοινωνικό έργο, ιδιοκτησία τραπεζών που αποκτήθηκε με κερδοσκοπία, εκτάσεις ή ακίνητα που προήλθαν απο καταπάτηση δασών, αιγιαλών και δημόσιας γής, εργοστάσια και παραγωγικές μονάδες που τέθηκαν εκτός λειτουργίας απο τους ιδιοκτήτες τους, εταιρίες εξόρυξης και παραγωγής που αποδεδειγμένα μόλυναν το περιβάλλον, καθώς και άλλες περιπτώσεις μακροχρόνιας κερδοσκοπίας σε βάρος του λαού και της φύσης.

Άρθρο 13

1. Οι τοπικές, περιφερειακές και η εθνική συνελεύσεις ψηφίζουν νόμους για το αντίστοιχο επίπεδο, που ψηφίζονται με πλειοψηφία 3/5 των μελών τους, και οι οποίοι θέτουν τις βάσεις για την καθιέρωση ανταλλακτικής και αλληλέγγυας οικονομίας. Σύμφωνα με αυτήν παραγόμενα αγαθά και υπηρεσίες ανταλλάσονται ως μονάδες αγαθών ή χρόνου εργασίας. Σκοπός των νόμων που συντάσσονται και ψηφίζονται είναι η πλασματική (εμπορευματική) οικονομία του χρήματος να απορροφηθεί σταδιακά απο την πραγματική (συνεργατική) οικονομία των ανταλλαγών.

2. Προωθείται η δημιουργία ανοιχτής (διάφανης) ηλεκτρονικής δημόσιας τράπεζας, όπου θα υπάρχουν όλες οι υπενθυμίσεις παραχθέντος έργου που δέν έχουν ακόμα ανταλλαχθεί (διαγραφεί) , όλων. Προωθείται η δημιουργία δικτύου ανταλλαγών αγαθών και χρόνου, η δημιουργία δικτύου ανταλλακτικών αγορών, με εσωτερική χρήση τυπωμένων μονάδων.

3. Κάθε ανθρώπινο κατασκεύασμα και πολύ περισσότερο κάθε σπιθαμή γής και κάθε φυσικός πόρος, θεωρείται κατ΄αρχάς κοινή κληρονομιά (δημόσια περιουσία) η οποία μέσα από μιά συνεχή δημόσια διαβούλευση, (μέ γνώμονα τήν αξιοποίηση όλων αυτών κατά τον πιο ανθρωπιστικό και αποδοτικό τρόπο), ή επαναπαρέχεται στούς αρχικούς ιδιοκτήτες με τήν έννοια τής ατομικής ευθύνης, ή παραμένει δημόσια (συλλογική ευθήνη), ωστόσο αποδεσμεύονται απο την έννοια του χρήματος (εκτός των κατασκευασμάτων) και μπορούν (όσα είναι σε ατομική ευθύνη) μόνο να ανταλλάσονται μεταξύ τους.

Άρθρο 14

1. Με ειδικούς νόμους ψηφισμένους απο πλειοψηφία 3/5 των μελών, οι συνελεύσεις προωθούν την σταδιακή υποκατάσταση της κυρίαρχης σχέσης εργοδότη-εργαζόμενου, με μορφές συνεργατικής οικονομίας κοινωνικής συνεταιριστικής ιδιοκτησίας, με την μετοχική μορφή ένας μέτοχος, ένα μερίδιο, μια ψήφος. Οι εταιρίες που θα προκύψουν θα διέπονται απο τις αρχές της άμεσης δημοκρατίας και θα υπόκεινται στις διατάξεις του νόμου.

2. Για μεταβατικό διάστημα, είναι δυνατόν, διατάξεις του νόμου, να ορίζουν το δικαίωμα κατοχής πάνω απο μιας μετοχής της κοινωνικής επιχείρησης για τον πρώην ιδιοκτήτη της. Η μεταβίβαση των μετοχών στους εργαζόμενους είναι δυνατόν να γίνεται σταδιακά, σε κάθε περιφέρεια και τόπο, ανάλογα με τις συνθήκες.

Άρθρο 15

Το απόρρητο των επιστολών και της ελεύθερης ανταπόκρισης ή επικοινωνίας με οποιονδήποτε άλλο τρόπο είναι απόλυτα απαραβίαστο.

Άρθρο 16

1. Καθένας έχει δικαίωμα στην παροχή έννομης προστασίας από τις δικαστικές συνελεύσεις και μπορεί να αναπτύξει σ’ αυτές τις απόψεις του για τα δικαιώματα ή συμφέροντά του, όπως νόμος ορίζει.

2. Το δικαίωμα της προηγούμενης ακρόασης του ενδιαφερομένου ισχύει και για κάθε διοικητική ενέργεια ή μέτρο που λαμβάνεται σε βάρος των δικαιωμάτων ή συμφερόντων του.

Άρθρο 17

1. Οι λαϊκές συνελεύσεις έχουν την υποχρέωση να φροντίζουν τα παιδιά, τους ηλικιωμένους και τους αδύναμους και να τους παρέχουν πλήρη κοινωνική προστασία

2. Οι λαϊκές συνελεύσεις έχουν την υποχρέωση να παρέχουν δωρεάν υπηρεσίες υγείας στον πληθυσμό. Οι περιφερειακές συνελεύσεις συντονίζουν τις υπηρεσίες υγείας σε μια περιφέρεια.

3. Οι λαϊκές συνελεύσεις φροντίζουν για την πλήρη κοινωνική ισότητα και φροντίδα ατόμων με ειδικές ανάγκες

4. Οι λαϊκές συνελεύσεις φροντίζουν τους κοινωνικά αδύναμους και παρέχουν καλής ποιότητας τροφή στους άπορους και αξιοπρεπή στέγη στους άστεγους.

Άρθρο 18

1. Η εργασία αποτελεί δικαίωμα και προστατεύεται από τις λαίκές συνελεύσεις, που μεριμνούν για τη δημιουργία συνθηκών απασχόλησης όλων των πολιτών και για την ηθική και υλική εξύψωση του εργαζόμενου αγροτικού και αστικού πληθυσμού. Όλοι οι εργαζόμενοι, ανεξάρτητα από φύλο ή άλλη διάκριση, έχουν δικαίωμα ίσης αμοιβής για παρεχόμενη εργασία ίσης αξίας.

2. Με νόμο καθορίζονται οι γενικοί όροι εργασίας, σύμφωνα και με το άρθρο 14 του παρόντος Συντάγματος

3. Η κάθε περιφερειακή συνέλευση συντάσσει νόμο για τις εργασιακές σχέσεις στην περιφέρειά της, με στόχο την ισονομία, την αξιοποίηση των δημιουργικών δυνατοτήτων των ανθρώπων και την πλήρη απασχόληση. Ο νόμος πρέπει να εγκριθεί απο τα 3/5 των μελών όλων των λαϊκών συνελεύσεων της περιφέρειας και μπορεί να είναι κοινός με αυτόν του άρθρου 14.

4. Οποιαδήποτε μορφή αναγκαστικής εργασίας απαγορεύεται. Ειδικοί νόμοι ρυθμίζουν τα σχετικά με την επίταξη προσωπικών υπηρεσιών σε περίπτωση θεομηνίας ή ανάγκης που μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία, καθώς και τα σχετικά με την προσφορά προσωπικής εργασίας στους οργανισμούς των λαϊκών συνελεύσεων για την ικανοποίηση τοπικών αναγκών.

5. Σε κάθε χώρο εργασίας συγκροτούνται εργατικές συνελεύσεις που αποφασίζουν για τα συνταξιοδοτικά, ασφαλιστικά δικαιώματα, τον χρόνο εργασίας, τις απολαβές και την οργάνωση της εργασίας. Τυχούσες διαμάχες εργατικής συνέλευσης και τοπικών ή περιφερειακών συνελεύσεων επιλύονται με κοινές συνεδριάσεις. Για ευρύτερους χώρους ή δίκτυα εργασίας είναι δυνατή και η προσφυγή στην εθνική λαϊκή συνέλευση.

Άρθρο 19

Οι εργατικές και επαγγελματικές συνελεύσεις είναι η συνταγματικά κατοχυρωμένη μορφή οργάνωσης της εργασίας και ισχύει για όλους τους κλάδους εργασίας χωρίς εξαίρεση. Οι αποφάσεις τους είναι δεσμευτικές για τα μέλη τους, αλλά οποιοδήποτε μη μέλος τους που έχει έννομο συμφέρον, μπορεί να προσβάλλει τις αποφάσεις τους στην συνέλευση που το ίδιο το μέλος ανήκει, τοπική ή επαγγελματική. Ακολουθεί κοινή συνέλευση των δυό σωμάτων, η οποία αν δεν λύσει το θέμα, το θέμα αναπέμπεται στην περιφερειακή συνέλευση. Επιδιώκονται πάντα συναινετικές λύσεις, αλλά αν δεν επιτευχθούν η τελική απόφαση παίρνεται απο κοινή συνεδρίαση-ολομέλεια τοπικής και εργατικής συνέλευσης, ενώ τα ζητήματα ευρύτερου ενδιαφέροντος επιλύονται με τοπικό δημοψήφισμα.

Άρθρο 20

1. Η προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος αποτελεί υποχρέωση των λαϊκών συνελεύσεων και δικαίωμα του καθενός. Για τη διαφύλαξή του οι συνελεύσεις έχουν υποχρέωση να παίρνει ιδιαίτερα προληπτικά ή κατασταλτικά μέτρα στο πλαίσιο της αρχής της αειφορίας. Νόμος ορίζει τα σχετικά με την προστασία των δασών και των δασικών εκτάσεων.

2. Η χωροταξική αναδιάρθρωση της Χώρας, η διαμόρφωση, η ανάπτυξη, η πολεοδόμηση και η επέκταση των πόλεων και των οικιστικών γενικά περιοχών υπάγεται στη ρυθμιστική αρμοδιότητα και τον έλεγχο των τοπικών συνελεύσεων, με σκοπό να εξυπηρετείται η λειτουργικότητα και η ανάπτυξη των οικισμών και να εξασφαλίζονται οι καλύτεροι δυνατοί όροι διαβίωσης. Οι σχετικές τεχνικές επιλογές και σταθμίσεις γίνονται κατά τους κανόνες της επιστήμης.

3. Για να αναγνωριστεί μία περιοχή ως οικιστική και για να ενεργοποιηθεί πολεοδομικά, οι ιδιοκτησίες που περιλαμβάνονται σε αυτή συμμετέχουν υποχρεωτικά, χωρίς αποζημίωση από τον οικείο φορέα, στη διάθεση των εκτάσεων που είναι απαραίτητες για να δημιουργηθούν δρόμοι, πλατείες και χώροι για κοινωφελείς γενικά χρήσεις και σκοπούς, καθώς και στις δαπάνες για την εκτέλεση των βασικών κοινόχρηστων πολεοδομικών έργων, όπως νόμος ορίζει.

4. Νόμος μπορεί να προβλέπει τη συμμετοχή των ιδιοκτητών περιοχής που χαρακτηρίζεται ως οικιστική στην αξιοποίηση και γενική διαρρύθμισή της σύμφωνα με εγκεκριμένο σχέδιο, με αντιπαροχή ακινήτων ίσης αξίας, από τους χώρους που καθορίζονται τελικά ως οικοδομήσιμοι ή από κτίρια της περιοχής αυτής.

5. Οι διατάξεις των προηγούμενων παραγράφων εφαρμόζονται και στην αναμόρφωση των οικιστικών περιοχών που ήδη υπάρχουν. Οι ελεύθερες εκτάσεις, που προκύπτουν από την αναμόρφωση, διατίθενται για τη δημιουργία κοινόχρηστων χώρων ή εκποιούνται για να καλυφθούν οι δαπάνες της πολεοδομικής αναμόρφωσης, όπως νόμος ορίζει.

6. Τα μνημεία, οι παραδοσιακές περιοχές και τα παραδοσιακά στοιχεία προστατεύονται από τις τοπικές και περιφερειακές συνελεύσεις. Νόμος θα ορίσει τα αναγκαία για την πραγματοποίηση της προστασίας αυτής περιοριστικά μέτρα της ιδιοκτησίας, καθώς και τον τρόπο και το είδος της αποζημίωσης των ιδιοκτητών. Ο νόμος θα συζητηθεί σε κάθε περιφερειακή αλλά και στην εθνική λαϊκή συνέλευση και πρέπει να επικυρωθεί απο τα 3/5 των μελών των τοπικών συνελεύσεων.

Άρθρο 21

1. Τα δικαιώματα του ανθρώπου ως ατόμου και ως μέλους του κοινωνικού συνόλου και η αρχή της κοινωνίας της ισότητας και της δικαιοσύνης  τελούν υπό την εγγύηση των τοπικών, των περιφερειακών και της εθνικής λαϊκής συνέλευσης. Όλες οι συνελεύσεις και οι επιτροπές τους υποχρεούνται να διασφαλίζουν την ανεμπόδιστη και αποτελεσματική άσκησή τους. Τα δικαιώματα αυτά ισχύουν και στις σχέσεις μεταξύ ιδιωτών στις οποίες προσιδιάζουν. Οι κάθε είδους περιορισμοί που μπορούν κατά το Σύνταγμα να επιβληθούν στα δικαιώματα αυτά πρέπει να προβλέπονται είτε απευθείας από το Σύνταγμα είτε από το νόμο, εφόσον υπάρχει επιφύλαξη υπέρ αυτού και να σέβονται την αρχή της αναλογικότητας.

2. Η αναγνώριση και η προστασία των θεμελιωδών και απαράγραπτων δικαιωμάτων του ανθρώπου από την αμεσοδημοκρατική Πολιτεία αποβλέπει στην πραγμάτωση της κοινωνικής προόδου μέσα σε ελευθερία και δικαιοσύνη.

3. Η καταχρηστική άσκηση δικαιώματος δεν επιτρέπεται.

4. Η Ελληνική Άμεση Δημοκρατία δικαιούται να αξιώνει από όλους τους πολίτες την εκπλήρωση του χρέους της κοινωνικής και λαϊκής αλληλεγγύης.

ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ: Οργάνωση και λειτουργίες της Πολιτείας

ΤΜΗΜΑ Α’: Σύνταξη της Πολιτείας

Άρθρο 22

1. Η νομοθετική λειτουργία ασκείται από τις λαϊκές συνελεύσεις.

2. Η εκτελεστική λειτουργία ασκείται από τις λαϊκές συνελεύσεις.

3. Η δικαστική λειτουργία ασκείται από τις λαϊκές συνελεύσεις.

Άρθρο 23

1. Καμία μεταβολή στα όρια της Επικράτειας δεν μπορεί να γίνει χωρίς νόμο, που ψηφίζεται με την απόλυτη ή ενισχυμένη πλειοψηφία  όλου αριθμού των μελών των λαϊκών συνελεύσεων της Χώρας .

2. Χωρίς νόμο, που ψηφίζεται με την πλειοψηφία των 3/5 του όλου αριθμού των μελών όλων των λαϊκών συνελεύσεων, δεν είναι δεκτή στην Ελληνική Επικράτεια ξένη στρατιωτική δύναμη ούτε μπορεί να διαμένει σ’ αυτή ή να περάσει μέσα από αυτή.

3. Με την ψήφιση του παρόντος Συντάγματος, κάθε Έλληνας πολίτης συμμετέχει ισότιμα στην τήρηση του Συντάγματος.

Άρθρο 24

1. Ανώτατο πολιτειακό όργανο της χώρας είναι οι λαϊκές συνελεύσεις, οι οποίες αποφασίζουν είτε με παράλληλες ψηφοφορίες ύστερα απο διαβούλευση, είτε με δημοψηφίσματα.

2. Υποβοηθητικές και συντονιστικές των λαϊκών συνελεύσεων είναι οι περιφερειακές και η εθνική συνέλευση, οι οποίες δεν αποτελούν αποφασιστικά, αλλά εισηγητικά σώματα προς τις λαϊκές συνελεύσεις. Συγκροτούνται απο κληρωτούς εκπροσώπους των συνελεύσεων.

Άρθρο 25

1. Μέλη των λαϊκών συνελεύσεων είναι όλοι οι κάτοικοι-πολίτες που έχουν συμπληρώσει το δέκατο-πέμπτο έτος της ηλικίας τους.

2. Κάθε συνέλευση κληρώνει έναν εκπρόσωπο εκ περιτροπής στην περιφερειακή συνέλευση με μονοετή θητεία. Η περιφερειακή συνέλευση εισηγείται και οι συνελεύσεις αποφασίζουν το σύστημα εκ περιτροπής εκπροσώπησης στην εθνική συνέλευση με γεωγραφικά κριτήρια και κλήρωση. Η κάθε περιφέρεια στέλνει 50 κληρωτούς απο την περιφερειακή συνέλευση και 50 κληρωτούς απευθείας απο τις τοπικές συνελεύσεις στην εθνική συνέλευση που έχει 1300 μέλη με μονοετή θητεία. Τα μέλη αυτά αποζημιώνονται με τον αναλογικό μέσο εθνικό μισθό σύν τα έξοδα μετακίνησής τους με τα δημόσια μέσα μεταφοράς και δεν έχουν άλλα προνόμια.

3. Δεν υπάρχει κεντρική κυβέρνηση, παρα μόνον οι συνελεύσεις. Όλη η διοίκηση ασκείται σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο, η είσπραξη εσόδων και η κατανομή πόρων, σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο. Η εθνική συνέλευση ασχολείται με τις εξωτερικές σχέσεις της χώρας, με ζητήματα του στρατού, και ζητήματα συντονισμού των περιφερειών ιδίως στα θέματα ενέργειας, τεχνολογιών, έρευνας, υποδομών, συγκοινωνιών και επικοινωνιών. Η εθνοσυνέλευση συντάσσει προτάσεις και νόμους για όλα αυτά τα ζητήματα, σε συνενόηση και συντονισμό με τις περιφερειακές συνελεύσεις, μέσω των μελών συνδέσμων που μετέχουν και στα δύο σώματα. Οι προτάσεις και οι νόμοι υποβάλλονται στις τοπικές λαϊκές συνελεύσεις, οι οποίες αποφασίζουν.

4. Οι κάτοικοι-πολίτες μπορούν να συγκροτούν ενώσεις, κόμματα ή συνεταιρισμούς με διατοπικό χαρακτήρα, αλλά χωρίς ειδικά προνόμια ή χρηματοδοτήσεις, ενώ οι εκπρόσωποι στις περιφερειακές συνελεύσεις ή την εθνική συνέλευση εκπροσωπούν την συνέλευσή τους κι όχι το τυχόν κόμμα τους

ΤΜΗΜΑ Β’ Η Δικαστική εξουσία

‘Αρθρο 26

1. Την δικαστική εξουσία ασκούν οι λαϊκές συνελεύσεις μέσω κληρωτών δικαστών μονοετούς θητείας και μέσω της διεύθυνσης δικαιοσύνης που ιδρύεται σε κάθε περιφέρεια. Σε κάθε δικαστήριο μετέχει ένας εκπρόσωπος της διεύθυνσης δικαιοσύνης και όσοι κληρωτοί δικαστές/δικαστίνες ορίζει σχετικός περιφερειακός νόμος .

2. Οι περιφερειακές συνελεύσεις συντάσσουν τον ποινικό κώδικα κάθε περιφέρειας ο οποίος εγκρίνεται από τα 3/5 των μελών όλων των λαϊκών συνελεύσεων της περιφέρειας

3. Κάθε τοπική και περιφερειακή συνέλευση έχει και απο μια δικαστική επιτροπή κληρωτών που εποπτεύει την διαδικασία και εισηγείται τις ποινικές υποθέσεις στις συνελεύσεις. Η περιφερειακή δικαστική επιτροπή εισηγείται για ενστάσεις και αναπομπή υποθέσεων στις λαϊκές συνελεύσεις για επανεξέταση μετά από εφέσεις των ενδιαφερομένων

ΤΜΗΜΑ Γ’ Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ

Άρθρο 27

1. Η διοίκηση ασκείται σε τοπικό επίπεδο με τις επιτροπές των συνελεύσεων, οι οποίες εισηγούνται αλλά δεν αποφασίζουν. Συγκροτούνται επιτροπές, προύπολογισμού και εσόδων, δικαιοσύνης, υγείας, πρόνοιας, παιδείας, πρωτογεννούς παραγωγής, πολεοδομίας, βιομηχανίας, ενέργειας, δημόσιων έργων, λαϊκής πολιτοφυλακής (με λειτουργίες της πρώην αστυνομίας)  και όσες άλλες αποφασίζουν οι συνελεύσεις. Συγκροτείται δημόσιο ταμείο της λαϊκής συνέλευσης σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο με εποπτεύουσα επιτροπή. Συντάσσονται προϋπολογισμοί σε τοπικό, περιφερειακό, και επίπεδο πόλης, οι οποίοι εγκρίνονται απο τις συνελεύσεις.

2. Όλα τα μέλη των επιτροπών έχουν μονοετή θητεία, είναι ανακλητά και ελέγχονται από την συνέλευση. Η συνέλευση αποφασίζει αν θα εκλέγονται ή θα κληρώνονται ανάλογα με την λειτουργία που υπηρετούν.

3. Οι λαϊκές συνελεύσεις ασκούν δημοσιονομική πολιτική στο χώρο ευθύνης τους και η περιφερειακή συνέλευση φροντίζει για τον συντονισμό των διαφόρων συνελεύσεων με εισηγήσεις νόμων,που ψηφίζονται από τις ίδιες.

4. Οι συνελεύσεις προσλαμβάνουν προσωπικό ή εκτελούν συμβάσεις για δημόσια έργα με εισηγήσεις των επιτροπών ή της περιφερειακής συνέλευσης.

Άρθρο 28

1. Καταργούνται τα υπουργεία οι κρατικές διευθύνσεις και η κεντρική κυβέρνηση. Στην θέση τους δημιουργούνται οι λαϊκές διευθύνσεις στις περιφέρειες. Οι συνελεύσεις εκπροσώπων (πόλης και περιφερειακές), δημιουργούν τις λαϊκές διευθύνσεις τους, ενώ λαϊκή διεύθυνση μπορεί να δημιουργήσει και μια τοπική συνέλευση. Δεν υφίστανται πια δήμοι και υποκαθίστανται απο τα σώματα των λαϊκών συνελεύσεων.

2. Οι λαϊκές διευθύνσεις μπορούν να απορροφούν, μεταβατικά, όλους τους εως τώρα δημοσίους υπαλλήλους που επιθυμούν να ενταχθούν σε αυτές, σύμφωνα με αποφάσεις των συνελεύσεων, και χωρίς να παραβιάζονται τα κριτήρια καταλληλότητας και το άρθρο 27 παρ. 1 του παρόντος Συντάγματος.

3. Η εθνική λαϊκή συνέλευση μπορεί να δημιουργεί και να εποπτεύει λαϊκές διευθύνσεις που σχετίζονται με δικαιοδοσία επικράτειας, με νόμο που θα εγκρίνεται από τις λαϊκές συνελεύσεις με πλειοψηφία των 3/5 (στο σύνολο των μελών τους) ή με ηλεκτρονικό δημοψήφισμα. Η εκ του Συντάγματος απορρέουσα δικαιοδοσία της, ασκείται στον Στρατό και στο πρώην υπουργείο εξωτερικών, διευθύνσεις για τις οποίες συντάσσει νόμους, κανονισμούς λειτουργίας  και προϋπολογισμούς που εγκρίνονται από το σύνολο των λαϊκών συνελεύσεων της χώρας με πλειοψηφία 3/5 των μελών τους.

Άρθρο 29

1. Για να αποφεύγεται κάθε πελατειακή σχέση και διαφθορά, τα κριτήρια πρόσληψης και στελέχωσης των λαϊκών διευθύνσεων ψηφίζονται με νόμο που εισηγείται η περιφερειακή συνέλευση και εγκρίνουν οι τοπικές λαϊκές συνελεύσεις με πλειοψηφία 3/5 στο σύνολο των ψήφων.

2. Οι υπάλληλοι των λαϊκών διευθύσεων υπηρετούν 3ετή έμμισθη θητεία που ανανεώνεται κάθε τριετία με αποφάσεις των συνελεύσεων. Ο νόμος κάθε περιφέρειας ψηφισμένος απο τα 3/5 των μελών όλων των λαϊκών συνελεύσεων της περιφέρειας ορίζει ποιές θέσεις λαϊκών διευθύνσεων είναι μόνιμες και σε ποιές θέσεις εναλάσσεται το προσωπικό, κάθε πότε, και για πόσες τριετίες. Ο νόμος ανανεώνεται περιοδικά, ανάλογα με τις ανάγκες και τις εξελίξεις στην επιστήμη, την τεχνολογία και την εκπαίδευση. Όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι ανακλητοί. Για την ανάκλησή τους απαιτείται πλειοψηφία 3/5 της συνέλευσης που τους διόρισε, και πλειοψηφία 50%+1 της εργασιακής συνέλευσης που ανήκουν. Σε περίπτωση αναπομπής υπερισχύει η απόφαση της συνέλευσης που τους διόρισε.

3. Είναι δυνατόν η περιφέρεια να εισηγείται την δημιουργία διευθύνσεων σε διατοπικό ή (πρώην) νομαρχιακό επίπεδο, ανάλογα με τις τοπικές ανάγκες. Σε αυτήν την περίπτωση εποπτικό ρόλο αναλαμβάνει επιτροπή απο τις αντίστοιχες λαϊκές συνελεύσεις, και αποφασιστικό ρόλο οι συνελεύσεις στα γεωγραφικά όρια των οποίων λειτουργεί η διεύθυνση.

4. Όπως όλοι οι πολίτες, έτσι και οι εργαζόμενοι των διευθύνσεων συγκροτούν συνελεύσεις με σκοπό την αμεσοδημοκρατική λειτουργία των διευθύνσεων με ανοιχτές συνεδριάσεις.

Άρθρο 30

Μια περιφερειακή ή τοπική συνέλευση έχει την δυνατότητα να εκδίδει δικό της νόμισμα, και να ιδρύει δική της τράπεζα μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, και τράπεζα χρόνου σύμφωνα με το άρθρο 13 του παρόντος Συντάγματος.

ΜΕΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟ

ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 31

1. Τα όρια μιας λαϊκής συνέλευσης ορίζονται γεωγραφικά και εργασιακά ανάλογα με τις συνθήκες, αλλά κυρίως αφορούν στην αστική γειτονιά, την αγροτική κοινότητα ή χωριό, ή την βιομηχανική κοινότητα με ανώτατο αριθμό μελών τα 2.500. Εξαιρέσεις σε αυτόν τον αριθμό επιτρέπονται ανάλογα με τις συνθήκες, και εγκρίνονται απο την περιφερειακή συνέλευση.

2. Στόχος του παρόντος Συντάγματος είναι οι συνελεύσεις να κερδίσουν εκτός από την πολιτική, και την οικονομική και την φυσική τους αυτονομία. Να παράγουν την τροφή τους, τον ρουχισμό τους, την στέγη τους, τις επικοινωνίες και την ενέργειά τους μόνες τους, σε συνεργασία μεταξύ τους σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο. Απλά ζητήματα καθημερινών λειτουργιών επιλύονται σε τοπικό επίπεδο και πιό σύνθετα σε περιφερειακό επίπεδο. Ο στόχος είναι η καλλιέργεια της συνεργασίας και αλληλεγγύης μεταξύ των συνελεύσεων, κοινοτήτων, πόλεων και περιφερειών και όχι ο τοπικισμός και η εσωστρέφεια. Τα Πανεπιστήμια και τα σχολεία προσαρμόζουν τα προγράμματά τους στον στόχο αυτόν, και στην εκπαίδευση του λαού σε πρακτικές-τεχνικές γνώσεις μαζί με την γενική και θεωρητική γνώση.

3. Για να γίνει αυτό πρέπει σε βάθος χρόνου να αλλάξει ριζικά το μοντέλο της σύγχρονης τσιμεντούπολης και το μοντέλο της εκπαίδευσης, της αγοράς και του καταμερισμού εργασίας, μαζί με τις πολιτικές, διοικητικές αλλαγές που εισάγει το παρόν Σύνταγμα.

4. Μέχρι όμως να γίνει αυτό, μπορούν ανάμεσα στις τοπικές και τις περιφερειακές συνελεύσεις να συγκροτούνται μεταβατικά συνελεύσεις πόλης και ειδικά στις μεγάλες πόλεις. Ο στόχος των συνελεύσεων πόλης θα είναι ο μετασχηματισμός της πόλης, η βοήθεια σε όσους θέλουν να φύγουν απο αυτήν και η οικονομία αλληλεγγύης. Για τις συνελεύσεις πόλης ισχύει ό,τι και για τις περιφέρειες, και οι αποφάσεις παίρνονται από τις τοπικές συνελεύσεις που τις αποτελούν. Συνελεύσεις πόλης δημιουργούνται με απόφαση των περιφερειακών συνελεύσεων που εγκρίνεται απο τις τοπικές λαϊκές συνελεύσεις. Δεν υπάρχει ξεχωριστή εκπροσώπηση κληρωτών απο την συνέλευση πόλης στην περιφερειακή ή στην εθνική λαϊκή συνέλευση, αλλά μπορούν να δημιουργούνται ξεχωριστές λαϊκές διευθύνσεις, πχ. καθαριότητας, υγείας κλπ. σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 27.

Άρθρο 32

1. Ο Ελληνικός Στρατός τίθεται υπο την εποπτεία της εθνικής λαϊκής συνέλευσης και μετατρέπεται σε καθαρά επαγγελματικό στρατό. Οι στρατιώτες και αξιωματικοί υπάγονται στην Λαϊκή Διεύθυνση Άμυνας με τριετείς έμμισθες θητείες. Ειδικός νόμος που ψηφίζεται απο τα 3/5 των μελών όλων των συνελεύσεων της Χώρας καθορίζει ποιές θέσεις θα επανδρώνονται για πόσες τριετίες. Ο Στρατός ορκίζεται υπακοή στο Σύνταγμα τους νόμους και τις λαϊκές συνελεύσεις και υπεράσπισή τους απέναντι σε κάθε απειλή. Περιφερειακές στρατιωτικές διοικήσεις συνδέονται με τις περιφερειακές συνελεύσεις και υπηρετούν κοινωνικές ανάγκες της περιφέρειας, όταν τους ζητηθεί. Οι αποφάσεις των περιφερειακών συνελεύσεων είναι δεσμευτικές για τον Στρατό.

2. Η υποχρεωτική θητεία καταργείται αλλά ο στρατός σχεδιάζει και αναλαμβάνει την εκπαίδευση του λαού στην άμυνα με μηνιαία ή διμηνιαία σεμινάρια και ασκήσεις πεδίου εθελοντικής συμμετοχής κάθε χρόνο, ανα περιφέρεια, για όλους του άντρες και γυναίκες πολίτες της Χώρας ηλικίας 18 έως 50 ετών που θα θελήσουν να συμμετέχουν.

3. Όπως όλοι οι πολίτες, έτσι και οι στρατιωτικοί συγκροτούν συνελεύσεις. Αξιωματικοί και οπλίτες συμμετέχουν απο κοινού στις συνελεύσεις. Οι αξιωματικοί εκλέγονται στις βαθμίδες διοίκησης απο τις συνελεύσεις τους, ύστερα απο υποχρεωτική διετή εκπαίδευση στις ανώτατες σχολές που εποπτεύονται απο την εθνική λαϊκή συνέλευση. Ο Στρατός ασχολείται με κοινωνικό έργο και συμμετέχει σε κατάσβεση πυρκαγιών, σε λαϊκά έργα, και σε κοινωνική υπηρεσία. Οι συνελεύσεις στρατιωτών συνέρχονται μαζί με τις τοπικές λαϊκές συνελεύσεις σε κοινή συνέλευση για θέματα στα οποία απαιτείται η συνεισφορά τους

Άρθρο 33

1. Η Ελληνική Αστυνομία καταργείται και στην θέση της δημιουργούνται οι περιφερειακές λαϊκές πολιτοφυλακές.

2. Η λαϊκή πολιτοφυλακή εντάσσεται στην διεύθυνση δικαιοσύνης κάθε περιφέρειας και κάθε τοπικής συνέλευσης. και στελεχώνεται απο κληρωτούς μονοετούς θητείας νέους και νέες που αποζημιώνονται για την θητεία τους. Οι απλοί-ές πολιτοφύλακες έχουν δικαίωμα μιας θητείας και οι αξιωματικοί δύο. Αξιωματικός γίνεται όποιος το θελήσει και όποιος εκλεγεί απο την συνέλευσή του ένα μήνα πριν το πέρας της πρώτης του θητείας. Μόνο ύστερα απο νόμο περιφέρειας ψηφισμένο απο τα 3/5 όλων των μελών των λαϊκών συνελεύσεων της περιφέρειας, μπορεί να προβλεφθεί και τρίτη μονοετής θητεία για αξιωματικό της πολιτοφυλακής. Η εκπαίδευση των αξιωματικών γίνεται απο ειδική υπηρεσία του Στρατού και διαρκεί 2 μήνες. Η έννοια του αξιωματικού σχετίζεται με καθήκοντα συντονισμού μεταξύ των περιοχών και όχι με τυπική ιεραρχία.

3. Δεν υπάρχουν σώματα καταστολής. Καθήκοντα της πολιτοφυλακής είναι η ομαλή λειτουργία των λαϊκών συνελεύσεων και η περιφρούρησή τους, η τήρηση των ψηφισμένων απο τις συνελεύσεις νόμων, η προστασία των κοινών αγαθών και η βοήθεια στους συνανθρώπους.

4. Το λιμενικό σώμα καταργείται ως αυτόνομο σώμα και εντάσεται στην πολιτοφυλακή

5. Το πυροσβεστικό σώμα εντάσεται ως ξεχωριστή διεύθυνση μαζί με την δασική προστασία, στις περιφέρειες, η πολιτική προστασία στην εθνική εθνοσυνέλευση. Με νόμο σε κάθε περιφέρεια είναι δυνατόν οι πυροσβεστικές διευθύνσεις να συγχωνεύονται με την πολιτοφυλακή, ανάλογα με τις ανάγκες.

6. Οι πολιτοφύλακες όπως και όλες οι διευθύνσεις συγκροτούν δικές τους συνελεύσεις, αλλά συμμετέχουν κανονικά και στις τοπικές τους συνελεύσεις.

Άρθρο 34

Με την ψήφιση του παρόντος Συντάγματος οι Έλληνες πολίτες δίνουν στις συνελεύσεις τους τον εξής όρκο:

» Ορκίζομαι να φυλάττω πίστη στο Σύνταγμα και στον Λαό, να προστατεύω τους ανθρώπους και την φύση αυτής της πατρίδας, και να προάγω τις πανανθρώπινες αξίες της ειρήνης, της αλληλεγγύης και της δικαιοσύνης, να συμμετέχω στην παραγωγή των αγαθών και να συνδιαμορφώνω τους νόμους, την διοίκηση και την απονομή δικαιοσύνης. Θα προστατεύω την γη της επικράτειας της Ελλάδας έναντι όποιας ξένης επιβουλής και με την ζωή μου αν χρειαστεί, και θα αντισταθώ σε όποιον προσπαθήσει να καταλύσει την άμεση δημοκρατία, την ελευθερία και την αυτοθέσμιση των λαϊκών συνελεύσεων σε αυτόν τον τόπο. Η Εξουσία πηγάζει από τον λαό, υπάρχει υπέρ αυτού και ασκείται από το λαό».

Αυτόν τον όρκο θα δίνουν και όλοι οι υπάλληλοι των λαϊκών διευθύνσεων.

Άρθρο 35

Αυτό το Σύνταγμα μπορεί να τροποποιθεί στο σύνολό του ή κατ’ άρθρο εφόσον το ζητήσουν το 1/10 και το ψηφίσουν τα 3/5 των μελών των λαϊκών συνελεύσεων της Χώρας, εκτός από το άρθρο 1 που καθορίζει την μορφή του πολιτεύματος. Το άρθρο αυτό δεν μπορεί να τροποποιηθεί ούτε να καταλυθεί με την βία. Η υπεράσπισή του επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων.

ΑΝΤΙΣΩΜΑΤΑ 13/06/2011

Επεξηγηματική Πολιτική Δήλωση Συντακτών Προσχεδίου

Για μας το Σύνταγμα είναι ένα εργαλείο για την κοινωνική αλλαγή και δεν συνιστά απο μόνο του ένα πολιτικό στόχο. Καταθέτουμε αυτό το προσχέδιο για διαβούλευση και προβληματισμό στις λαϊκές συνελεύσεις, γνωρίζοντας τις μεγάλες αδυναμίες του. Έχει όμως το προνόμιο να είναι ένα ολοκληρωμένο κείμενο πάνω στο οποίο ο καθένας μπορεί να κάνει την κριτική, τις αφαιρέσεις και τις προσθήκες που θεωρεί απαραίτητες, ή να συντάξει ένα άλλο, καλύτερο απο αυτό. Το κείμενο είναι διαδραστικό και τίθεται υπο διαβούλευση. Σύμφωνα με τις παρατηρήσεις και τα σχόλια των αναγνωστών θα αλλάζει και θα τροποποιείται κάθε τρείς μέρες. Έτσι όταν θα βλέπετε νέα σχόλια με προτάσεις απο κάτω, να περιμένετε και αλλαγές στο κείμενο. Ήδη έχουν τροποποιηθεί τα άρθρα για την απονομή δικαιοσύνης και την πολιτοφυλακή, ενώ έχουν μεταβληθεί όλα τα ποσοστά ψήφισης νόμων σε 3/5 στις περιπτώσεις που ήταν 50%+1 στο αρχικό προσχέδιο.

Η ΟΜΆΔΑ ΣΥΝΤΑΞΗΣ ΠΡΟΣΧΕΔΙΟΥ ΑΜΕΣΟΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΑΝΤΙΣΩΜΑΤΩΝ

ΗΛΙΑΣ Β., ΓΙΩΡΓΟΣ Β., ΓΙΑΝΝΗΣ Κ.

σύντομος κωδικός: http://wp.me/pQ0u2-Ae

Advertisements

44 Σχόλια

Filed under Σύνταγμα

44 responses to “ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΟ ΠΡΟΣΧΕΔΙΟ ΑΜΕΣΟΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ (ΑΝΤΙΣΩΜΑΤΑ 13/06/2011-τροποποίηση 30/07/2011)

  1. Πολύ ενδιαφέρον σύντεκνοι…

  2. κ.κ.

    Εγώ θα ένιωθα την ανάγκη να συζητήσω τις όποιες προθέσεις μου με νομικούς, όσο αναφορά στο πώς αυτές μπορούν να διασφαλίζονται με τις κατάλληλες διατυπώσεις. Αυτή είναι η νομική επιστήμη νομίζω.
    Καταλαβαίνετε οτι ένα ολόκληρο Σύνταγμα απαιτεί πολύ δουλειά για να χτιστεί και τα παρόντα Συντάγματα των χωρών, όπως και το ελληνικό, αποτελούν αποκρυστάλλωση ιστορικής και κοινωνικής εμπειρίας δεκαετιών. Είναι προφανές οτι ουσιαστικά πατάτε πάνω στο παρόν – το οποίο φαίνεται οτι δεν είναι και τόσο κακό – αντικαθιστώντας το κράτος, δηλαδή τους μόνιμα εκλεγμένους πανελλαδικά αντιπροσώπους, με τις λαικές συνελεύσεις. Υπάρχει πολύς δρόμος και είναι ένα ζήτημα πώς θα γίνει, ανώδυνα για την κοινωνία, η μετάβαση από το ένα σύστημα στο άλλο. Η ιδέα πάντως είναι ωραία!
    Στο άρθρο 5 παρ. 1 δεν θα παρέλειπα τα «χρηστά ήθη» που υπάρχουν στο ισχύον. Πέρα από τους όποιους νόμους, από όποιον και αν αποφασίζονται, υπάρχει και αυτό που λέμε άγραφος νόμος για κάθε κοινωνία, τα χρηστά ήθη δηλαδή, που μπορεί να μεταβάλλονται στο χρόνο, αλλά αργά, δεν είναι ζήτημα θεσμοθέτησης, αλλά μάλλον κάτι σαν βίωμα, παγιωμένη συνήθεια. Άλλα από αυτά μπορεί να θέλουμε να αλλάξουν, άλλα όμως όχι, π.χ. η αιμομιξία(!) (δεν είμαι ανθρωπολόγος αλλά από ότι ξέρω βρίσκεται στη βάση όλων των σύγχρονων κοινωνιών).
    Στο άρθρο 23, παρ.1 το ηλικιακό όριο συμμετοχής στις λαικές συνελεύσεις γιατί είναι 15 και όχι π.χ. 16 ετών; Είναι ένα παράδειγμα οτι κάποια πράγματα είναι λεπτά και θέλουν μελέτη και τεκμηρίωση πριν αποφασιστούν.

    • αγαπητή κ.κ.
      είναι μόνο ένα προσχέδιο, κι όλα τα ζητήματα συζητιούνται, όμως:

      τα «χρηστά ήθη» χρησιμοποιήθηκαν κατα κόρον στο παρελθόν για την δίωξη των διαφορετικών ανθρώπων, των σεξουαλικών προτιμήσεων, ακόμα και των ιδεολογικών και καλλιτεχνικών ρευμάτων που δεν συμφωνούσαν με την πλειοψηφία. Τα ήθη δεν είναι κάτι που προβλέπεται στο σύνταγμα, όπως σωστά αναφέρεις. Στο σύνταγμα αποτυπώνονται μόνο γενικές αρχές, η μορφή του πολιτεύματος, η οργάνωση της κοινωνίας.

      Πουθενά στο υπάρχον σύνταγμα δεν αναφέρεται οτι απαγορεύεται η αιμομιξία, η κτηνοβασία κλπ. γιατί αυτά τα ζητήματα ρυθμίζονται με νόμους.
      Η λογική της πρότασής μας είναι οι νόμοι αυτοί να σηζητιώνται και να ψηφίζονται από τον λαό και όχι από τους εκπροσώπους. Στο προσχέδιο αναφέρεται ρητά πως κάθε περιφερειακή συνέλευση συντάσσει τον ποινικό κώδικα για κάθε περιφέρεια. Απο εκεί και πέρα η κουλτούρα ούτε αποφασίζεται ούτε ψηφίζεται σε μια συνέλευση, αλλά διαμορφώνεται από την κοινωνική ιστορική εξέλιξη, την παράδοση, τις ιστορικές τομές και σχέσεις με άλλους λαούς, τις κοινωνικές αντιθέσεις και τους συσχετισμούς δύναμης μέσα σε μια κοινωνία.

  3. κ.κ.

    * Ενώ η απαγόρευση της αιμομιξίας.

  4. χρήσιμη η δουλειά που κάνατε, αν και υπόκειται στους περιορισμούς που οι ίδιοι αναφέρετε στην πολιτική δήλωση του τέλους.

    θα ήθελα να ακούσω τα επιχειρήματά σας υπέρ της κατάργησης της διάκρισης των εξουσιών, την οποία και προτείνετε.

    • εσύ αγαπητέ φίλε imwrong πιστεύεις πως σήμερα υπάρχει πραγματική διάκριση εξουσιών; Δηλαδή πιστεύεις οτι υπάρχει πραγματικά ανεξάρτητη νομοθετική εξουσία (όταν οι βουλευτές ακολουθούν σαν πρόβατα το κόμμα και τον αρχηγό, και η κυβέρνηση στην ουσία νομοθετεί και όχι η βουλή) ανεξάρτητη εκτελεστική εξουσία (όταν το κράτος και η διοίκηση είναι αποδεδειγμένα κομματικά-πελατειακά και διαπλεκόμενα με τους οικονομικά ισχυρούς φέουδα) και ανεξάρτητη δικαστική εξουσία (όταν η κυβέρνηση διορίζει και προάγει τους δικαστές); Εμείς δεν πιστεύουμε οτι υπάρχει διάκριση εξουσιών, και ούτε ποτέ εφαρμόστηκε ουσιαστικά το πρόταγμα της Γαλλικής Επανάστασης για κάτι τέτοιο. Πιστεύουμε οτι κυβερνά μια πολιτικο-οικονομική ελίτ που ελέγχει εξίσου τις τρείς εξουσίες, που διακρίνονται μόνο τυπικά και επιφανειακά, για λόγους νομιμοποίησης και δημοκρατικής επίφασης στον λαό, αλλά και για λόγους καταστολής. Αυτό που προτείνουμε είναι να περάσει αυτή η μιά και μοναδική εξουσία από τα χέρια των οικονομικών και πολιτικών δυναστών του λαού, στα χέρια του ίδιου του λαού. Κι αυτό θα γίνει αν καταργηθούν όλοι αυτοί οι γραφειοκρατικοί μηχανισμοί που υπάρχουν σήμερα στο όνομα τάχα της διάκρισης των εξουσιών, ενώ στην ουσία υπάρχουν μόνο για να καταδυναστεύουν τον λαό και να υπηρετούν την ολιγαρχία του πλούτου και την εξουσία των πολιτικών.

      • ΦΩΤΙΟΣ ΤΖΑΜΑΛΟΥΚΑΣ

        NOMIZΩ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΣΩΣΤΗ Η ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ ! ΒΕΒΑΙΑ ΔΕΝ ΟΡΙΖΟΝΤΑΙ ΘΕΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΠΟΥ ΜΑΣ ΧΑΝΤΑΚΩΣΕ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΘΕΜΕΛΙΟ ΤΗΣ ΑΛΗΘΙΝΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ!

  5. δεν διαφωνώ καθόλου ότι δεν υπάρχει σήμερα ουσιαστική διάκριση των εξουσιών, εφόσον υπάρχει φυσικά η γραφειοκρατία και η διαφθορά. Δεν ξέρω όμως κατά πόσον (κι αυτό είναι μεγάλη κουβέντα φυσικά) αντιμετωπίζει κανείς τη γραφειοκρατία και τη διαφθορά συγκεντρώνοντας όλες τις εξουσίες σ’ έναν θεσμό, ακόμη κι αν αυτός είναι η λαϊκή συνέλευση. Αν δεν κάνω λάθος, σε κανένα παλιότερο επαναστατικό παράδειγμα δεν λείπει η αρχή διάκρισης των εξουσιών, ακριβώς γιατί αντιμετώπιζαν το θέμα της συγκέντρωσης των εξουσιών σ’ έναν πόλο, που φυσικά δεν ήταν μονοπρόσωπος, ακόμη και στην αυτοκρατορική περίοδο. Νομίζω αυτό είναι και το πιο ενδιαφέρον απ’ αυτά που υποστηρίζετε και γι’ αυτό ρωτώ.

    Μια που έχετε μπει στον αναγκαίο αυτόν κόπο της μελέτης (και δεν το κάνετε πρώτη φορά, σας παρακολουθώ καιρό και χαίρομαι τον προβληματισμό σας), επιτρέψτε μου να προτείνω τη συμπερίληψη στα παραδείγματα του παρελθόντος κι ένα ντόπιο παράδειγμα λαικής εξουσίας που είναι η κατοχική Ελεύθερη Ελλάδα. Υπάρχει ένα μεγάλο βιβλίο του Γεωργούλα Μπέικου με τίτλο «Η λαϊκή εξουσία στην Ελεύθερη Ελλάδα», εκδόσεις Θεμέλιο κάποια στιγμή τη δεκαετία του ’70 και υπάρχει και ο κώδικας Ποσειδώνας, το νομικό πλαίσιο λειτουργίας της λαϊκής αυτοδιοίκησης στις ελεύθερες περιοχές του βουνού δηλαδή. Ομολογώ ότι δεν τα ‘χω διαβάσει αναλυτικά και τα δύο, αλλά έχουν σίγουρα χρήσιμες σκέψεις και για τη σημερινή κατάσταση.

    Επειδή κι εγώ πιστεύω ότι υπάρχει σήμερα ένα έλλειμμα θεωρητικής δουλειάς, εδώ θα ‘μαστε να τα λέμε.

    • σύντροφε imwrong

      θεωρητικά ο μαρξισμός-λενινισμός ήταν κατά της διάκρισης των εξουσιών γιατί την θεωρούσαν αστική. Πίστευαν οτι το προλεταριακό κράτος θα συγκεντρώσει όλες τις εξουσίες. Σου θυμίζω το γνωστό «όλη η εξουσία στα Σοβιέτ»…Δυστυχώς δεν είμαι τόσο καλός στον Μαρξισμό-Λενινισμό, αυτό που σου λέω δεν μπορώ να το τεκμηριώσω με βιβλιογραφική αναφορά, απλά το θυμάμαι σαν εντύπωση απο παλιά που ήμουν ενεργός στην αριστερά. Δυστυχώς επειδή στην Σοβιετική Ένωση μετά το 1923 τα Σοβιέτ στην ουσία έχασαν την δύναμή τους, η αρχή αυτή της κατάργησης της διάκρισης των εξουσιών δεν εφαρμόστηκε.

      Η διάκριση των εξουσιών στην ουσία ήταν μια ιδέα των Γάλλων Διαφωτιστών ενάντια στην βασιλεία και τα Δεσποτικά καθεστώτα της Ευρώπης κατά τον 17ο, 18ο αιώνα. Σε εκείνες τις συνθήκες ήταν μια επαναστατική ιδέα. Στην πράξη όμως αυτή η ιδέα, όταν εφαρμόστηκε ενίσχυσε και στερέωσε τον θεσμό του αστικού έθνους-κράτους, όπου την θέση των βασιλιάδων των επισκόπων και των αυτοκρατόρων, πήραν τεράστιοι γραφειοκρατικοί μηχανισμοί, της διοίκησης, των δικαστικών αρχών, των αστυνομικών, των εφοριακών, των φυλακών, των σχολείων κλπ. κλπ. Αυτοί που έλεγχαν αυτούς τους μηχανισμούς δεν ήταν βέβαια οι πολίτες,αλλά οι κυβερνήσεις. Το αποτέλεσμα ήταν το κράτος να γίνει 100 φορές πιο αποτελεσματικό και πιο καταπιεστικό απο ότι ήταν πριν τα δεσποτικά καθεστώτα.

      Δυστυχώς η οκτωβριανή επανάσταση ενώ στην αρχή φάνηκε οτι θα μπορούσε να νικήσει το θηρίο («Λεβιάθαν» το χαρακτήριζε ο Τόμας Χόμπς, το κράτος) στην ουσία απορροφήθηκε απο αυτό, κι έτσι απο το «όλη η εξουσία στα Σοβιέτ», δηλαδή στους πολίτες, φτάσαμε στο όλη η εξουσία στο κράτος, που σχεδόν σε τίποτα δεν διέφερε απο το αστικό κράτος.

      Η κ.κ. σωστά το επεσήμανε πιο πάνω, πως στην ουσία το Σύνταγμα που προτείνουμε οδηγεί όχι μόνον ή όχι κυρίως στην κατάργηση της διάκρισης των εξουσιών, αλλά στην ριζική αποδυνάμωση του κεντρικού κράτους. Πιστεύουμε όμως πως δεν μπορεί να υπάρξει άμεση δημοκρατία στην κλίμακα μιας ολόκληρης χώρας, αν δεν γίνει κάτι τέτοιο. Εάν δεν χτυπηθεί το κράτος, οι μόνιμοι υπάλληλοι, οι δικαστές, οι διευθυντές, οι στρατιωτικοί, οι αστυνομικοί, οι έφοροι, οι δεσμοφύλακες, οι πολεοδόμοι, με την πατρωνεία των πλουσίων που θα τους λαδώνουν, θα έχουν μεγαλύτερη εξουσία από τους κληρωτούς εκπροσώπους του λαού, και θα βουλιάξουν την άμεση δημοκρατία μέσα στην αδυναμία της απέναντί τους. Δεν μπορείς να κάνεις τόσο βαθειά αλλαγή, με εργαλείο τις δομές και το προσωπικό που στήριζε το προηγούμενο καθεστώς.

      • Για τη διάκριση των εξουσιών: υπάρχει το θέμα της σύνθεσης εκτελεστικής+νομοθετικής εξουσίας, αλλά υπάρχει και η δικαστική εξουσία που δε μπορεί νομίζω να ασκείται από το ίδιο σώμα.

        Η ριζική αποδυνάμωση του κράτους είναι βασικό ζήτημα. Ειδικά οι «αριστερές» απόψεις σήμερα στην Ελλάδα βρίσκονται σε τρομερή πλάνη επ’ αυτού.

        Για να συνεισφέρω στην κουβέντα περαιτέρω:

        φαντάζομαι ότι θα ‘χετε διαβάσει τον «εμφύλιο πόλεμο στη Γαλλία» του Μαρξ για την παρισινή κομμούνα.

        Προτείνω ανεπιφύλακτα να διαβάσει κανείς έστω το τρίτο μέρος του κειμένου, που ξεκινά από τη σελίδα 57 του pdf. Είναι απρόσμενα πολλές οι ομοιότητες με τη στιγμή που ζούμε, αλλά από την άλλη είναι και πολλές οι διαφορές.

        Θα επανέλθω.

        • η κουβέντα είναι πολύ ενδιαφέρουσα…

          μιά ερώτηση: γιατί δεν μπορεί το ίδιο σώμα να ασκεί και δικαστική εξουσία;
          σε κοινότητες πριν ή πέρα από τις γεωργικές και βιομηχανικές κοινωνίες (μιλάω για τροφοσυλλεκτικές και κηνυγητικές κοινότητες) αυτό ακριβώς γινόταν…Αν γυρίσουμε σε ένα σύστημα πραγματικής λαϊκής αυτο-διοίκησης, το να δικάζει η τοπική κοινότητα-συνέλευση δεν είναι κάτι το αφύσικο. Το αντίθετο, νομίζω είναι και το πιό δίκαιο…Γιατί η αίσθηση περί δικαίου θα αποτυπώνεται ακριβώς όπως είναι στην κοινωνία, κι όχι όπως θα διαθλάται απο ειδικούς δικαστές.

          ΥΓ. ΔΕΝ ΔΟΥΛΕΥΕΙ Ο ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΠΟΥ ΕΒΑΛΕΣ.ΞΑΝΑΒΑΛΤΟΝ ΓΙΑΤΙ ΘΕΛΩ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΩ

        • ΦΩΤΙΟΣ ΤΖΑΜΑΛΟΥΚΑΣ

          ΙΣΩΣ ΘΑ ΗΤΑΝ ΧΡΗΣΙΜΟ ΤΟΣΟ ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΘΑ ΕΘΕΤΑΝ ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΠΟΛΙΤΟΦΥΛΑΚΕΣ ΤΟ ΛΕΥΚΟ ΠΟΙΝΙΚΟ ΜΗΤΡΩΟ !

  6. κάνε copy-paste αυτό το λινκ για τον «εμφύλιο πόλεμο στη Γαλλία»: http://scr.bi/oTSORw

    Υποψιάζομαι ότι η απάντηση στην ερώτησή σου βρίσκεται κάπου γύρω στην έννοια της «δικτατορίας του προλεταριάτου» και το πώς την βλέπει ο καθένας.

    Έχω την εντύπωση πως και για τους κλασικούς του μαρξισμού, η «δικτατορία του προλεταριάτου» είναι μεταβατική κατάσταση, με στόχο το επαναστατικό ξεκαθάρισμα. Δεν αγνοεί την προηγούμενη πραγματικότητα, και μάλιστα αναγνωρίζει τα δικά της κουσούρια από την καταγωγή της. Ο Ένγκελς γράφει στην εισαγωγή της δεύτερης έκδοσης του «Εμφυλίου» το 1891, είκοσι χρόνια μετά τα γεγονότα της κομμούνας:

    «… το κράτος δεν είναι τίποτ’ άλλο παρά μια μηχανή για την καταπίεση μιας τάξης από μια άλλη και μάλιστα όχι λιγότερο στην αστική δημοκρατία απ’ ό,τι γίνεται στην μοναρχία! Και στην καλύτερη περίπτωση, το κράτος είναι ένα κακό που κληροδοτείται στο προλεταριάτο που νίκησε στον αγώνα για την ταξική κυριαρχία και που τις χειρότερες πλευρές του, όπως το έκαμε η Κομμούνα δε μπορεί να μην τις περικόψει όσο το δυνατό γρηγορότερα ωσότου μια γενιά, μεγαλωμένη μέσα σε νέες και ελεύθερες κοινωνικές συνθήκες, θα είναι σε θέση να πετάξει όλα αυτά τα παλιοπράγματα που αποτελούν το Κράτος«.

    Ο θείος Κάρολος είναι, ως συνήθως, πολύ πιο αναλυτικός και λιγότερο εντυπωσιοθήρας στο τρίτο μέρος του κειμένου του που πρότεινα και νωρίτερα. Αλλά δε χωράει σ’ ένα σχόλιο 🙂

    [παρεμπιπτόντως, όσο διαβάζει κανείς τους κλασικούς τόσο βαράει το κεφάλι του στον τοίχο για όσα συνέβησαν στον «υπαρκτό»]

    Σ’ ό,τι αφορά τη λαϊκή αυτοδιοίκηση: νομίζω πως έχεις λάθος που χρησιμοποιείς το ρήμα «γυρίσουμε». Καταρχάς στις παραδοσιακές κοινωνίες στις οποίες αναφέρεσαι δεν είχες τόσο λεπτομερή καταμερισμό της εργασίας. Επίσης, δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι η εξουσία ασκείτο προς το συμφέρον όλων.

    Για μένα το ερώτημα είναι πώς σήμερα αξιοποιούμε τον προχωρημένο καταμερισμό της εργασίας (την υψηλή τεχνολογία δηλαδή) διασφαλίζοντας ταυτόχρονα ισότητα και δημοκρατία, ξεκινώντας φυσικά από τα κάτω.

    Στο σχέδιό σας, πολύ σωστά, αναφέρεστε στο τοπικό επίπεδο οργάνωσης. Η συνήθης σχετική φιλολογία της αριστεράς αλλά και της αναρχίας μιλά για εργατικά συμβούλια κλπ. Δεν θεωρώ τυχαίο ότι στις σκληρές μέρες της παρισινής κομμούνας, διατηρήθηκε για την εκπροσώπηση η δομή των 20 arrondisements/διαμερισμάτων της γαλλικής πρωτεύουσας και δεν επινοήθηκε κανένα εργατικό/εργοστασιακό συμβούλιο. Θα μου πεις ότι ο εχθρός ήταν ante portas, αλλά…

  7. Παράθεμα: σχεδία στ’ ανοιχτά της Αίγινας » Blog Archive » μια ενδιαφέρουσα πολιτειακή πρόταση (προς συζήτηση)

  8. markos

    Η ουσία είναι οτι χωρίς κοινοκτημοσύνη στα μέσα παραγωγής όλα τα άλλα είναι κουβέντες του αέρα.

  9. greg

    δεν μ’αρεσει που δεν υπάρχει διαχωρισμους των εξουσίων. Μήπως θα έπρεπε να υπάρχει χωριστο κληρωτο δικαστικό σώμα ενόρκων που να αποφασίζει στο οποιο θα προεδρεύει επαγγελματιας δικαστικων που θα γνωρίζει την νομοθεσια και θα μελετά εις βάθος την υπόθεση. Και στην αρχαία αθήνα το δικαστικό σώμα ήταν από πολιτες αλλα διαφορετικό από την λαικη συνέλευση

  10. proteinw h pliopsifia tou arthrou 5.5 kai kathe pliopsifia na min einai apli pliopsifia tou 50% +1 alla 3/5 opos stis laikes syneleuseis isw2s kai 3/4. tha einai pio dyskolo to na vgei apofasi alla otan vgainei tha einai pio «sympagis» kai perissotero dikaia kai apodekti apo ton plithismo twn katoikwn / episketwn / politwn. Episeis tha ithela kai ena arthro to opoio katoxeirwnei syntagmatika kapoia dimosia trapeza i opoia orizete kai elenxete apo tis laikes syneleuseis kai thetei tous oikonomikous kanwnes tis elladas .. san idea to lew .. kata ta alla ….. GOOD JOB! kai bravo sas

  11. Οι παρατηρήσεις Alexander και greg γίνονται δεκτές και θα ενσωματωθούν σύντομα στο κείμενο.

  12. psyauto

    Me tis politofilakes niwthw oti kai pali den proaspizomaste apo ton fasismo. Genika kapios pou einai epagelmatias proaspisths tou nomou katandaei monaxikos timoros, ara fasistas en teli (ok h genikeush ths genikeushs). Egw exw mia alh idea.
    Ti tha legate an opws exoume twra ypoxrewtikh strateush gia tous andres ston strato, na katargithei auto kai stin thesh ths na bei: Mia ypoxrewtikh prosfora stin koinwnia gia x-mhnes me diafores morfes. Mesa se auth tin prosfora tha einai kai h politofylakh h akoma kai o stratos. To lew auto fysika me tin logikh oti h koinwnia tha exei thn ikanothta na prosferei tosa wste na zei aksioperos enas anthrwpos pou borei na epileksei na min kanei tipota.
    H ypoxrewtikh prosfora h whatever tha prepei na yparxei me tin logikh oti kapote tha katargithei giati tha katadhsei paroximenh.

    poly endiaferousa prospathia, na eiste kala paidia kai bravo

    • psyauto

      a, olo auto fysika einai gia andres/gynaikes se periptosh pou den einai ksekatharo 😛

      • Ναί δεν έχεις άδικο, μπορεί να το αλλάξουμε…κι εμένα δεν μου πήγαινε καλά όταν το γράφαμε…θα το σκεφτούμε…υπάρχουν κάποια πρακτικά προβλήματα που πρέπει να ξεπεραστούν. Πχ. αν είναι εθελοντική κι όχι έμμισθη υπηρεσία, πως θα ζούν οι πολιτοφύλακες άντρες και γυναίκες; Σαν τους φαντάρους σήμερα; δεν το θέλουμε κάτι τέτοιο…Όμως κάποιος τρόπος θα υπάρχει, Θα το δούμε.

        • psyauto

          Βασικά έχεις δίκιο για την έμμισθη υπηρεσια. Εγω λέω ναι, να πληρώνονται (τουλάχιστον όσο το χρήμα χρειάζεται για πράγματα όπως: φαγητό, σπίτι, μεταφορές με ΜΜΜ, ρεύμα-νερό, internet, laptop!)

  13. Παράθεμα: demo | Lesvosnews.net

  14. Έχω 2 μικρές ενστάσεις και μια μεγάλη.
    1. Το σωστό πολίτευμα είναι Δημοκρατία. Κάθε επίθετο ακυρώνει το ουσιαστικό και το άμεση είναι μάλλον λάθος.
    2. Διάφορα βασικά άρθρα είναι εξειδικευμένα.
    3. Εγώ θα έλεγα να συμφωνήσουμε στο 1ο άρθρο και όσον αφορά τα υπόλοιπα να τα φτιάξει ο κυρίαρχος Λαός.

    • δεκτές όλες οι ενστάσεις και κυρίως η τρίτη…
      Εμείς κάναμε μόνο ένα πείραμα. Αν τρείς άνθρωποι, μη ειδικοί, μπορούν να συντάξουν ένα τέτοιο σχέδιο (αυτονόητα ελλιπές), τότε πόσο πιό πολλά μπορούν να πετύχουν χιλιάδες άνθρωποι αν ενωθούν και συνεργαστούν; Συμφωνώ απόλυτα στην τρίτη σου ένσταση!

  15. Κατ΄αρχήν , συγχαρητήρια, για τον κόπο, παρά τις ελλείψεις. Δεν είναι δυνατόν να μην υπάρχουν ελλείψεις. «Μασημένη τροφή» θα πάρει ο κυρίαρχος λαός;
    Μικρές παρατηρήσεις: 1.
    Στο θέμα της εκκλησίας υπάρχει ασάφεια, με την οποία πολλοί θα σπεύσουν να παίξουν. Δεν τίθεται θέμα χρηματοδότησης ή φορολογίας της Εκκλησίας, αλλά εκδημοκρατισμού. Εκλογή παπάδων και δεσποτάδων, διαχείριση της περιουσίας από τους πιστούς κάθε εκκλησίας , εκλογή ή κλήρωση εποτρόπων. Επιστροφή στις αρχαίεες κοινότητες. Εκκλησία του Δήμου και Εκκλησία του Χριστού. Δεν ήταν αφελείς εκείνοι οι πρώτοι που δεν βάφτισαν Συναγωγή, το σώμα των πιστών.
    Φυσικά, το θέμα αφορά όλα τα δόγματα.
    Και ακόμα πιο φυσικό, θα πρέπει να υπάρχει ρητή αναφορά πως κανένα θρήσκευμα, εθνικότης, οικονομική ή άλλη ομάδα ή ιδεολογία δεν μπορεί να θέτει θέμα αμφισβήτησης της λαϊκής και εθνικής κυριαρχίας.
    Αλλιώς …στο πυρ το εξώτερον.
    2.
    Σαφές και ξεκάθαρο θα πρέπει να είναι η πραγματική και φιλοσοφική έννοια του κράτους. Το κράτος καταργείται και αντικαθίσταται από τη δημοκρατία. Οι επιμέρους τομείς, διαχειρίζονται τοπικά, περιφερειακά, εθνικά από την συνεταιριστική σύνθεση. Μια μερίδα – μετοχή αμεταβίβαστη, κάθε πολίτης πάνω στο σύνολο της δηξμόσιας περιουσίας και των επιχειρήσεων.
    3. Σαφές να είναι πως το χρήμα είναι δημόσιο εργαλείο και η τράπεζα που το τυπώνει πρέπει να είναι λαϊκή. Μία μετοχή κάθε πολίτης, μετά τα 18 και αφού έχει διδαχθεί το μάθημα της δημοκρατικής διαχείρισης του χρήματος, της οικονομίας, του δημόσιου τομέα και της ζωής.
    Αν η τράπεζα είναι διεθνική, μία μετοχή π.χ. κάθε ευρωπαίος πολίτης. Αν τα άλλα έθνη δεν θέλουν, τόσο το χειρότερο για αυτά. Αλλά, κάτι μου λέει πως θα θέλουν. Και τότε…

  16. Συμφωνώ σε όλα, αλλά στο ζήτημα της εκκλησίας, νομίζω πως το αυτοδιοίκητο σημαίνει πως οι πιστοί ρυθμίζουν μόνοι τους τα του οίκου τους. Ένας Χριστιανός αν ψάξει λίγο τα ευαγγέλια, θα καταλάβει πως η σημερινή κατάσταση της εκκλησίας δεν έχει καμμιά σχέση με την διδασκαλία του Χριστού. Όμως αυτό δεν είναι ζήτημα που απασχολεί τις λαϊκές συνελεύσεις, αλλά τα μέλη της Εκκλησίας και τους πιστούς.

    Στο ζήτημα του χρήματος και των τραπεζών συμφωνώ απόλυτα. Δεν ξέρω όμως ποιά μορφή θα πάρει η κυκλοφορία του χρήματος και το αν θα υπάρχουν καν τράπεζες σε μια κοινωνία πραγματικής λαϊκής αυτοδιοίκησης. Ενδεχομένως να υπάρχουν για κάποιο διάστημα. Νομίζω οτι όχι μόνον οι τράπεζες αλλά όλες οι επιχειρήσεις σε μια κοινωνία λαϊκής οικονομίας θα έχουν την μορφή που λές: Ένας άνθρωπος, μια μετοχή, μια ψήφος.

    Δεν ξέρω όμως αν αυτό μπορεί να μπεί σαν άρθρο σε ένα σύνταγμα αυτή τη στιγμή. Ίσως. Εξαρτάται κυρίως από την κοινωνική εμπειρία. Κοινωνικές συνεταιριστικές επιχειρήσεις πρέπει να αναδυθούν πρώτα απο την λαϊκή πρωτοβουλία, να δοκιμαστούν στην πράξη, να αποτελέσουν παράδειγμα ηθικής και αλληλέγγυας οικονομίας, κι ύστερα να οδηγήσουν σε συνταγματική κατοχύρωση. Το σύνταγμα καταγράφει τον συσχετισμό της λαϊκής πάλης με τις ολιγαρχικές μορφές οικονομίας και κοινωνίας. Αυτή η πάλη πρέπει να διεξάγεται συνεχώς και από τα κάτω. Δεν επιβάλλεται απο τα πάνω. Θα το σκεφτούμε όμως, αν μπορεί να υπάρξει μια προσαρμογή στο παρόν σχέδιο, γιατί τα ζητήματα που θέτεις είναι πολύ σοβαρά.

  17. FOTIS52

    ως προς το Άρθρο 9Α
    προς μια έννοια πανδιαφάνειας, όπου όλα τα δεδομένα είναι
    προσβάσιμα απ΄όλους (έτσι κι αλλιώς ότι ανεβαίνει στο διαδίκτυο
    παύει να είναι προσωπικό δεδομένο),
    σαν παράδειγμα
    α. (όπως στο Δίκτυο Ανταλλαγών και Αλληλεγγύης της Μαγνησίας) με δημιουργία κοινωνικών (δημόσιων) τραπεζών,
    όπου το χρήμα (ιδεατή μονάδα χρήσης, ανταλλακτικότητας)
    δημιουργείται ( απ΄τον καθένα) τη στιγμή που παράγεται έργο,
    είναι δηλαδή μια δημόσια (ηλεκτρονική) υπενθύμιση παραγωγής/παροχής έργου, που δεν έχει ακόμα ανταλλαχθεί, όπου όλοι έχουν πρόσβαση (συμμετοχή).
    β. δορυφορικό σύστημα αποφυγής συγκρούσεων αυτοκινήτων
    (όπου η θέση του καθένα μας, μπορεί να είναι προσβάσιμη απ όλους)
    γ. η προστασία των προσωπικών δεδομένων,
    είναι σαν τήν ντροπή ενός ανθρώπου χωρίς ρούχα σ΄ένα σημερινό δημόσιο χώρο, κάτι πού θα΄ναι φυσιολογικό (χωρίς ντροπή) σε μιά κοινωνία που δέν χρησιμοποιεί ρούχα.

    • ΦΩΤΙΟΣ ΤΖΑΜΑΛΟΥΚΑΣ

      ΙΣΩΣ ΘΑ ΗΤΑΝ ΧΡΗΣΙΜΟ ΤΟΣΟ ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΘΑ ΕΘΕΤΑΝ ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΠΟΛΙΤΟΦΥΛΑΚΕΣ ΤΟ ΛΕΥΚΟ ΠΟΙΝΙΚΟ ΜΗΤΡΩΟ !
      ΝΟΜΙΖΩ ΚΑΙ ΕΓΩ ΟΤΙ Η ΡΙΖΑ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΡΥΦΟ ! ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΣΕ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΠΟΥ ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΑΙ ΟΛΕΣ ΟΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΤΗΤΕΣ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ !

  18. Συμφωνώ Γιάννη Κ, πως η εκκλησία είναι υπόθεση των πιστών μιας εκάστης. Έκαμα την αναφορά, επειδή υπάρχει στο σχέδιο η φράσηπου αναφέρεται στις σχέσεις λαϊκών συνελεύσεων και εκκλησίας.
    να ξεχωριστεί το θέμα.

    Το χρήμα είναι εργαλείο ή θα έπρεπε να είναι εργαλείο και όχι εμπόρευμα στα χέρια μονοπωλιακής εξουσίας, όπως οι τράπεζες.
    Οι τράπεζες της δημοκρατίας, αυτοδιαχειριζόμενες, διαχειρίζονται, αξιολογούν και διανέμουν το χρήμα , ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ, σύμφωνα με αποφάσεις. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΩΡΙΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ, στην παγκόσμια βιβλιογραφία. Εσκεμμένα, λέω εγώ.
    Είναι ζήτημα προς συζήτηση και συναπόφαση.
    Βάζοντας, όμως, το θέμα, τώρα που έχουμε ευρώ, δημιουργείται τεράστιο και παγκόσμιο ζήτημα, που κανείς δεν μπορεί να προσπεράσει. Λαοί και εξουσίες.

    Το «χρήμα είναι δημόσιο εργαλείο δημόσιας ιδιοκτησίας» είναι ζήτημα συντάγματος. Να μη μπορεί κανείς να το πάρει πίσω.

    Ανοίγει, παράλληλα, και ένα τεράστιο αξιακό ζήτημα:
    Ως πού θέλει ο ιδιοκτήτης λαός να το πάει; Αν κόψουμε αμοιβές και επιχειρματικά κέρδη , κατά τις ορέξεις μας, βλέπω τον πλανήτη να καίγεται.
    Προηγείται, λοιπόν, η απάντηση σε ερωτήματα, όπως «τι πατρίδα θέλουμε;», «τι ζωή θέλουμε;», «τι σχέσεις;», «τι κόσμο;», «τι προτεραιότητες, αξίες , νόημα ζωής κλπ;» .
    Προηγείται η παιδεία.
    .Και είναι θέματα, που η αρχαία Ελλάδα είχε απαντήσει. Ισχύει ακόμα και φαίνεται με τρόπο απόλυτο, σήμερα το ορθό του Αριστοτέλη πως αν το χρήμα και ο πλουτισμός γίνουν αυτοσκοπός, επειδή οι αριθμοί (και η απληστία μας, συμπληρώνω) είναι άπειροι, θα οδηγηθούμε στην καταστροφή.
    Πέρασαν χρόνια από τότε, και πρέπει να ξαναγράψουμε ερωτήσεις και απαντήσεις.

  19. Δεκτές οι παρατηρήσεις και του Fotis52 και του Odyssey. Θα γίνουν οι απαραίτητες μετατροπές σύντομα και θα σας ενημερώσω με σχόλιο.

  20. ΦΩΤΙΟΣ ΤΖΑΜΑΛΟΥΚΑΣ

    ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΒΛΕΠΕΤΑΙ ΚΑΙ ΤΡΟΠΟΣ ΕΚΛΟΓΗΣ ΤΩΝ ΚΡΑΤΙΚΩΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ ΣΧΕΔΙΟ ΠΙΘΑΝΗΣ ΑΝΑΚΛΗΤΟΤΗΤΑΣ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΙ ΣΤΑ ΑΝΤΑΛΛΑΓΜΑΤΑ ΙΔΙΟΚΤΗΤΩΝ , ΕΦΟΣΟΝ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΝΑ ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ ΑΤΟΜΙΚΗ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ ! ΙΣΩΣ ΣΕ ΠΡΩΤΗ ΦΑΣΗ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΟ ΚΑΘΟΤΙ ΕΧΟΥΜΕ ΖΗΣΕΙ ΣΕ ΑΤΟΜΙΚΙΣΤΙΚΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ !

  21. ΦΩΤΙΟΣ ΤΖΑΜΑΛΟΥΚΑΣ

    ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΠΡΟΒΛΕΨΗ ΘΕΣΜΙΚΗ ΓΙΑ ΑΝΤΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΛΛΗΛΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΕΣ , ΤΡΑΠΕΖΑ ΧΡΟΝΟΥ , ΤΟΣΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΟΣΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΕΥΡΟΣ ΟΠΟΥ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΑΥΤΟΝΟΜΕΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΑΝΤΑΛΑΓΗΣ ΑΓΑΘΩΝ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΤΡΟΠΟΥ ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΑΣ ΤΟΥΣ ΣΤΟ ΚΟΙΝΟ ΑΓΑΘΟ

  22. tanzo

    «… Η κοινωνία δεν είναι ένας σωρός από ανθρώπους, πράγματα και ιδέες. Υπάρχει αλληλεξάρτηση μεταξύ τους…..».

    Πως καθορίζεται αυτή η σχέση; Αν δεν καθοριστεί αυτό οδηγούμαστε σε μια από τα ίδια, στην εκμετάλλευση των εργαζομένων. Βλέπουμε να συνεχίζουν να υπάρχουν οι αντίθετες έννοιες εργοδότης-εργαζόμενος, κοινή-ατομική ιδιοκτησία. Και κατά συνέπεια αφέντης-σκλάβος. Όλα όσα μας οδήγησαν εδώ που βρισκόμαστε. Δηλαδή ο καπιταλισμός.

    Άρθρο 1, παρ. 4.
    το άρθρο αυτό αντιφάσκει. Δεν είναι δυνατόν τα αγαθά να είναι κοινά, αλλά να υπάρχει ταυτόχρονα και ατομική ιδιοκτησία.

    Άρθρο 12, παρ. 1
    Η ίδια αντίφαση με τα κοινά αγαθά

    Άρθρο 16
    Πως θα προστατεύεται η εργασία, όταν θα συνεχίσουν να υπάρχουν εργοδότες και εργαζόμενοι;

    Τι σημαίνει η έννοια «εργαζόμενος»; Οι τραπεζίτες και κάθε λογής ανεπάγγελτοι εισοδηματίες λογίζονται στους εργαζόμενους ή υπάρχει η ιδιαίτερη κατηγορία των ραντιέριδων οπότε δεν ισχύει γι’ αυτούς «το ίση εργασία-ίση αμοιβή».

  23. Σημαντική η παρατήρηση σου tanzo. Θα το κοιτάξουμε και θα ενημερώσω με σχόλιο, για την αλλαγή.

    • FOTIS52

      η κατάρρευση της υπάρχουσας οικονομίας
      (σήμερα 80% πλασματική, 20% πραγματική,
      αύριο 90% 10%, μεθάυριο…)
      ειναι το τέλος του εφιάλτη,
      η απαρχή μιάς πραγματικής οικο νομίας όπου το χρήμα
      (ιδεατή μονάδα χρήσης, ανταλλακτικότητας)
      δημιουργείται ( απ΄τον καθένα) τη στιγμή που παράγεται έργο,
      όπου οι πόροι του πλανήτη ειναι δημόσια αγαθά.

      στην υπάρχουσα παγκόσμια οικονομία
      μόνο το 20% του συνόλου των χρημάτων, χρηματιστηριακών προίόντων αντιστοιχούν σε έργο που έχει παραχθεί ή σε παροχή αγαθών,
      ένα ποσοστό πού θά τίνει μέρα τη μέρα στο μηδέν.

      η αιτία βρίσκεται στη δημιουργία χρήματος (μηδενικής φέρουσας αξίας)
      απο ελάχιστα ιδιωτικά κέντρα, τράπεζες (χωρίς κανένα δημόσιο έλεγχο).

      ένα πραγματικό χρήμα μπορεί να δημιουργείται απ΄τον καθένα
      ακριβώς τη στιγμή που παράγεται έργο,
      σάν μιά ιδεατή μονάδα χρήσης, ανταλλακτικότητας,
      σάν μιά δημόσια υπενθύμιση (παραχθέντος) έργου γιά τον καθένα
      σάν ένα δημόσιο χρέος πρός τόν καθένα μας.

      κάθε χρήμα πού κατέχουμε σήμερα τίνει να ταυτιστεί
      με χρέος πρός άλλους,
      φεύγοντας απο εμάς και αλλάζοντας χέρια θα ανηφορίζει μέχρι να φτάσει στήν κορυφή μιάς πυραμίδας (εκεί απ΄ όπου είχε παραχθεί ),
      μιάς κενής (πλέον) πυραμίδας όπου όλοι εμείς
      (οι χρήστες του χρήματος), αποτελούμε τήν επίπεδη βάση της.

      σήμερα μπορούμε να έχουμε λόγω οικονομικής κρίσης,
      ένα άνεργο λογιστή καί ένα μανάβη (χωρίς λογιστική στήρηξη) με αδιάθετα προίόντα,δηλαδή ένα λογιστή που θα πεινάσει,
      σάπισμα αδιάθετων προίόντων, δυσλειτουργία
      μανάβικου… (συσσώρευση αρνητικού έργου),
      ενώ με μιά ανταλλαγή λογιστικής υπηρεσίας με προίόντα
      (χωρίς μεσολάβηση τρίτων) θα έχουμε παραγόμενο έργο.

      η αγορά προίόντων εκ τών άνω (απο τήν κορυφή τής πυραμίδας)
      όπως αυτοκίνητα, ηλεκτρονικά, κλπ
      θα συνεχίζει να συντηρεί την υπάρχουσα οικονομία παράλληλα
      σέ μιά αναπτυσσόμενη πραγματική οικονομία,
      μέχρι που η παραγωγή κάθε προίόντος να είναι οριζόντια (επίπεδη),
      σε κάθε σημείο τού πλανήτη (δηλαδή σφαιρική),
      οπότε η τρέχουσα (πλασματική) οικονομία
      θα ΄χει απορροφηθεί πλήρως απ΄την πραγματική.

      δημιουργία ανοιχτής (διάφανης) ηλεκτρονικής δημόσιας τράπεζας,
      όπου θα υπάρχουν όλες οι υπενθιμίσεις έργου που δέν έχουν ακόμα
      ανταλλαχθεί (διαγραφεί) , όλων.

      δημιουργία δικτύου ανταλλαγών αγαθών και χρόνου

      δημιουργία δικτύου ανταλλακτικών αγορών,
      με εσωτερική χρήση τυπωμένων μονάδων.

      κάθε σπιθαμή του πλανήτη,
      κάθε ανθρώπινο κατασκεύασμα και πολύ περισσότερο
      κάθε πλανητικός πόρος,
      θεωρείται κατ΄αρχάς κοινή κληρονομιά (δημόσια περιουσία) η οποία
      μέσα από μιά συνεχή δημόσια διαβούλευση,
      (μέ γνώμονα τήν αξιοποίηση όλων αυτών
      κατά τον πιο ανθρωπιστικό και αποδοτικό τρόπο),
      ή επαναπαρέχεται στούς αρχικούς ιδιοκτήτες
      με τήν έννοια τής ατομικής ευθύνης,
      ή παραμένει δημόσια (συλλογική ευθήνη),
      ωστόσο αποδεσμεύονται απο την έννοια του χρήματος
      (εκτός των κατασκευασμάτων)
      και μπορούν (όσα είναι σε ατομική ευθύνη)
      μόνο να ανταλλάσονται μεταξύ τους.

  24. Συγνώμη για την καθυστέρηση. Οι αλλαγές που υποδείξατε έγιναν.

    Συγκεκριμένα:
    Τροποποιήθηκε το αρ.4 παρ 7. με την προσθήκη της απαγόρευσης συμμετοχής σε επιθετικούς πολέμους
    Τροποποιήθηκε το αρ. 9Α με την προσθήκη οτι οι συνελεύσεις αποφασίζουν τι είναι προσωπικό δεδομένο και τι όχι
    Προστέθηκαν τα καινούργια άρθρα 13 και 14 για την οικονομία και τις εργασιακές σχέσεις και τροποποιήθηκε το αρ.18 (πρώην 16) αντίστοιχα, σύμφωνα με τις υποδείξεις του tanzo και του FOTIS52
    Τροποποιήθηκε το αρ. 29 παρ. 2 με την πρόσθεση διάταξης για την ανακλητότητα των δημοσίων υπαλλήλων σύμφωνα με την υπόδειξη του ΦΩΤΙΟΥ ΤΖΑΜΑΛΟΥΚΑ.

    Αν δεν υπάρξουν καινούργιες υποδείξεις τις επόμενες μέρες, το τροποποιημένο προσχέδιο θα αναρτηθεί στην σελίδα «Διάλογος για την Άμεση Δημοκρατία» ενώ θα ανεβάσουμε και ξεχωριστό άρθρο με τις εκτιμήσεις μας για αυτήν εδώ την διαβούλευση, και γενικά για τα ζητήματα της πολιτειακής αλλαγής.

  25. FOTIS52

    άρθρο 13. 2
    … υπενθυμίσεις παραχθέντος έργου…
    άρθρο 13. 3
    κάθε σπιθαμή γής, …κάθε φυσικός πόρος…
    άρθρο 13. 3 – άρθρο 12. 2
    έχουν κοινό θέμα και σε κάποια σημεία αντιφάσκουν
    ιδιοκτησία / ατομική ευθύνη
    η αποζημίωση εν γένει καταβάλλεται σε είδος (γή με γή)
    και μόνο σε ειδικές περπτώσεις (μέσω συνέλευσης)
    αλλάζει το αξιακό της πεδίο.
    άρθρο 12. 1
    οι έννοιες ιδιωτικό / δημόσιο δέν είναι στό ίδιο επίπεδο
    όλα είναι πρώτιστα δημόσια,
    το δε ιδιωτικό είναι απλά μέρος του δημοσίου
    (τα δικαιώματα απορρέουν απο το δημόσιο πρός το ιδιωτικό)
    άρθρο 13. 1
    ίσως χρειάζεται να γίνεται κατανοητό
    ότι η τρέχουσα (πλασματική) οικονομία
    έχει να απορροφηθεί πλήρως απ΄την πραγματική

  26. ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ
    του Κώστα Λάμπου.
    http://www.epithesh.blogspot.com,

    Βρίσκω ιδιαίτερα σημαντική την πρωτοβουλία σύνταξης σχεδίου συντάγματος. Θα προτιμούσα τον όρο «Καταστατικός Νόμος», ή τον ακόμα επιτυχέστερο «Θεμελιακός Νόμος του Πολιτεύματος της Άμεσης Δημοκρατίας των Ελλήνων». Βρίσκω επίσης πολύ γόνιμο το διάλογο που γίνεται με αφορμή αυτό το σχέδιο. Σ’ αυτό το διάλογο θα ήθελα να προσθέσω τις παρακάτω παρατηρήσεις, ως ένα σύντομο σκεπτικό και στη συνέχεια, συμφωνώντας περίπου με το Φίλιππος, αλλά και με την ιστορική εμπειρία πως οι θεμελιακοί νόμοι είναι συνήθως πολύ σύντομοι, προτείνω ένα σύντομο Σχέδιο Θεμελιακού Νόμου με τις βασικές αρχές που κατά τη γνώμη μας θα έπρεπε να διέπουν μια αυριανή Άμεση Ελληνική Δημοκρατία, αφήνοντας αναγκαστικά τον αποφασιστικό λόγο και φυσικά τις λεπτομέρειες σ’ εκείνους που θα την κάνουν πραγματικότητα.
    1. Άμεση Δημοκρατία δεν μπορεί να οικοδομηθεί σε συνθήκες οικονομικής ανισότητας, γιατί όπου υπάρχει οικονομική ανισότητα δεν μπορεί να υπάρξει ισονομία, ισοπολιτεία, ισηγορία, ισοευκαιρία και συνεπώς δεν μπορεί να υπάρξει ισόμερη οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη, δηλαδή ισόμερη ατομική-συλλογική-κοινωνική ευημερία και άρα δεν μπορεί να υπάρξει ατομική και συλλογική ελευθερία και ανθρωπιστικός πολιτισμός. Το μόνο που μπορεί να υπάρξει, σε συνθήκες καπιταλιστικής ανισότητας, είναι η καπιταλιστική βαρβαρότητα, αλλά αυτό υποτίθεται πως θέλουμε να αλλάξουμε. Το συμπέρασμα λοιπόν είναι και συμφωνώ με την παρατήρηση του markos και του tanzo πως χωρίς Κοινοκτημοσύνη πάνω στη γη, στον οικονομικό, πνευματικό και παραγωγικό πλούτο (μέσα παραγωγής κλπ. κλπ.) δεν μπορούμε να ελπίζουμε σε ένα καλύτερο κόσμο. Η Άμεση Δημοκρατία δεν μπορεί να είναι μια απόπειρα καλλωπισμού του καταστροφικού και απάνθρωπου καπιταλισμού και γι’ αυτό δεν μπορεί να περιορίζεται σε μεταρρυθμίσεις που δεν αλλάζουν τόσο τις εμπράγματες σχέσεις των τοπικών συλλογικοτήτων (Κοινοτήτων, Δήμων), των κοινωνιών και κατ’ επέκταση της ανθρωπότητας με τη Φύση, τη γη και τις άλλες πηγές πλούτου, τη σχέση της κοινωνίας-ανθρωπότητας με την επιστήμη, την τεχνολογία και τον πολιτισμό και τελικά τις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων. Είναι προφανές πως όσο θα διατηρείται η ατομική ιδιοκτησία στη γη, στα μέσα παραγωγής, στη γνώση, στην τεχνολογία και στον πολιτισμό τόσο θα διατηρείται ένας κοινωνικός καταμερισμός της εργασίας, στα πλαίσια του οποίου κάποιοι θα κάνουν κουμάντο στην υπόλοιπη κοινωνία και θα πλουτίζουν σε βάρος της και οι υπόλοιποι, περίπου τα 9/10 θα εκτελούν εντολές σε βάρος τους και ως εκμεταλλευόμενοι-εξουσιαζόμενοι θα λιμοκτονούν, θα καταπιέζονται και θα αλλοτριώνονται σε πιστούς, οπαδούς, καταναλωτές και μισθωτούς, ή άνεργους δούλους. Αίροντας η Άμεση Δημοκρατία το καθεστώς της ατομικής ιδιοκτησίας πάνω στη γη και στα μέσα παραγωγής καταργεί τον λεγόμενο κοινωνικό καταμερισμό της εργασίας, καταργεί δηλαδή με την Κοινωνική Αυτοδιαχείριση τη διάσπαση της κοινωνίας σε εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενους, σε εξουσιαστές και εξουσιαζόμενους, που σημαίνει σε τελική ανάλυση πως καταργεί το Κεφάλαιο και συνεπώς και τη μισθωτή δουλεία. Για όλους αυτούς τους λόγους σε συνθήκες Άμεσης Δημοκρατίας δεν μπορεί να γίνεται λόγος για επιχειρήσεις, επιχειρηματίες, εργοδότες, εργαζόμενους, μισθωτούς, κίνητρα, κέρδος, για εμπορευματικές σχέσεις, για συσσώρευση ατομικού-ιδιωτικού πλούτου, γιατί αυτές οι έννοιες ανήκουν στον καπιταλισμό και οδήγησαν την ανθρωπότητα στη σημερινή βαρβαρότητα. Σε συνθήκες Άμεσης Δημοκρατίας μιλάμε για κοινωνική –οικουμενική διαχείριση όλων των οικοσυστημάτων του πλανήτη, για κοινωνική οικονομία, για κοινωνικά αυτοδιαχειριζόμενες παραγωγικές μονάδες, για το αναγκαίο κοινωνικό πλεόνασμα, για ελεύθερη ατομική και συλλογική δημιουργικότητα, για άμιλλα, για ισοκατανομή στη βάση των κοινωνικά προσδιοριζόμενων πραγματικών αναγκών, για αλληλεγγύη, για ατομική στα πλαίσια της συλλογικής-κοινωνικής-οικουμενικής ευτυχίας και για ουμανιστικό πολιτισμό, πράγματα που, ιστορικά αποδειγμένα, αποτελούν πάγια αιτήματα της εργαζόμενης κοινωνίας-ανθρωπότητας από την αθώα αγριότητα μέχρι τις μέρες μας. Σε συνθήκες Άμεσης Δημοκρατίας καταργείται ο εμπορευματικός χαρακτήρας της παραγωγής και συνεπώς καταργείται και το χρήμα ως μέσο πλουτισμού, αναθεωρείται η έννοια του πλούτου και αντικαθίσταται από βαθμούς ελευθερίας, ευημερίας και ευτυχίας. Η οικονομική ισότητα δεν είναι ποσοτική, αριθμητική, αλλά ποιοτική δηλαδή κοινωνική ισότητα και γι’ αυτό δεν μετριέται άπαξ ή περιοδικά, αλλά κάθε στιγμή του ατομικού και κοινωνικού βίου, ως ισοζύγιο μεταξύ των αναγκών και των απολαβών του καθενός, ώστε κανείς να μην απολαμβάνει περισσότερα και κανείς να μην απολαμβάνει λιγότερα από όσα χρειάζεται.
    2. Με την κατάργηση της ατομικής ιδιοκτησίας στη γη στη Φύση, στα μέσα παραγωγής και στα παραγόμενα αγαθά καταργείται επίσης ο καταστροφικός ανταγωνισμός μεταξύ των ανθρώπων, των τάξεων και των εθνών, με αποτέλεσμα τη σταδιακή διαμόρφωση ενός Οικουμενικού Ουμανιστικού Πολιτισμού της ισορροπίας με τη Φύση, της ισότητας, της συνεργασίας, της άμιλλας, της ελευθερίας, της ευημερίας και της ειρήνης.
    3. Σε συνθήκες Άμεσης Δημοκρατίας όπου καταργείται το ατομικό και ταξικό μονοπώλιο της πληροφορίας και της γνώσης, η επιστημονικά έγκυρη και κοινωνικά χρήσιμη γνώση θα είναι απόλυτα κοινωνικοποιημένη και στη διάθεση όλων των ανθρώπων και δεν θα υπάρχουν περιθώρια για σκοταδιστικές θρησκείες που διχάζουν τις κοινωνίες και την ανθρωπότητα ολόκληρη σε «πιστούς» και «άπιστους» και συνεπώς δεν θα υπάρχουν περιθώρια για εξουσιαστικά και παραεξουσιαστικά ιερατεία που είτε εκμεταλλεύονται, με τη βοήθεια θρησκευτικών και παραθρησκευτικών, εκκλησιαστικών και παραεκκλησιαστικών αγυρτών-‘θαυματοποιών’ και φανατικών φονταμενταλιστών, πνευματικά, κοινωνικά, οικονομικά και πολιτικά τους πιστούς, είτε υποδουλώνουν και εξοντώνουν με τη βία των όπλων τους υποτιθέμενους άπιστους για να υφαρπάξουν τη γη τους και να εκμεταλλευτούν την εργατική τους δύναμη. Γι’ αυτό σε συνθήκες Άμεσης Δημοκρατίας δεν αναγνωρίζονται θρησκείες και οργανωμένες εκκλησίες με ιερατεία γιατί οι μεταφυσικές ανησυχίες, ακόμα και η όποια πίστη σε υποτιθέμενες μεταφυσικές δυνάμεις είναι απόλυτα προσωπικές υποθέσεις και μόνο ως τέτοιες είναι απόλυτα ελεύθερες και προστατεύονται ως ατομικές δοξασίες από κάθε απόπειρα εκμετάλλευσής τους από άτομα ή οργανωμένα ιεραρχικά, εξουσιαστικά και δήθεν θεόσταλτα ιερατεία.
    4. Νομίζω πως το δικό μας χρέος είναι να θέσουμε το πρόβλημα της αναζήτησης ενός καλύτερου κόσμου, ο οποίος προφανώς βρίσκεται πέρα από κα ενάντια στον καπιταλισμό και να προσπαθήσουμε να σπρώξουμε τις εξελίξεις προς αυτή την κατεύθυνση. Όσο για τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά αυτού του κόσμου μπορούμε να τα προσεγγίσουμε με βάση τις σημερινές ανάγκες και δυνατότητές μας, ως κοινωνίες, προσθέτοντας τα θέλω και τα μη θέλω μας. Την οριστική όμως μορφή του θα τη δώσουν οι γενιές που έρχονται και θα πραγματοποιήσουν την Άμεση Δημοκρατία και αυτές δεν μπορούμε να τις δεσμεύσουμε.

    ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ

    ΣΧΕΔΙΟ ΘΕΜΕΛΙΑΚΟΥ ΝΟΜΟΥ
    ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

    Άρθρο 1. Το Πολίτευμα της Ελλάδας είναι η Άμεση Δημοκρατία που κατοχυρώνει την απόλυτη Κοινωνική Αυτοδιεύθυνση σε τοπικό, Ενοριακό, Δημοτικό, Περιφερειακό και Εθνικό επίπεδο της Ελληνικής Επικράτειας, τα αδιαπραγμάτευτα όρια της οποίας ορίζονται από τις ισχύουσες διεθνείς συμφωνίες και το διεθνές δίκαιο.
    Άρθρο 2. Όλοι οι άνθρωποι είναι μοναδικές προσωπικότητες και γι’ αυτό είναι μεταξύ τους ίσοι. Διαφορετικοί αλλά ίσοι και γι’ αυτό έχουν όλοι και ανεξάρτητα από την όποια διαφορετικότητά τους τα ίδια δικαιώματα, ώστε όλοι να έχουν ίσες ευκαιρίες ελεύθερης σωματικής-πνευματικής ανάπτυξης και δημιουργικής απασχόλησης, χωρίς η ελευθερία του ενός να εμποδίζει την ελευθερία των άλλων συνανθρώπων του, αλλά αντίθετα η ελευθερία του ενός να είναι προϋπόθεση για την ελευθερία των άλλων. Η ανθρώπινη αξιοπρέπεια είναι αδιαπραγμάτευτη και κοινωνικά προστατευόμενη αξία.
    Άρθρο 3. Πολίτες της Άμεσης Δημοκρατίας της Ελλάδας είναι όλοι όσοι επιλέγουν να ζήσουν μόνιμα στην ελληνική επικράτεια, βρίσκονται στη χώρα για περισσότερο από τρία χρόνια και συμμετέχουν ενεργά στα δημόσια πράγματα του τόπου κατοικίας τους.
    Άρθρο 4. Η Φύση, η γη, ο φυσικός πλούτος, τα μέσα παραγωγής, η επιστήμη, η τεχνολογία και ο πολιτισμός ανήκουν εξίσου και αδιαίρετα σε όλα ανεξαίρετα τα ανθρώπινα όντα και η διαχείρισή τους ανήκει συνολικά στην κοινωνία-ανθρωπότητα, ασκείται σε τοπική, περιφερειακή, εθνική και οικουμενική κλίμακα με αμεσοδημοκρατικό τρόπο και αποσκοπεί στη συνολική ευημερία και ευτυχία όλων των ανθρώπων.
    Άρθρο 5. Για όλα τα θέματα αποφασίζουν, ανάλογα με τη σπουδαιότητα, την ένταση και την έκτασή τους, οι τοπικές, οι δημοτικές, οι περιφερειακές και οι εθνικές συνελεύσεις με την έκδοση-δημοσίευση Αποφάσεων, και Νόμων, ή με την κατά περίπτωση διενέργεια τοπικών, περιφερειακών και εθνικών Δημοψηφισμάτων.
    Άρθρο 6. Η οικονομική δραστηριότητα έχει δημόσιο, κοινωνικό και εθνικό χαρακτήρα, διεξάγεται σε συνθήκες Κοινωνικής Αυτοδιαχείρισης στον κάθε φορά και κατά περίπτωση μεγαλύτερο δυνατό βαθμό υποκατάστασης της ζωντανής εργασίας από τις επιστημονικές και τεχνολογικές δυνατότητες, με απόλυτο σεβασμό της Φύσης και με μοναδικό στόχο τη μέγιστη δυνατή διεύρυνση του ελεύθερου δημιουργικού χρόνου όλων ανεξαίρετα των πολιτών. Η κοινωνικά προγραμματισμένη και ελεγχόμενη ορθολογική παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών αρχίζει από την ελεύθερη συμβολή όλων ανάλογα με τις κοινωνικές ανάγκες, τις γενικές-ειδικές δυνατότητές και επιλογές του καθενός και καταλήγει στην κοινωνικά ελεγχόμενη και συνεπώς κοινωνικά δίκαιη κατανομή των αγαθών, μέσω των αντίστοιχων δικτύων δημόσιας διανομής, ανάλογα με τις εκάστοτε πραγματικές ανάγκες τους, με σκοπό τη ατομική και κοινωνική ευημερία.
    Άρθρο 7. Η Εαυτότητα του κάθε ανθρώπου είναι απόλυτα σεβαστή και απαραβίαστη στα πλαίσια των κοινωνικών συλλογικοτήτων που συνθέτουν το Αμεσοδημοκρατικό Εμείς και γι’ αυτό η μέριμνα για την υγεία, την παιδεία, την ευημερία και την ευτυχία του κάθε ατόμου είναι υπόθεση ολόκληρης της αμεσοδημοκρατικής κοινωνικής οντότητας μέσα στην οποία ζει, δημιουργεί και κλείνει το βιολογικό του κύκλο.
    Άρθρο 8. Οι Αμεσοδημοκρατικές Συνελεύσεις μπορούν να δημιουργούν διάφορες μόνιμες ή κατά περίπτωση βοηθητικές, συμβουλευτικές και εκτελεστικές υπηρεσίες προκειμένου να αποφασίζουν σωστά και σύμφωνα με τα συμφέροντα του κοινωνικού συνόλου, να λειτουργεί εύρυθμα η κοινωνική οικονομία και η κοινωνική ζωή, να υλοποιούνται οι αποφάσεις τους και να εξασφαλίζεται η ισότητα, η δικαιοσύνη, η ευημερία και η ευτυχία όλων.
    Άρθρο 9. Όλοι οι Πολίτες της Άμεσης Ελληνικής Δημοκρατίας συμμετέχουν στις συνελεύσεις και αποφασίζουν για όλα τα θέματα που αφορούν την Ενορία, το Δήμο, την Πόλη, την Περιφέρεια και την Πατρίδα τους και διαδοχικά και μετά από κλήρωση αναλαμβάνουν, ανάλογα με τις δεξιότητές τους, την ειδικότητά τους και την ελεύθερη επιλογή τους, ειδικά καθήκοντα στα διάφορα βοηθητικά, συμβουλευτικά και εκτελεστικά όργανα της Άμεσης Ελληνικής Δημοκρατίας, υποκείμενοι στην αρχή της εναλλακτικότητας και της ανακλητότητας.
    Άρθρο 10. Η Άμεση Ελληνική Δημοκρατία διατηρεί σχέσεις καλής γειτονίας και αμοιβαίας συνεργασίας με όλους τους γείτονες Λαούς, ανεξάρτητα από το πολίτευμά τους. Συνάπτει ειδικές συμφωνίες και συμμαχίες με άλλες χώρες που έχουν αντίστοιχα αμεσοδημοκρατικά πολιτεύματα και συμμετέχει σε διεθνείς συνεργασίες για την υπεράσπιση και την προώθηση της Άμεσης Δημοκρατίας μέχρι την συγκρότηση της Οικουμενικής Άμεσης Δημοκρατίας, τη μόνη και ικανή συνθήκη για την Πανανθρώπινη Συνεργασία, Ευημερία, Ελευθερία, Ειρήνη και Ευτυχία.
    Άρθρο 11. Η υπεράσπιση της Άμεσης Ελληνικής Δημοκρατίας είναι καθήκον συνείδησης όλων των Ελλήνων και όλων των πολιτών του πλανήτη που θεωρούν χρέος τους την υπεράσπισή της.
    Άρθρο 12. Για την αναθεώρηση του Θεμελιακού Νόμου της Άμεσης Ελληνικής Δημοκρατίας απαιτείται σχετική εισήγηση αναθεωρητικής Εθνοσυνέλευσης και ομοφωνία όλων των ενοριακών συνελεύσεων η οποία θα επικυρώνεται μετά από τουλάχιστον τρεις μήνες, με εθνικό δημοψήφισμα και εφόσον αυτό θα συγκεντρώνει πλειοψηφία των 4/5 του συνολικού πληθυσμού της χώρας.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s