Μεσοπρόθεσμο: Η βίαιη αλλαγή του Κοινωνικού Χάρτη της Ελλάδας για να σωθούν οι Τράπεζες και το Κεφάλαιο, και η συστημική συναίνεση της κοινοβουλευτικής αριστεράς. (Του Γιάννη Κ.)

Το «Μεσοπρόθεσμο»

Οι τελευταίες μέρες είναι τόσο πυκνές σε εξελίξεις, που το καλύτερο που έχει να κάνει κανείς είναι να παρατήσει τα πληκτρολόγια και να κατέβει στις πλατείες στις συνελεύσεις και στις συγκεντρώσεις, γιατί εκεί υπάρχει η μοναδική δυνατότητα παρέμβασης και αντίστασης. Με μιά κουβέντα, δεν είναι ώρα για αναλύσεις, αλλά για δράση. Ωστόσο όσοι είμαστε μακρυά, και δεν έχουμε την δυνατότητα να κατεβαίνουμε σε μια πλατεία, μπορούμε ακόμα να στηρίζουμε απο μακρυά τις κινητοποιήσεις, μέσω σκέψεων και απόπειρας συνδέσεων των διάφορων συμβάντων μεταξύ τους. Όπως είπα, οι εξελίξεις είναι καταιγιστικές. Όπως διάβασα στους Σχολιαστές χωρίς Σύνορα (http://sxoliastesxwrissynora.wordpress.com/2011/06/05/%CE%B1%CF%80%CE%B5%CE%B9%CE%BB%CE%BF%CF%85%CE%BD-%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CF%84%CE%B1-%CE%BC%CE%B5-%CF%80%CE%BB%CE%B7%CF%81%CE%B7-%CE%B5%CE%BA%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%80%CE%B7/) σήμερα ο Ψυχάρης του Βήματος, συκοφάντησε τους αγανακτισμένους, οτι οδηγούν, τάχα, σε συνταγματική εκτροπή, γιατί προπηλακίζουν βουλευτές! Το σύστημα έχει αρχίσει να τα κάνει πάνω του, και βάζει μπρός την γνωστή μηχανή της προπαγάνδας του φόβου. Είναι πιθανό τις επόμενες μέρες να εμφανιστούν προβοκάτσιες με σκοπό να διαλύσουν τις συγκεντρώσεις στις πλατείες. Χρειάζεται γι αυτό η μέγιστη επαγρύπνηση.

Όμως μέσα σ’ όλο αυτό το εκρηκτικό κλίμα, εντύπωση προκαλεί η σχετικά απρόσκοπτη (σε βαθμό αυτισμού) επεξεργασία του λεγόμενου «Μεσοπρόθεσμου» που θα είναι το Μνημόνιο-2 ένα Μνημόνιο πολύ πιό ανελέητο και σκληρό από το Μνημόνιο-1. Σύμφωνα με πληροφορίες που έχουν διαρρεύσει το Μεσοπρόθεσμο θα περιέχει:

  • απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων
  • μείωση του αφορολόγητου από τις 12.000 στις 6.000
  • μείωση του ορίου για την φορολόγηση ακινήτων από τις 400.000 στις 100.000
  • μείωση φορολογίας στις επιχειρήσεις από το 20 στο 15%
  • ξεπούλημα του Ελληνικού, ξεπούλημα λιμανιών, αεροδρομίων, δρόμων, ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΕΥΔΑΠ, Τραίνων και Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου
  • Διπλασιασμός της τιμής του πετρελαίου θέρμανσης, νέοι φόροι σε αναψυκτικά, φυσικό αέριο, υψηλός ΦΠΑ σε εστιατόρια (αφού είδαν οτι ο κόσμος ακόμα τρώει και πίνει, να του το κόψουν κι αυτό!) κλπ.
  • Μεγαλύτερη περικοπή σε μισθούς και συντάξεις σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα
Αυτά τα μέτρα μαζί μέ άλλα, που κινούνται στην ίδια κατεύθυνση, δεν είναι απλά κάποια νέα εισπρακτικά μέτρα. Στην ουσία αλλάζουν τον κοινωνικό χάρτη της χώρας. Ειδικά αυτά που σχετίζονται με την μείωση του αφορολόγητου σε εισόδημα και κατοικία, στην ουσία οδηγούν στην βίαια φτωχοποίηση της, πανίσχυρης αριθμητικά και πολιτικά στην Ελλάδα, λεγόμενης, μεσαίας τάξης, της τάξης των μικρο-ιδιοκτητών, μικρο-εμπόρων, και των μισθωτών των μικρών και μεσαίων εισοδημάτων. Αυτή η εξέλιξη είναι πολύ σοβαρή. Στην ουσία αποσκοπεί στην βίαια ανατροπή του Κοινωνικού Χάρτη, χωρίς την αλλαγή του πολιτικού συστήματος. Θα πετύχει αυτό το εγχείρημα;
Η επιτυχία αυτού του εγχειρήματος από αστική σκοπιά, είναι ένα στοίχημα επιβίωσης του συστήματος. Βασικά το μεγάλο κεφάλαιο ευελπιστεί στο χτύπημα της εργασίας με την πτώση του κόστους εργασίας στο μισό από ότι είναι σήμερα, στο χτύπημα των ωραρίων, στο χτύπημα των ασφαλιστικών εισφορών και στην κινεζοποίηση της εργατικής δύναμης. Αυτό, σε συνδυασμό με την ανάληψη σχεδόν όλου του βάρους του χρέους, μέσω του μνημονίου, από τις χαμηλότερες και μικρο-μεσαίες τάξεις, είναι ένα σχέδιο για την σωτηρία των κεφαλαιοκρατών και όχι φυσικά της χώρας. Το ερώτημα είναι, βέβαια, το εξής: Τι πιθανότητες έχει να πετύχει αυτό το σχέδιο; Αν και πολλοί λένε πως δεν έχει  καμμιά πιθανότητα, αυτό δεν είναι ακριβές. Πολλές φορές το κεφάλαιο έχει βγεί από τα αδιέξοδά του, όχι μόνο φορτώνοντας τα βάρη στους εργαζόμενους, αλλά, αλλάζοντας εντελώς τον κοινωνικό χάρτη μιάς χώρας. Θυμίζω πως στην Αγγλία η Θάτσερ, διέλυσε την πανίσχυρη εργατική τάξη με τα συνδικάτα της και μια ολόκληρη κουλτούρα δεκαετιών σε οργάνωση και αγώνες, μέσα σε μια δεκαετία. Εδώ είμαστε ακόμα στον δεύτερο χρόνο της κοινωνικής αναδιάταξης. Αν και η κουλτούρα της μικρομεσαίας τάξης στην Ελλάδα είναι διαφορετική, οι κοινωνικές επεμβάσεις του κεφαλαίου και της πολιτικής-κρατικής υπαλληλίας που το υπηρετεί κάθε φορά, έχουν παντού κάποια κοινά χαρακτηριστικά.
Τι να κάνουμε;
Η αλλαγή θα μπορούσε να γίνει πολύ πιο ομαλά και σταδιακά, αν δεν υπήρχε ο βραχνάς του χρέους. Βασικά το χρέος δημιουργήθηκε κυρίως γιατί η πολιτική βάση στήριξης του κεφαλαίου, το κράτος, στην Ελλάδα λειτούργησε με όλα αυτά τα διευρυμένα πελατειακά δίκτυα, που τώρα, πασχίζει υποτίθεται να καταργήσει. Ήταν μια στρεβλή και πλήρως μεροληπτική αναδιανομή προς τα πελατειακά δίκτυα των «δικών μας παιδιών», σε συνδυασμό με την σκανδαλώδη φοροαπαλλαγή στο κεφάλαιο, που εκτόξευσε τόσο πολύ το χρέος. Τίποτα δεν θα γινόταν όμως (τουλάχιστον έτσι όπως γίνεται τώρα) εαν το Ευρωπαίκό και Αμερικανικό κεφάλαιο δεν τράβαγαν το αυτί της Ελληνικής κυβέρνησης και της αστικής τάξης της Ελλάδας, και δεν έλεγαν: Πληρώστε. Κι αυτοί φυσικά στράφηκαν πρός τους προηγούμενους «πελάτες» τους, τους πολιτικούς και τους οικονομικούς, τους μισθωτούς του δημοσίου, τους συνταξιούχους και τους μικρομεσαίους και τους λένε: «Παιδιά πληρώστε! Μαζί τα φάγαμε!»….Αυτό όμως σημαίνει παύση, κατάργηση της έστω στρεβλής, στραβής κι ανάποδης, πελατειακής, μερικής αναδιανομής του πλούτου….Σημαίνει, σε έναν ορίζοντα 5-10 χρόνων το πολύ, κατάργηση της μεσαίας τάξης.
Κατάργηση της μεσαίας τάξης στην Ελλάδα σημαίνει κατάρρευση του πολιτικού συστήματος. Γιατί η μεσαία τάξη στην Ελλάδα δεν είναι σαν την εργατική τάξη της Αγγλίας ή τους εργοστασιακούς εργάτες του Ντητρόιτ, που ναι μεν εκπροσωπούσαν μια κουλτούρα δεκαετιών, αλλά ταυτόχρονα ήταν μια κουλτούρα δομικής αντιπολίτευσης κι όχι μια κουλτούρα στήριξης στο σύστημα. Έτσι το σύστημα ενισχύθηκε με την διάλυσή τους ως κοινωνικά υποκείμενα, δεν αποδυναμώθηκε. Αυτό νομίζω είναι και το μοιραίο λάθος που κάνει η τρόϊκα με την Ελλάδα. Η Ελλάδα δεν είναι Κίνα, δεν είναι Αφρική, δεν είναι όμως ουτε Αγγλία και Αμερική, όπου ο Νεο-Φιλελευθερισμός θριάμβευσε. Επειδή οι κοινωνικές δυνάμεις που χτυπιούνται εδώ, δεν ήταν δομική αντιπολίτευση (υπαρκτή ή εν δυνάμει), αλλά στήριγμα στο σύστημα, η διάλυσή τους θα σημάνει και κατάρρευση του πολιτικού συστήματος.
Κάτω από αυτή την οπτική προκαλεί τουλάχιστον έκπληξη το γεγονός, πως την τελευταία βδομάδα οι ηγεσίες των δυό κοινοβουλευτικών κομμάτων της αριστεράς, έσπευσαν δια στόματος της κυρίας Παπαρήγα και του κυρίου Τσίπρα, να δηλώσουν την νομιμοφροσύνη τους απέναντι στο σύστημα που καταρρέει. Η μέν κυρία Παπαρήγα δήλωσε πως θα είναι καταστροφή αν βγούμε από το ευρώ (περίπου το ίδιο είπε και η κυρία Δαμανάκη), και ο κύριος Τσίπρας είπε πως θα είμαστε καλύτερα μέσα στην ΕΕ και στην ΟΝΕ γιατί θα τους απειλούμε (την Μέρκελ και τους άλλους) οτι θα βγούμε, κι έτσι θα μας αφήσουν να διαγράψουμε λίγο χρέος (καταπληκτικό επιχείρημα, έκανε τα μούτρα της Μέρκελ κρέας!). Τι συμβαίνει λοιπόν με αυτή την αριστερά; Εκτίμησή μου είναι πως το ΚΚΕ και ο ΣΥΝ αναλύουν διαφορετικά την πραγματικότητα απο μένα. Πιθανότατα, θεωρούν πως το σύστημα δεν κινδυνεύει με κατάρρευση και πως θα ανανήψει μετά από ένα δυό χρόνια. Έτσι αρνούνται να πάρουν το πολιτικό ρίσκο να προτείνουν επιστροφή στην δραχμή, αφού ο κόσμος θα περάσει δύσκολα τα πρώτα χρόνια. Θεωρούν επίσης πως η κοινωνική βάση της μεσαίας τάξης, μικρομεσαίοι, επαγγελματίες, καλλιτέχνες, διανοούμενοι κλπ. από όπου αντλούν κι αυτοί τους ψηφοφόρους τους, είναι πολύ ισχυρή στην Ελλάδα, και δεν θα διαλυθεί. Έτσι επενδύουν σε μια απλή μετατόπιση του πολιτικού συστήματος προς τα αριστερά, και δεν βλέπουν την ενδεχόμενη διάλυσή του.
Νομίζω πως, όπως ακριβώς και η τρόϊκα, το ίδιο και η κοινοβουλευτική αριστερά (ακριβώς γιατί και τα δύο αυτά μέρη χρησιμοποιούν μοντέλα ανάλυσης εκτός κοινωνικής πραγματικότητας) κάνει λάθος στις προβλέψεις της. Η παρούσα κρίση θα διαλύσει τις κοινωνικές δυνάμεις που στηρίζουν παραδοσιακά το σύστημα, οπότε το σύστημα θα καταρρεύσει. Το ζητούμενο σε αυτές τις συνθήκες, δεν είναι πολιτικές που θα «σώσουν» το σύστημα, αλλά πολιτικές που θα το αντικαταστήσουν. Έτσι οι φοβικές πολιτικές απέναντι σε ευρώ και ΕΕ βρίσκονται πολύ πίσω από τις ανάγκες, και αντιστοιχούν σε συνθήκες πρό κρίσης. Όχι μόνο η δραχμή πρέπει να είναι στην ημερήσια διάταξη, αλλά και η ριζική αλλαγή του πολιτικού συστήματος, η ριζική αναδιάταξη της οικονομίας και της κοινωνίας, και το αίτημα για μια κοινωνία με άμεση δημοκρατία, Ισότητα, δικαιοσύνη και αξιοπρέπεια.
Απο αυτή την σκοπιά οι εξεγερμένοι της πλατείας Συντάγματος είναι πολύ πιο ώριμοι πολιτικά από τις ηγεσίες του ΚΚΕ και του ΣΥΝ και οι αναλύσεις τους είναι πολύ πιο επιστημονικές απο τα επιτελεία του ΚΚΕ και του Μηλιού στον ΣΥΝ που σκέφτονται το ίδιο τυπολατρικά και γραφειοκρατικά όπως και η τρόϊκα. Άλλωστε για να παραφράσω ένα σύνθημα, «ίδιος είναι ο ορθολογισμός, δεξιός κι αριστερός»…Γι αυτό κι εγώ τελειώνω όπως άρχισα: Ολοι στο Σύνταγμα και τις πλατείες…Τα κόμματα σχεδιάζουν επι χάρτου και γράφουν ανακοινώσεις, οι πλατείες γράφουν ιστορία….
Γιάννης Κ.
Advertisements

2 Σχόλια

Filed under Σκέψεις

2 responses to “Μεσοπρόθεσμο: Η βίαιη αλλαγή του Κοινωνικού Χάρτη της Ελλάδας για να σωθούν οι Τράπεζες και το Κεφάλαιο, και η συστημική συναίνεση της κοινοβουλευτικής αριστεράς. (Του Γιάννη Κ.)

  1. Xanadu

    «Επειδή οι κοινωνικές δυνάμεις που χτυπιούνται εδώ, δεν ήταν δομική αντιπολίτευση (υπαρκτή ή εν δυνάμει), αλλά στήριγμα στο σύστημα, η διάλυσή τους θα σημάνει και κατάρρευση του πολιτικού συστήματος.»

    πολυ αισιόδοξο σε βρισκω… μακαρι να αποδειχτεις προφητης 😉

  2. Xanadu

    στα παρακατω λινκ μιλαει ο φωτοπουλος για την εξοδο απο το ευρω, για τον δηθεν «μονοδρομο», για διέξοδο απο την κριση (παραθετω μονο 2 λινκ, αν και επανειλημμενα μεσα απο την στηλη του στην ελευθεροτυπια αλλα και σε ενα καινουργιο βιβλιο που εβγαλε, αν δεν κανω λαθος, εχει αναλυσει και τα αιτια της κρισης και του χρεους αλλα και εχει προτεινει πολυ συγκεκριμενα λυσεις (και οχι αερολογιες) διεξοδου απο αυτην)

    http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/greek/grE/gre2011/2011_02_26.html

    http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/greek/grE/gre2011/2011_06_04.html

    βασικα πιστευω, οτι ο κοσμος ειναι τρομοκρατιμενος απο την προπαγναδα των μμε περι μονοδρομου και αναγκαιοτητας δανειων και μνημονιου

    δεν καταλαβαινει οτι τα λεφτα του δανειου ΔΕΝ πηγαινουν σε μισθους και συντάξεις αλλα στην επανατροφοδοτηση του χρεους

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s