Συναίνεση και ξεφτίλα

Σε ένα κείμενο που προκαλεί έκπληξη (http://aristerovima.gr/details.php?id=2315) στο Αριστερό Βήμα, με τίτλο «η Ελλάδα εν τάφω» ο Πέτρος Παπακωνσταντίνου, δυστυχώς επιβεβαιώνει τα αδιέξοδα της αριστεράς, και την πλήρη αδυναμία της να απογαλακτιστεί από την «εθνική αφήγηση» μια αδυναμία που πιθανά να της κοστίσει και την πολιτική εξαφάνιση. Και μόνον ο τίτλος προδίδει την παγίδα της «εθνικής αφήγησης». Στο η ελλάδα εν τάφω, ο Π.Π. κατηγορεί την εθνική αστική τάξη (;) για υποτέλεια, υπονοώντας οτι κι αυτή χάνει από την υποδούλωση της χώρας στην τρόϊκα. Θεωρεί πως τώρα είναι η ώρα για ένα ευρύ λαϊκό μέτωπο που θα απαλλάξει την χώρα από την υποτέλεια.

Ο Π.Π. σημειώνει πως οι πρόσφατες παρεμβάσεις Γιούνκερ, Ρεν και λοιπών, σηματοδοτούν την οριστική ταφόπλακα της μεγάλης ιδέας των Κ.Καραμανλή του πρεσβύτερου, και του Κώστα Σημίτη, να εντάξουν την Ελλάδα στην πρώτη ταχύτητα της Ευρώπης. Όμως το «η Ελλάδα εν τάφω» δημιουργεί συγχήσεις και την εύλογη απορία: Τελικά τί μπαίνει στον τάφο; Η Ελλάδα; ή η μεγάλη ιδέα της Ελλάδας περιφερειακής δύναμης; Αν ο Π.Π. εννοεί το πρώτο, μας είναι λίγο δύσκολο να καταλάβουμε ποιά ακριβώς Ελλάδα εννοεί ο Π.Π. Την Ελλάδα του Λάτση του Βαρδινογιάννη, του Μπόμπολα και των πολιτικών τους υφισταμένων; η την Ελλάδα των εργαζομένων, των ανέργων, και των οικογενειών με εισόδημα 700 και 1000 ευρώ; Ποιός μπαίνει στον τάφο; Προφανώς ο Π.Π. εννοεί το δεύτερο, γιατί όμως δεν το λέει, αν το εννοεί; Κι αν το εννοεί όντως, ποιά είναι η διέξοδος; Που θα βρεί δουλειά το 16% των ανέργων; Τι θα παλέψει το «λαϊκό μέτωπο»; Με ποιά αφήγηση θα «σώσει την χώρα»; Μήπως με μια πιό πατριωτική αστική τάξη;

Αν εννοεί το δεύτερο, ότι δηλαδή η ταφόπλακα μπαίνει στα σχέδια για μια «ισχυρή» Ελλάδα, δηλαδή μια Ελλάδα περιφερειακή ιμπεριαλιστική δύναμη, τότε καλώς μπαίνει η ταφόπλακα. Γιατί να την εμποδίσουμε; Αν αδυνατίζει το κεφάλαιο καλά κάνει και αδυνατίζει. Τι ζητάμε; Ισχυρό ελληνικό κεφάλαιο για να βρίσκουν οι Έλληνες δουλειά; Η εθνική αφήγηση έχει δυό σκέλη τελικά. Το ένα είναι το «έξω οι ξένοι» και το άλλο «για μια Ευρώπη των λαών, με την Ελλάδα πρωταγωνιστή». Κανένα από τα δύο δεν απηχεί την πραγματικότητα. Το έξω οι ξένοι, στο οποίο τελικά μετα βαϊων και κλάδων προσχωρεί και ο Π.Παπακωνσταντίνου (μετά τον Αλέκο Αλαβάνο) αγνοεί τον ληστρικό ρόλο του ελληνικού κεφαλαίου και τον πλήρως υποταγμένο σε αυτό θεσμικό ρόλο του κράτους, που εξασφαλίζει πως το κεφάλαιο δεν θα χάσει από την κρίση, ενώ το μέσα στην Ευρώπη, αγνοεί την απλή αλήθεια πως δεν υφίσταται καπιταλισμός χωρίς περιφερειακές ανισότητες και πως ενωμένη Ευρώπη, απλά δεν υπάρχει. Η λύση δεν είναι ούτε εθνική, ούτε ευρωπαϊκή. Η λύση είναι η απαλλοτρίωση του κεφαλαίου και η αλλαγή των παραγωγικών σχέσεων.

Βλέποντας τελικά ο Π.Π. την διαφαινόμενη συναίνεση που θα επιβληθεί από την τρόϊκα, προσπαθεί να ψαρέψει στα θολά νερά του πατριωτισμού, όπως κάνει πρίν από αυτόν το ΚΚΕ. Τελικά όλοι οι λενινιστές είναι φτιαγμένοι από το ίδιο υλικό, τακτικισμοί και εθνικο-λαϊκές ενότητες. Μόνο που τελικά πέφτουν οι ίδιοι στην παγίδα που σκάβουν για τον αντίπαλο, αφού ο κόσμος μένει στο τέλος με την ίδια την αφήγηση κι όχι με την υποτιθέμενη ταξική συμμαχία που τάχα βρίσκεται από κάτω της, και ψάχνει για αυθεντικούς εκφραστές.  Παρόλα αυτά, δεν γκρινιάζω. Περιμένω από τον Π.Π. να μας πεί τις βασικές πολιτικές προτεραιότητες του λαϊκού μετώπου και θα επανέλθω. Για την ώρα, παραθέτω σε παγκόσμια αποκλειστικότητα το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα της συναίνεσης ΠΑΣΟΚ-ΝΔ το οποίο θα κατατεθεί στην τρόϊκα και αποτυπώνεται ακριβώς στους στίχους του παρακάτω τραγουδιού (διακρίνονται ο Σόϊμπλε με στολή ναζί με μεταμφίεση Λυκούργου Καλλέργη κι ο Αντώνης Σαμαράς σε ρόλο Αλέκου Αλεξανδράκη, ενώ τις θέσεις της συναίνεσης παρουσιάζει η Τζένη Καρέζη σε πρώτη εκτέλεση [1959]):

Γιάννης Κ.

Advertisements

6 Σχόλια

Filed under Όχι άλλο κάρβουνο

6 responses to “Συναίνεση και ξεφτίλα

  1. Palinuro

    ξαναδιαβασε το αρθρο αργα – αργα κι αν επειτα εχεις κατι επικοδομητικο να πεις, τοτε καθισε και γραψε…

  2. φίλε/φίλη, το εποικοδομητικό το έχω γράψει εδώ: https://antisomata.wordpress.com/2011/05/14/%ce%b7-%ce%b1%cf%80%ce%bf%cf%84%cf%85%cf%87%ce%af%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%bc%ce%bd%ce%b7%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%af%ce%bf%cf%85-%cf%84%ce%b1-%ce%bd%ce%ad%ce%b1-%ce%bc%ce%bd%ce%b7%ce%bc%cf%8c%ce%bd/

    διάβασε και σύ αργά, αργά και με προσοχή, και ξαναπέρνα να τα πούμε…

  3. soulatsadoros

    To κείμενο του Παπακωνσταντίνου όντως είχε πολλές αδυναμίες αλλά Γιάννη Κ σε παρακαλώ μην αππομωνωνεις φράσεις και τις αναλύεις κατά το δοκούν μετά. Θυμίζεις τις χειροτερες στιγμές του ριζοσπάστη. Μην δίνεις τίτλο ξεφτίλα και συναίνεση και μετά στο κείμενο λες <>! Και μία απορία. Γιατί το εθνικό συμφέρον δεν μπορεί να ταφτιστεί με το συμφέρον της εργατικής τάξης? Η Ελλάδα δεν ειναι καμια υπερδυναμη που αυτό θα μπορουσε να περιπλέξει την σχέση εθνικού και ταξικού συμφεροντος. Δεν έχει στρατιωτικές βάσεις σε άλλες χώρες ούτε τις τεράστειες εξαγωγές. Άρα οι καπιταλιστές -κλεπτοκράτες που μας κυβερναν γιατί να μην λέγονται και εθνικά προδότες

  4. soulatsadoros

    στο κείμενο λες ας μην γκρινιάζω. Το ξαναέγραψα γιατί κρύφτηκε.

  5. @soulatsadoros
    το ξεφτίλα δεν το εννοούσα για τον Π.Π. αλλά για τη γενικότερη κατάσταση. Για το εθνικό και το ταξικό προβληματίζομαι πολύ στο αν μπορούν να συμπέσουν στην παρούσα φάση. Η άποψή μου γενικά είναι πως η κρίση δεν ξεπερνιέται (τουλάχιστον σε κατεύθυνση αντικαπιταλιστική) μέσω ενός «πατριωτικού» μετώπου, ούτε βέβαια μέσω του «ευρωπαϊσμού». Μου έκανε εντύπωση το «η Ελλάδα εν τάφω» του Π.Π. γιατί εμμέσως πλην σαφώς παραπέμπει στον πατριωτισμό.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s