Η Επανάσταση στη Λιβύη, ο Καντάφι, η Δύση και η αυτιστική ελληνική αριστερά (των Γιάννη Κ. και Δήμητρας Φ.)

Η Επανάσταση στη Λιβύη, ο Καντάφι, η Δύση και η αυτιστική ελληνική αριστερά (των Γιάννη Κ. και Δήμητρας Φ.)

1. Ο Τσάβες, η Παπαρήγα κι ο Φωτόπουλος απολιθώματα του σταλινισμού και του διεθνούς κουτο-πονηρισμού! (του Γιάννη Κ.)

Το ΚΚΕ καλεί σε συγκέντρωση ενάντια στη ΝΑΤΟΪΚΗ επέμβαση στην Λιβύη, μπράβο! Όμως δεν κάλεσε σε συγκέντρωση όταν οι μισθοφόροι του Καντάφι γάζωναν με πυρά πυροβολικού διαδηλώσεις για ψωμί, ελευθερία και λαϊκή οικονομία που υποτίθεται οτι θέλει και διεκδικεί και το ΚΚΕ για την δική μας χώρα! Γιατί; Αλήθεια γιατί; Γιατί οι εξεγερμένοι στη Λιβύη δεν άξιζαν την αλληλεγγύη μας; Ο Τσάβες τάχτηκε υπέρ του Καντάφι και κατά των ιμπεριαλιστών. Γιατί όμως ο Τσάβες δεν υποστήριξε τις λαϊκές δυνάμεις των εξεγερμένων που εφάρμοσαν για ένα μήνα στην περιοχή μέσα και γύρω απο την Βεγγάζη, την άμεση αυτοδιοίκηση, που ο Τσάβες υποτίθεται οτι στοχεύει να εγκαθιδρύσει στην Βενεζουέλα στο μέλλον;  Που ήταν όλοι αυτοί που κόπτονται τώρα για την Δυτική επέμβαση όταν ο Καντάφι καθάριζε τους εξεγερμένους με πυρά πυροβολικού και αεροπορίας; Έχει η ζωή που αφαιρείται απο έναν αντι-ιμπεριαλιστή μικρότερη αξία απο αυτήν που αφαιρείται απο έναν ιμπεριαλιστή; Ιδού η απορία! Ο Φωτόπουλος της περιεκτικής δημοκρατίας έγραψε άρθρο-καρμπόν της προπαγάνδας Καντάφι (http://sarantakos.wordpress.com/2011/03/19/libya/) όπου μας πληροφορεί οτι στη Λιβύη τα πράγματα είναι διαφορετικά απο Αίγυπτο και Τυνησία. Ναι βέβαια είναι διαφορετικά. Είναι καλύτερα! Απο εξεγερσιακή άποψη τα πράγματα είναι καλύτερα στην Λιβύη!  

Στην Αίγυπτο και στην Τυνησία υπήρχαν και υπάρχουν ισχυρές οργανώσεις και ομάδες πίεσης κοσμικές και θρησκευτικές που οδηγούν τα πράγματα σε μια αστική δημοκρατία με αντιπροσώπους (προτιμότερη φυσικά απο τα αστυνομικά καθεστώτα που ανατράπηκαν). Οι μεταρρυθμίσεις εκεί λοιπόν εξαντλούνται στις θητείες του προέδρου και στην χαλάρωση του αστυνομικού κράτους! Στην Λιβύη όμως τέτοιες ομάδες κι οργανώσεις δεν υπήρχαν. Φτιάχτηκαν λαϊκές επιτροπές αυτ0κυβέρνησης και η επανάσταση έμοιζε περισσότερο με επανάσταση απο ότι με μεταρρυθμιστικό κίνημα! (http://www.aristerovima.gr/details.php?id=1993)

Γιατί λοιπόν η αριστερά δεν στήριξε αυτή την επανάσταση; Μα ακριβώς γιατί η αριστερά δεν έχει πια καμμιά σχέση με την επανάσταση! Όταν αυτή θα γίνει δεν θα σπάσει ούτε ένα τζάμι είπε η Παπαρήγα! Άρα θα πρόκειται για μεταρρύθμιση με κοινοβουλευτικές διαδικασίες. Ελεγχόμενη απο τα πάνω! Απο τους Κομματικούς γραφειοκράτες τους συνδικαληστές και τους ειδικούς αναλυτές! Τελεία και παύλα! Όσοι δεν έτυχε να ανήκουν στην πολιτισμένη δύση και να έχουν εκλεγμένο κοινοβούλιο (με την γνωστή αγοραπωλησία ψήφων μέσω εξαρτήσεων και προπαγάνδας) κακό του κεφαλιού τους! Ας αποκτήσουν! Όχι όμως με βομβαρδισμούς τύπου ΝΑΤΟ κλπ. αλλά με μεταρρυθμιστικές εξεγέρσεις τύπου Αιγύπτου, κι όχι τύπου Λιβύης! Ο Ολυμπιακός και το Αιγάλεω να κερδάνε κι όλοι οι άλλοι να πάνε να γ….

Και μια και μίλησα για τους δυτικούς, πολλοί λένε οτι επεμβαίνουν για τα πετρέλαια. Δεν νομίζω. Αν ήταν έτσι θα ήταν ζεστοί απο την αρχή. Άλλωστε την μπίζνα με τον Καντάφι την έκαναν μια χαρά. Η ιδέα οτι οι δυτικοί βάζουν χέρι στα πετρέλαια απευθείας είναι λαθεμένη. Το κεφάλαιο σήμερα είναι κυρίως χρηματηστηριακό, εκεί είναι το κέρδος. Οι δυτικοί ενδιαφέρονται να ελέγχουν τις κυβερνήσεις κι όχι τα πετρέλαια αυτά καθεαυτά. Τους ενδιαφέρει να ελέγχουν την διακύμανση των τιμών κι όχι να αναλαμβάνουν οι ίδιοι την παραγωγή. Έτσι κι αλλιώς την παραγωγή την ελέγχουν μέσω των εταιριών και της τεχνολογίας (εκεί μάλλον στοχεύουν Γάλλοι και Βρεττανοί), δεν χρειάζονται στρατιωτικές επεμβάσεις.

Οι ενέργειες όμως των κυβερνήσεων επηρρεάζουν τις διεθνείς τιμές και την διεθνή κερδοσκοπία. Δεν συμφέρει λοιπόν τους δυτικούς να υπάρχουν απρόβλεπτες και μη ελέγξιμες καταστάσεις.  Και με τον Καντάφι μια χαρά τα πήγαιναν πριν την εξέγερση, αφού τα είχαν βρεί σε όλα! Νομίζω λοιπόν οτι οι δυτικοί επεμβαίνουν για δυό λόγους: Πρώτον θέλουν να ελέγξουν την όλη διαδικασία, δηλαδή να ελέγξουν την εξέγερση και να την πάνε σε μεταρρυθμισμό αστικού τύπου αντί σε επανάσταση. Την ίδια στιγμή αποφεύγουν το πολιτικό κόστος να αφήσουν τον Καντάφι να σφάξει 1.000.000 κόσμο στην Βεγγάζη (επειδή δυστυχώς η εξέγερση είχε γίνει ήδη γνωστή, στη Ρουάντα που η γενοκτονία έγινε στα μουλωχτά δεν τους πείραξε.) κι ύστερα να συνεχίσουν να κάνουν μπίζνες μαζί του.

Ένας ακόμη βασικός λόγος όμως που έπεισε τελικά τους Αμερικανούς να μετέχουν, ήταν η δοκιμή στρατηγικών χτυπημάτων και συνδυασμού ανάπτυξης οπλικών συστημάτων που θα αποφεύγουν την μεγάλη σπατάλη ζωών αμάχων αλλά και Αμερικανών, όπως στο Ιρακ και στο Αφγανιστάν, χωρίς να μειώνουν την ισχύ και την αποτελεσματικότητα της στρατιωτικής δράσης. Πρόκειται δηλαδή για ένα πολιτικο-στρατιωτικό πείραμα νέου δόγματος, του δόγματος Ομπάμα, που σχετίζεται και με εσωτερικά οικονομικά και άλλα δεδομένα των ΗΠΑ. 

Φυσικά και δεν υποστηρίζει κανείς την επέμβαση των δυτικών. Όμως απο αυτό μέχρι την υποστήριξη του Καντάφι ως αντι-ιμπεριαλιστή υπάρχει πολύ μεγάλη απόσταση. Για έναν επαναστάτη αυτό που είναι το κριτήριο είναι η ανθρώπινη ζωή, η εξέγερση και η ελπίδα για μια ζωή χωρίς τυράννους και εξουσία. Κι αυτά βρίσκονται με τους εξεγερμένους της Βεγγάζης, ούτε με τον Καντάφι, ούτε με τους Δυτικούς. Η αριστερά που δεν βρήκε ούτε μια κουβέντα να πεί γι αυτούς τους εξεγερμένους, δεν έχει καμμιά ελπίδα να δώσει πιά τίποτα στους καταπιεσμένους παρα μόνο στον εαυτό της: την αυτοσυντήρησή της μέσα στο σύστημα!

Παραθέτω απο κάτω μια επιστολή που έλαβα απο φίλο μου για το ίδιο θέμα: 

 » Είμαστε πολύ κότες όλοι που διαμαρτυρόμαστε στα δακρυγόνα, λέμε χούντα την δημοκρατία του κώλου που έχουμε κοιτάμε με μισό μάτι τους ανθρώπους που πάιζουν τη ζωή τους κορώνα γράμματα να ανατρέψουν μια πραγματική χούντα που ρίχνει με όλμους στις διαδηλώσεις. ‘Ενας γνωστός μου διέφυγε από τη Λυβίη. Είχε τελειώσει εκεί το σχολείο και τώρα δούλευε στην έρημο. Σε ένα μη πολιτικό μπλογκ που διατηρεί γράφει τις απόψεις του :   http://tractatusblogus.blogspot.com/

Αν θέλετε μπορέιτε να διαβάσετε αν και γράφει «απολίτικα». Δεν έχει καμία ιδέα να πουλήσει. Η αλήθεια που μου είπε είναι ότι πληρώνονται οι αφρικανοί μισθοφόροι $10.000 το κεφάλι από τον Καντάφι, εξ’ ου και αποκεφλίζουν αμάχους. Η αλήθεια είναι ότι ο λαός πήρε την κατάσταση στα χέρια του στη Βεγγάζη. Για βδομάδες η πόλη που επαναστάτησε λειτουργούσε τέλεια. Όταν τους ρώτησε πως τα καταφέρνουν του είπαν «Before it was Quadafi’s country, now it is ours».

Στο και πέντε όπου αυτοί οι άνθρωποι ετοιμάζονταν να σφαχτούν από τον τύρρανο, ίσως τους σώσουν από το λεπίδι οι δυτικοί. «Εμείς» βέβαια θα κάνουμε καμιά πορεία όπως με το μιλόσεβιτς και μπορεί να δούμε και ένα καράβι για την Τρίπολη. Λυπάμαι που τα πράγματα στη χώρα μας λειτουργούν έτσι. Ίσως φτάιει η πρωτοκαθεδρία του ΚΚ τόσες δεκαετίες που μας έχει κάνει όλους να σκεφτόμαστε έτσι. Η στήριξη κριτική η μη της ΕΣΣΔ των τροτσκιστών, ο σταλινισμός των ΚΚ όλων των αποχρώσεων, ο Ανθρωπος (κεφαλαίο Α) Τσαουσεσκου του Κύρκου, ο σύντροφος Καντάφι του ΠΑΣΟΚ, ο πατριώτης Μιλόσεβιτς που μαζι με το μητσοτάκη θα μοιράζαν τη Μακεδονία, η προκύρηξη ¨Νίκη στους Ταλιμπαν» της «Εργατικής Εξουσίας» τότε-νυν avant garde,  ο λαϊκός αγωνιστής Πάσαρης και ο ήρωας Παλαιοκώστας του αναρχικού χώρου….

Θα ακολουθήσουν ο Αχμαντινεζάν και ο Κιμ Ιλ Σουνγκ;

τι ρωτάω αφού ΕΝΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΧΘΡΟΣ, Ο ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ.

Α.Π.»

Γιάννης Κ.

2. Για την Λιβύη κι όχι μόνο… (Της Δήμητρας Φ.)

Καλημέρα,
 
Είμαι τόσο απογοητευμένη. Τα γεγονότα είναι τόσο πυκνά και αισθάνομαι σαν να έχω δεχτεί απανωτά χτυπήματα. Με τελευταίο την υπόθεση της εξέγερσης της Λιβύης. Από σήμερα παύω να αυτοαποκαλούμαι αριστερή. Γιατί  η έννοια της αριστεράς  στην Ελλάδα  είναι τόσο μπερδεμένη. Ντρέπομαι τόσο πολύ  για την έλλειψη αλληλεγγύης  στην εξέγερση στη Λιβύη. Τόσο πολύ. Ντρέπομαι τόσο πολύ για αυτό το είδος του «αντιιμπεριαλισμού»  που μένει απαθής απέναντι στις σφαγές  από το καθεστώς Καντάφι και  «ευαισθητοποιείται»  με την επέμβαση  των Δυτικών στη Λιβύη. Αυτή η αριστερά δεν έχει ανθρώπινο πρόσωπο. Έχω αρχίσει να την φοβάμαι περισσότερο  και από τον αστισμό. Κολλημένη, εθισμένη σε εγκλήματα  αρκεί να είναι από τους «δικούς» μας, Αυτή η αριστερά είναι επικίνδυνη για την ανθρωπότητα. Στεγνή, κολλημένη στο παρελθόν της και στις ιδεοληψίες της.
Μην σώσει και συγκροτηθεί ποτέ.  Χρειάζεται ομαδική ψυχανάλυση. Καταλήγω πως  καλό θα ήταν να καταλήξει σε σκόνη και μπούρμπερη. Όσο συγκροτείται δεν θα αφήνει χώρο  για τίποτε αυτόνομο, δημιουργικό και ανεξάρτητο  θα  ξεπετάγεται από τους νέους.
Το προηγούμενο χτύπημα ήταν με την απεργία πείνας των  μεταναστών. Συμμετείχα  στους «Επιβάτες Θεσσαλονίκης»  και παράλληλα  στους αλληλέγγυους στους απεργούς πείνας. Για κάποιο περίεργο λόγο  πάντα  οι ώρες των κινητοποιήσεων  ήταν οι ίδιες. Έπρεπε να διαλέξεις σε ποια  κινητοποίηση θα συμμετείχες. Διαδήλωση  αλληλεγγύης στους απεργούς , την ίδια ώρα συντονιστικό των επιβατών. Ντρέπομαι .
Άσε  δε τον εθνικισμό  που  υπήρχε  και άρχισε να εκφράζεται  μέσα στην  αριστερά. Το τι έχω ακούσει  αυτό το διάστημα. Από το να διώξουμε  όλους τους μετανάστες εκτός από τους Κούρδους και τους Παλαιστίνιους   μέχρι να φάμε τους Τούρκους. Άσε τα ζητήματα της δημοκρατίας.
Είναι σπατάλη χρόνου η ενασχόληση με αυτή την αριστερά.
Θα  δώσω τον χρόνο μου  στα δίκτυα  αλληλεγγύης ,όπως οι  άτυποι ανταλλακτικοί συνεταιρισμοί και σε συλλογικές δράσεις  όπου θα μπορούμε  να οργανώσουμε την ζωή μας και την επιβίωσή μας  παρά και κόντρα στο σύστημα.
 
Σας φιλώ
 
Δήμητρα Φ.

 
Υ.Γ. ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΩΝ ΛΑΩΝ  ΒΡΙΣΚΕΙ ΕΔΑΦΟΣ  Η «ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ»  ΤΩΝ  ΔΥΤΙΚΩΝ ΕΠΕΜΒΑΣΕΩΝ.

Advertisements

26 Σχόλια

Filed under Αλληλεγγύη, Εξέγερση

26 responses to “Η Επανάσταση στη Λιβύη, ο Καντάφι, η Δύση και η αυτιστική ελληνική αριστερά (των Γιάννη Κ. και Δήμητρας Φ.)

  1. Δημήτρης Α

    Μια απάντηση που έγραψα (σε 3 μέρη) προ εβδομάδας σε μια δημοσίευση του άρθρου του Φωτόπουλου:
    «Το να παρουσιάζεται ένα καθεστώς όπως του Καντάφι περίπου σαν εστία αντίστασης στον ιμπεριαλισμό και στυλοβάτης της εθνικής κυριαρχίας (στα πλαίσια γνωστών και διαδεδομένων αντιλήψεων στον αριστερό χώρο), μόνο και μόνο επειδή οι δυτικοί (που τον στήριζαν ολόθερμα τα τελευταία χρόνια), φροντίζουν να εκμεταλλευτούν κυνικά το ενδεχόμενο ανατροπής του, το βρίσκω τουλάχιστον αφελές.
    Οι ίδιοι οι εξεγερμένοι ζητούνε τη ΜΗ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ξένων στρατευμάτων, παρά μόνο αεροπορική κάλυψη (λόγω της προφανούς υπεροπλίας των κανταφικών ). Συγγνώμη, ξέχασα, οι επαναστάτες δεν ζητάνε ΠΟΤΕ βοήθεια από ξένα κράτη, και μάλιστα ιμπεριαλιστικά, ούτε εκμεταλλεύονται ΠΟΤΕ συσχετισμούς και αλλότρια συμφέροντα, απλά θυσιάζονται μέχρις ενός, πιστοί στο δόγμα «σφάξε με αγά μου, ν΄αγιάσω!» και στην επαναστατική τους καθαρότητα!
    Οι εξεγερμένοι είναι (όπως και σε ΟΛΗ τη Μ.Ανατολή) ένα «συνοθύλευμα» φανατικών ισλαμιστών, αμερικανόφιλων μικροαστών, οπορτουνιστών συνεργατών του καθεστώτος κλπ κλπ – ενώ ως γνωστόν, ΜΟΝΟ πούροι, αγνοί κι ιδεολογικά καταρτισμένοι μαρξιστές-λενινιστές (ή τροτσκιστές ή ελευθεριακοί ή..ή..ή – διαλέξτε, ανάλογα με τις πεποιθήσεις σας) έχουν δικαίωμα να εξεγείρονται! Άσε που φώναζαν (τι φρίκη!) και «Ο Θεός είναι μεγάλος (Αλλάχ ου άκμπαρ!)», όπως ΟΛΟΙ οι εξεγερμένοι της Μ.Ανατολής (κι όλοι οι λαοί της περιοχής, σε στιγμές έντασης και έξαψης).
    Οι εξεγερμένοι ξεχνούν τη σημαντική προσφορά του ηγέτη τους στην άνοδο του βιοτικού επιπέδου κλπ- αφού περνούσαν τόσο καλά, γιατί εξεγείρονται άραγε; Οι φυλές που πρωτοστάτησαν, μήπως ήπιαν νεσκαφέ με ναρκωτικά; (όπως ισχυρίστηκε ο αντιϊμπεριαλιστής Καντάφι). Αχάριστοι άνθρωποι, παιδί μου, σαν τους σοβιετικούς και τους ανατολικοευρωπαίους που δεν εκτίμησαν όσα είχαν, και τα έχασαν (η Παπαρήγα -ξανά- δικαιώνεται!)
    Όσο για τους ένστολους μισθοφόρους που είδαμε στα βίντεο -ουπς, συγγνώμη, είναι… παναφρικανιστές εθελοντές, διεθνείς ταξιαρχίες από την ήπειρο που ο Καντάφι φιλοδοξούσε να ηγεμονεύσει (χρηματοδοτώντας, αλλά και λαδώνοντας, ακόμα και εισβάλλοντας- βλ.Τσαντ), χρησιμοποιώντας τις ίδιες μεθόδους με των δυτικών αντιπάλων του!
    Εξάλλου, αφού οι δυτικοί στηρίζουν (από κυνικό συμφέρον φυσικά) τους εξεγερμένους, τι άλλη χρεία μαρτύρων έχουμε; Σύντροφος ο Καντάφι, όπως κι ο Μιλόσεβιτς, ο εχθρός του εχθρού μου = φίλος μου (ως γνωστόν). ‘Ασε που διαθέτουν και τρομερά όπλα (σίγουρα δυτικές δωρεές!), όπως καλάνικωφ και αντιαεροπορικά επί Toyota Hilux, απέναντι σε μερικά ψωρο-μαχητικά τζετ και κάτι παλιο-τανκς του συντρόφου Μουαμάρ!
    Επειδή βαρέθηκα τις αντιλήψεις αυτές, ας το κλείνω: λαϊκές εξεγέρσεις μόνο και μόνο από ξένη υποκίνηση ΔΕΝ γίνονται. Αν ο Καντάφι στήριζε τις μισές φυλές και καταδίκαζε τις άλλες σε αποκλεισμό, ας λουστεί τις συνέπειες. Δικαίωμά τους να χρησιμοποιούν όποια σημαία θέλουν και να φωνάζουν ό,τι θέλουν. Μπορεί η επανάστασή τους να γεννήσει και τέρατα, όπως π.χ. η ιρανική: στο όνομα παρεμπόδισης του Χομεϊνί, θα ΄πρεπε να στηρίξω το Σάχη; Όταν διαδήλωνα κατά των ΝΑΤΟικών βομβαρδισμών στη Γιουγκοσλαβία, θα ‘πρεπε να στηρίξω ταυτόχρονα το Μιλόσεβιτς; Στο όνομα του «σοσιαλισμού» θα ΄πρεπε να σιωπήσω για τα κατορθώματα του «αυτόνομου» Τσαουσέσκου; Στο όνομα του «διεθνισμού», να στηρίξω τους εναγκαλισμούς του Τσάβες με τον Αχμαντινεζάντ;
    Ο Καντάφι αποδείχνει καθημερινά το ποιόν του, είτε επικρατήσει εν μέσω πτωμάτων, είτε κρυφτεί κυνηγημένος ή ψοφήσει κρεμασμένος (μάλλον απίθανο, ξέρει και πολλά για πολλούς…), όσο για τύπους σαν το Φωτόπουλο ή το Δελαστίκ, ας εξακολουθήσουν να ψάχνουν τους τέλειους και ιδεολογικά καταρτισμένους επαναστάτες και τις ιδανικές εξεγέρσεις που ονειρεύονται – να τους θυμίσω μόνο ένα πράγμα: καθεστώς που δεν το υπερασπίζεται ο λαός του (κι όχι οι μισθοφόροι), όσα κι αν έχει επιτύχει, θα πει ότι ήρθε η ώρα του να φεύγει. Ας φρόντιζε να το αγαπήσουν και να το προασπιστούν οι… ευεργετηθέντες του. Η εικόνα των μοσχοβιτών που… χάζευαν το θέαμα των τανκς του Γέλτσιν να βομβαρδίζουν το ρώσικο κοινοβούλιο δεν φεύγει από τη μνήμη μου…
    Οι Ομπάμα, Σαρκοζί και Μπερλουσκόνι του κόσμου έχουν γίνει καταγέλαστοι, τόσο για την αμέριστη στήριξη που έδιναν στους Μουμπάρακ, Μπεν Αλί και Καντάφι του κόσμου ως και λίγες μέρες πριν την ανατροπή τους, όσο και για την γελοιωδώς υποκριτική κωλοτούμπα τους, μετά την πτώση.
    Το θέμα βρίσκεται (στα καθ’ ημάς) στην καχυποψία της αριστεράς απέναντι σε όποια εξέγερση ή κίνημα της φαντάζει περίεργο κι έξω απ΄τις θεωρητικές της νόρμες. Ναι, δεν έχουμε «προλεταριακές επαναστάσεις», παρά ήπιες μεταπολιτεύσεις (που λίγο ως πολύ αφήνουν προς το παρόν άθικτους τους πυρήνες των δομών εξουσίας). Είναι αυτός λόγος αφ΄υψηλού κριτικής και απόρριψης; Δεν είναι μια πρόοδος που γεννά ελπίδες; Δηλαδή όταν έπεσε η δική μας χούντα, έπρεπε να πούμε «έλα μωρέ, και τι έγινε; Θα πανηγυρίσουμε για τον Καραμανλή;» Αυτή είναι η λογική του ΚΚΕ: «τι να τις κάνουμε τις αλλαγές και τους επί μέρους στόχους, όσο υπάρχει καπιταλισμός και δεν έρχεται ο.. ανόθευτος Σοσιαλισμός, όλα τ’ άλλα είναι κόλπα του συστήματος!»
    Αν πρέπει να ξεχωρίσω κάτι σαν πιο σημαντικό στις εξεγέρσεις αυτές είναι το ότι ξεκίνησαν ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΩ. Όσοι κι αν κάποιοι προσπαθούν ν’ ανέβουν στο τρένο, να σπεκουλάρουν ή να εκμεταλλευτούν περιστάσεις, τα πλήθη της (κάθε) Ταχρίρ ξεκίνησαν χωρίς ηγεσίες (αφού τα καθεστώτα είχαν φροντίσει να εξοντώσουν / φυλακίσουν / εξορίσουν κάθε αντιπολίτευση). Δεν εξιδανικεύω, η αμηχανία για τη συνέχεια είναι έκδηλη, όπως κι η αγωνία που γεννά η έλλειψη οργάνωσης και συνεκτικού σχεδίου / στόχου, όπως κι η προσπάθεια εκτροχιασμού μέσω προβοκάτσιας, υποδαύλισης θρησκευτικών / φυλετικών διαφορών κλπ.
    Απ΄την άλλη, δεν μπορώ να μην επισημάνω ότι λαοί που ως τώρα απλά ακολουθούσαν «μεγάλους ηγέτες» (Νάσερ κλπ), οι οποίοι, όσο σπουδαίοι κι αν ήταν, μετά το θάνατό τους (ή τη διαφθορά τους λόγω πολυετούς απόλυτης εξουσίας) δεν έμενε τίποτα, βγαίνουν ΟΙ ΙΔΙΟΙ στο προσκήνιο. Και μόνο αυτό το γεγονός να κρατήσουμε σαν δυνατότητα, σαν απόδειξη ότι και το πιο (επιφανειακά) «τσιμενταρισμένο» σύστημα μπορεί να ραίσει ή να σπάσει αιφνίδια, κέρδος θα ΄ναι. Το να απορρίπτουμε ή να στραβοκοιτάμε καχύποπτα διότι «οι αμερικάνοι θα το φέρουν στα νερά τους» ή «οι αριστεροί έχουν περιθωριακή θέση στο κίνημα» ή «κυριαρχούν οι δυτικόφιλοι ή οι ισλαμιστές», αποτελεί ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ της αναφανδόν αποδοχής (σε παλιότερες εποχές) κάθε ηγέτη, μηχανισμού και «κινήματος» που ‘χε την ταμπέλα «αριστερό / σοσιαλιστικό / επαναστατικό κλπ». Διλήμματα του τύπου «Ή με τον Σαντάμ ή με τον Μπους / Ή με το ΝΑΤΟ ή με τον Μιλόσεβιτς» απλά δεν μας αξίζουν.
    Κάθε σύστημα κρατικής εξουσίας φροντίζει για την επιβίωση, τη μακροημέρευση και την αναπαραγωγή του. Συνήθως, προκειμένου για μικρή χώρα, φροντίζει να προσκολλάται σε μια μεγαλύτερη δύναμη. Ενίοτε (ιδίως σε προσωποπαγή καθεστώτα) διαλέγει ένα δρόμο σαφώς δυσκολότερο, αυτόν της αυτόνομης πορείας, είτε σε σύγκρουση με περιφερειακές & διεθνείς δυνάμεις, είτε σε σχέση «συνεργασίας λόγω κοινού συμφέροντος» -χωρίς ν’ αφήνονται περιθώρια για επιρροή της άλλης δύναμης στα εσωτερικά της χώρας.
    Τον τελευταίο δρόμο έχουν διαλέξει μέσα στα χρόνια διάφορα καθεστώτα, με πολλά, λίγα ή καθόλου κοινά σημεία μεταξύ τους κι έχουν επενδύσει την επιλογή τους με ποικίλες θεωρίες και ιδεολογήματα (όπως και αυτά της άλλης πλευράς).
    Καθώς ζούμε σε μια χώρα της οποίας η άρχουσα πολιτική & οικονομική τάξη είχε ανέκαθεν συνδέσει τις τύχες της με την άνευ όρων πρόσδεσή της στο δυτικό – ατλαντικό άρμα, συνήθως με τρόπο χυδαίο και απίστευτα υποτακτικό (βλ. ΓΑΠ σήμερα), είναι επόμενο τα παραδείγματα εναλλακτικής πορείας να προκαλούν το θαυμασμό μας, ιδίως όταν πρόκειται για χώρες ισομεγέθεις ή και μικρότερες / φτωχότερες απ΄τη δική μας. ‘Οταν δε η πορεία τους αυτή επενδύεται με συνθήματα περί «σοσιαλισμού», «λαϊκής εξουσίας» κλπ (αντί για εθνικιστικές / σωβινιστικές κορώνες και μόνο), η αποδοχή τους γίνεται απόλυτη.
    Ζήτημα πρώτο: Πρέπει ή όχι να διακρίνουμε τη φύση του ΟΠΟΙΟΥΔΗΠΟΤΕ καθεστώτος, πέρα και πίσω από διακηρύξεις κι εξαγγελίες; Οι διαψεύσεις του 20ου αιώνα δεν μας δίδαξαν κάτι επ’ αυτού;
    Ζήτημα δεύτερο: Το ενδεχόμενο ένας ηγέτης / κόμμα / καθεστώς να επενδύει στη γραμμή της στρατηγικής αυτονομίας επειδή απλά θεωρεί ότι έτσι εδραιώνει την (όποιας φύσης) εξουσία του, κρίνεται από μόνο του ως γεγονός θετικό κι αξιοθαύμαστο; Μια δικτατορία υποταγμένη σε μεγάλη δύναμη (πχ ΗΠΑ) είναι χειρότερη από μια «εθνικά υπερήφανη» αντίστοιχη; Πολλοί αριστεροί φαίνεται να το πιστεύουν, διότι «εχθρός είναι ο ιμπεριαλισμός, κι όποιος βάζει προσκόμματα στις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, εξυπηρετεί αντικειμενικά τον αντιιμπεριαλιστικό αγώνα κλπ» κι επομένως η Μιανμάρ λ.χ. που έχει χούντα αυτόνομη ή φιλο-κινέζικη κρίνεται θετικότερα από μια χώρα με χούντα φιλο-αμερικάνικη!
    Ζήτημα τρίτο: Δεν συμβαίνει συχνά ένα καθεστώς «στρατηγικής αυτονομίας» να εμφανίζει το ίδιο (μικρές ή μεγάλες) ιμπεριαλιστικές τάσεις; Είναι τότε χρήσιμο σαν «αντίβαρο στον ιμπεριαλισμό της υπερδύναμης»; Αν ένα τέτοιο καθεστώς συγκρουστεί με μια μεγάλη δύναμη για την επιβολή ζωνών επιρροής, πρέπει να το υποστηρίξουμε; ΠΡΟΣΟΧΗ: ενδεχομένως η μεγάλη δύναμη να επιβάλει με άγρια βία (κι αντίστοιχα μεγάλη ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ) τη θέλησή της (βλ. Ιράκ το ’91**). Σαν αριστεροί θα υπερασπιστούμε, εκτός από την ανεξαρτησία, την ακεραιότητα κλπ του αδυνάτου, τη προστασία του πληττόμενου λαού ΚΑΙ το καθεστώς του; Ή θα καταγγείλουμε, εκτός απ΄τον ιμπεριαλισμό της (υπερ)δύναμης και τον αντίστοιχο του αντιπάλου της;
    Ζήτημα τέταρτο: Έστω ότι το καθεστώς δεν εμφανίζει ιμπεριαλιστικές τάσεις, δεν εισβάλλει σε γείτονες κλπ, παρά καταπιέζει μόνο το δικό του λαό. Η οδός της «απόλυτης εθνικής ανεξαρτησίας» που «κρατά έξω τους ιμπεριαλιστές», είναι ικανή αιτία για να το υποστηρίξουμε κάνοντας τα στραβά μάτια ή και εξυμνώντας το;
    Ζήτημα πέμπτο: Καμμία εξουσία δεν στέκεται για πολύ στην εξουσία μόνο με καταπίεση και βία. Ακόμα κι η στυγνότερη τυραννία χρειάζεται καρότο, εκτός απ΄το μαστίγιο. Ακόμα κι όταν δεν υπάρχουν κοινοβούλια, εκλογές, κόμματα, μπορούν κάλλιστα να συνυπάρχουν ο πολιτικαντισμός και το ρουσφέτι (όπως πιθανόν κι οι κοινωνικές παροχές ή η ταξική κινητικότητα) με τις εκτελέσεις, τα βασανιστήρια, τις φυλακίσεις. Αυτή είναι κι η αιτία που καθεστώτα τύπου Σαντάμ, Άσαντ, Μουμπάρακ διατηρήθηκαν επί δεκαετίες. (κι η χούντα των ελλήνων συνταγματαρχών επί 7 χρόνια, εκ των οποίων τα 6 με πλήρη άνεση!) Δεν υποτιμούμε / μηδενίζουμε τα επιτεύγματα κανενός, ούτε συγχωρούμε τα εγκλήματά του – ή μήπως όχι;
    Ζήτημα έκτο: Ένα καθεστώς που καταλαμβάνει την εξουσία με τις αγνότερες των προθέσεων, μπορεί να διαφθαρεί ή όχι; Ο Μουγκάμπε (και πόσοι άλλοι!) δεν ξεκίνησε σαν μαχητής- αντίπαλος του ρατσιστικού καπιταλισμού για να μετατραπεί σε ιδιοκτήτη- σατράπη μιας διαλυμένης χώρας; Τα στερνά δεν τιμούν τα πρώτα; Αν ένας ηγέτης φτάνει να αναιρεί τα επιτεύγματα της νιότης του με τα παραληρήματα των γηρατιών του, πρέπει να σιωπήσουμε; Αν χρησιμοποιεί την όποια (προ δεκαετιών) συνεισφορά του στη λαϊκή ευημερία για να δικαιολογήσει μέτρα καταπίεσης και πρακτικές διαφθοράς, πρέπει να σιγήσουμε;
    Ζήτημα έβδομο: Η συνομοσιολογική εκδοχή της ιστορικής εξέλιξης είναι κάτι ξένο για έναν αριστερό ή όχι; Αυτό δεν σημαίνει ότι πχ η CIA δεν συνομωτεί, αλλά ότι οι ιστορικές δυνάμεις δρουν με τρόπο πολύπλοκο και απρόβλεπτο στις λεπτομέρειές τους, με αποτέλεσμα να μην είναι προδιαγεγραμμένη η εξέλιξη των γεγονότων, ούτε γραμμική η πορεία της ιστορίας. Αν οι απαράτσικοι ενός καθεστώτος αποφασίσουν (για Χ λόγους) να το ανατρέψουν, ΠΟΤΕ δεν θα το επιτύχουν χωρίς την υποστήριξη ή, έστω, ανοχή της πλειονότητας της κοινωνίας. Ένα καθεστώς που παρακμάζει σιωπηλά, βάζει σε πειρασμό τόσο τους εξωτερικούς αντιπάλους, όσο και τα στελέχη του που βλέπουν το αδιέξοδο και θέλουν να διατηρήσουν την εξουσία τους. Τα στελέχη των Κ.Κ. στην ΕΣΣΔ και την ανατολική Ευρώπη ή τη Γιουγκοσλαβία είχαν επίγνωση του αδιεξόδου των κοινωνιών τους (φυσικά όσον αφορά στην ταξική επιβίωσή & κυριαρχία τους κι όχι την… οικοδόμηση του σοσιαλισμού ή την ανακάλυψη του… ανθρωπίνου προσώπου του!). Με ή χωρίς εξωτερική βοήθεια / καθοδήγηση, η ανατροπή ΔΕΝ θα πετύχαινε αν οι λαοί δεν είχαν επίσης ωμή επίγνωση της παρακμής των κρατών τους. Τύποι σαν τους Ηλιέσκου, Μιλόσεβιτς και Τούτσμαν εκμεταλλεύτηκαν το γενικό κλίμα και κυριάρχησαν εκ νέου (συχνά εν μέσω ποταμών αίματος) – αυτό σημαίνει ότι «κακοί συνομώτες και ξένοι πράκτορες γκρέμισαν το λαϊκό καθεστώς;» ή ότι κατέρρευσε ένα καθεστώς που σχεδόν κανείς δεν ένοιωθε πια την παρόρμηση να υπερασπιστεί; Το ότι πολλοί ρουμάνοι σήμερα νοσταλγούν την περίοδο Τσαουσέσκου (κι όχι αναίτια!), δεν αναιρεί το γεγονός ότι ελάχιστοι το υπερασπίστηκαν όταν γκρεμιζόταν (και πάλι όχι αναίτια!)»

  2. dimitris t

    Για τους «μοβόρους» μισθοφόρους και τα χιλιάδες θύματα κρατήστε μικρό καλάθι. Κάτι μου λέει ότι είναι σαν τα πυρηνικά του Σαντάμ!

    • Αν ο Σαντάμ δεν είχε ξεπαστρέψει με χημικά τους Κούρδους στο βόρειο Ιράκ, θα ήταν οι Κούρδοι του Βορρά αναφανδόν υπέρ των Αμερικάνων; Μήπως και η γενοκτονία των Κούρδων απο τον Σαντάμ ήταν δυτική προπαγάνδα; Τους εχθρούς μας τους ξέρουμε, για τους «φίλους του λαού» γίνεται η συζήτηση…

  3. alexiuslautus

    Ο συλλογισμός που αναπτύσσεται στο μπλογκ και το σχόλιο έρχεται ως όαση της Λυβικής εξέγερσης στην ελληνική αριστερή ιδεολογική έρημο με νέα πρωτεύουσα την Τρίπολη και νέο σπίτι του λαού το μέγαρο του Καντάφι με τα χαρέμια και τους πολλούς αρσενικούς γιούς (αλήθεια κόρες δεν έχει;).

    Να προσθέσω και το εξής: ωραία ρε παιδιά, ιμπεριαλιστές είναι οι Άγγλοι, Γάλλοι, Αμερικάνοι. Ο Βλαδήμιρος (που δεν σηκώνει Πουτινιές), ο Κινέζικος παράδεισος του σοσιαλισμού και η συντρόφισσα Άγγελα που είναι κατά της επέμβασης μαζί με τον δημοκράτη Τσάβες τι είναι; Κολώνες της επανάστασης. Αν είναι έτσι βουρ να ψηφίσουμε ΛΑΟΣ (βλέπε να ανοίξουμε παρτίδες με το «ξανθό γένος»). Αν μας πέφτει βαρύς ο Μπουμπόυκος, μπορούμε να πάμε στο λιμάνι να δουλέψουμε εθελοντικά για να οικοδομηθεί ο σοσιαλισμός της COSCO. Αν δεν μας αρέσει ούτε αυτό ας στηρίξουμε το σκληρό Ευρώ της Μέρκελ μήπως ρίξουμε από ‘κει τον Ιμπεριαλισμό. Λύσεις υπάρχουν.

    Συγνώμη για το φτηνό χιούμορ αλλά ζούμε τον ελληνικό σουρεαλισμό.

  4. pugachev

    Ένα άρθρο γεμάτο φαντασιοπληξίες και ανακρίβειες, που μάλλον περιγράφει το πώς θα θέλατε να είναι τα πράγματα στην Λιβύη και όχι το πώς αυτά πραγματικά είναι. Καταρχάς, οι εξεγερμένοι της Βεγγάζης ΟΥΔΕΠΟΤΕ εφάρμοσαν την αυτοοργάνωση και την άμεση δημοκρατία. Υπάρχουν κάτι ωραία βίντεο στο youtube που δείχνουν τι είδους αυτοοργάνωση έχουν στην Βεγγάζη, με χιλιάδες κόσμου μαζεμένους στην κεντρική πλατεία της πόλης να ακούνε μαγεμένοι τις άναρθρες κραυγές του ιμάμη τους κι έπειτα όλοι μαζί να σηκώνουν τα χέρια στον ουρανό και να συνδιαμορφώνουν την γραμμή της συνέλευσης σε ανοικτή γραμμή με τον Αλλάχ. Και φυσικά μόνο τυχαίο δεν είναι αυτό το γεγονός, αφού οι αντιδραστικοί ισλαμιστές ουαχαμπίτες Σαουδαραβικού τύπου βρίσκονται στην εμπροσθοφυλακή της εξέγερσης κατα του κοσμικού καθεστώτος του Καντάφι και ως γνωστόν οι ισλαμιστές δεν αρέσκονται σε αμεσοδημοκρατικές, αντιιεραρχικές μορφές οργάνωσης, αλλά έχει η κάθε τοπική ομάδα τον σεϊχη-αρχηγό της. Αυτό είναι λοιπόν το πρότυπο των εξεγερμένων στην Βεγγάζη και τις άλλες περιοχές της Ανατολής και σεις αυτό το πράγμα το περιγράφετε σχεδόν ως το πρόπλασμα θεσμών μιας αυτοοργανωμένης κοινωνίας! Η «εξέγερση» λοιπόν στην Λιβύη είναι σε πολύ χειρότερη μοίρα από αυτές σε Αίγυπτο και Τυνησία απ’ όλες τις απόψεις. Από την άποψη του απελευθερωτικού υποκειμένου, στην Αίγυπτο και την Τυνησία σχεδόν όλα τα κοινωνικά στρώματα ξεσηκώθηκαν και τάχθηκαν αναφανδόν ενάντια στους δικτάτορες και τα σώματα ασφαλείας τους, που λόγω της συντριπτικής κοινωνικής και πολιτικής απομόνωσης τους ανατράπηκαν τελικά παρά την φονική καταστολή. Η πλειοψηφία των άοπλων διαδηλωτών κινητοποιήθηκε στην βάση πραγματικά χειραφετικών αιτημάτων για ψωμί και ελευθερία (τα ποσοστά φτώχειας και ακραίας φτώχειας είναι πολύ χειρότερα στις δυο αυτές χώρες απ’ οτι στην Λιβύη σύμφωνα με τον ΟΗΕ), με τους εξεγερμένους να σχηματίζουν δικές τους οργανώσεις «από τα κάτω», άσχετα αν στην πορεία φαινεται οτι καπελώθηκαν τελικά από τα οργανωμένα κόμματα και τους «εμπειρογνώμονες» της συνταγματικής μεταρρύθμισης. Αντίθετα, στην Λιβύη έχουμε εμφύλιο με δύο αντίπαλα ένοπλα στρατόπεδα. Ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού μάχεται υπέρ του Καντάφι με κυριότερους υποστηρικτές τα λαϊκά στρώματα που τρώνε ψωμί απο το καθεστώς το οποίο εθνικοποιεί μεγάλο μέρος των εσόδων του πετρελαίου και τους μαύρους Λίβυους οι οποίοι στηρίζουν το καθεστώς που κατήργησε τις φυλετικές διακρίσεις κατα των αφρικανών λίβυων (εξου και ο μύθος περί αφρικανών «μισθοφόρων» που διέψευσε κατηγορηματικά ακόμη και το Human Rights Watch). Και πράγματι ο Λιβυκός λαός έχει ορθολογικούς λόγους να συνταχθεί με το καθεστώς, αφού αν μελετήσει κανείς το ποσοστό ακραίας φτώχειας στην Λιβύη (σύμφωνα με τον ΟΗΕ, μόλις 7% σε σύγκριση με 15% που είναι στην Ολλανδία, για να μην πούμε για αφρικανικές χώρες), το προσδόκιμο ζωής που φτάνει τα 74 χρόνια, το ποσοστό εγγράματων που φτάνει στο 88% (στοιχεία απο την Παγκόσμια Τράπεζα) καταλαβαίνει κανείς οτι το αίτημα για ψωμί και λαϊκή οικονομία μάλλον είναι κατα το δυνατόν (παρόλο που είναι σε κρατικιστική μορφή) εκπληρωμένο στην σημερινή Λιβύη και δεν θα μπορούσε ποτέ να αποτελέσει το βασικό κίνητρο για εξέγερση στην χώρα, όπως έγινε στην περίπτωση Τυνησίας και Αιγύπτου. Για όλα τα στοιχεία που γράφω εδώ μέσα διαθέτω παραπομπές που είμαι πρόθυμος να παραθέσω προς τεκμηρίωση αν μου ζητηθεί. Έτσι δεν ακούγεται περίεργο σε όσους έχουν επίγνωση των πραγματικών δεδομένων οτι το καθεστώς έχει σημαντικά αποθέματα λαϊκής νομιμοποίησης στο εσωτερικό και η εικόνα του απομονωμένου, πλιατσικολόγου τυραννίσκου που με κόπο καλλιεργούν τα συστημικά ΜΜΕ εδω κι εβδομάδες αυτομάτως καταρρέει. Άλλωστε, εγώ δεν ξέρω πολλούς δικτάτορες που θα άνοιγαν τις αποθήκες όπλων για να εξοπλίσουν τις λαϊκές μάζες με ένα εκατομμύριο τουφέκια και να δημιουργήσουν πολιτοφυλακές για να πολεμήσουν τον κατακτητή (http://en.rian.ru/world/20110320/163101148.html), χωρίς να φοβούνται τον λαϊκό ξεσηκωμό στα μετόπισθεν. Αλήθεια, ο ΓΑΠ και οι υπόλοιποι «δημοκράτες» της Δύσης θα τόλμαγαν να κάνουν ποτέ το ίδιο στις δικές τους χώρες, ή θα έτρεμαν ότι το επόμενο λεπτό οι ίδιοι οι λαοί τους θα τους έστηναν στο απόσπασμα;
    Από την άλλη μεριά, οι «εξεγερμένοι» που κατα το άρθρο σας δεν απέχουν παρά λίγα βήματα απο το να φτιάξουν την πρώτη αφρικανική κομούνα, στην πραγματικότητα απαρτίζονται από φανατικούς ισλαμιστές (που εδω και χρόνια έχουν ισχυρή αντιπολιτευτική παρουσία στην Λιβύη παρά τις διώξεις του καθεστώτος), μοναρχοφασίστες που σηκώσαν την σημαία του ξενόδουλου βασιλιά Ιντρίς σαν σύμβολο απελευθέρωσης, άραβες ρατσιστές που στις «απελευθερωμένες» περιοχές έχουν εγκαταστήσει καθεστώς τρόμου κυνηγώντας και λιντσάροντας μαύρους λίβυους και τους αφρικανούς μετανάστες (http://weekly.ahram.org.eg/2011/1038/re101.htm), φυλάργυρους αρχηγούς φυλών που θέλουν να βάλουν χέρι στα πετρέλαια, δυτικόφιλους φιλελεύθερους που βλέπουν στις ημιχουντικές δυτικές αντιπροσωπευτικές ολιγαρχίες το παράδειγμα προς μίμιση ως προς το συστημα που θέλουν να εγκαθιδρύσουν στην Λιβύη και μερικά λαμόγια πρώην συνεργάτες του Καντάφι που έφυγαν νωρίς για να γλιτώσουν τα κεφάλια τους. Το γεγονός οτι οι «επαναστάτες» κάλεσαν τελικά το ΝΑΤΟ να βομβαρδίσει την ίδια τους την χώρα δεν είναι απόδειξη της συντριπτικής καταστολής που άσκησε ο Καντάφι (τα χονδροειδή ψέμματα άλλωστε περί βομβαρδισμών αμάχων με πολεμικά αεροσκάφη έχουν καταρριφθεί προ πολλού απο τους ρωσικούς δορυφόρους), αλλά δείγμα αδυναμίας της ίδιας της εξέγερσης να επιβληθεί παρα το γεγονός οτι σχεδόν απο την αρχή σημαντικά τμήματα του λιβυκού στρατού πέρασαν με το μέρος των εξεγερμένων και εξόπλισαν την αντιπολίτευση με βαρέα όπλα ακόμη και άρματα! Η εξέγερση δεν μπόρεσε λοιπόν να συσπειρώσει και να παρακινήσει το σύνολο της λιβυκής κοινωνίας και γι’ αυτό απέτυχε και χρειάστηκε να καταφύγει στους δυτικούς προστάτες της. Και απέτυχε γιατί το καθεστως διαθέτει ακόμη σημαντικά λαϊκά ερείσματα. Δυστυχώς όμως κάποιοι «ελευθεριακοί» επιμένουν να ονειροβατούν, να κατασκευάζουν επαναστατικούς παραδείσους εκεί που δεν υπάρχουν και να παίζουν έτσι, ίσως άθελα τους, τον ρόλο του προπαγανδιστικού βραχίονα από ελευθεριακή σκοπιά του διεθνοποιημένου συστήματος της οικονομίας της αγοράς και των ελίτ που το διευθύνουν.

    • Ναι μωρέ! Και στην Χούντα την δική μας έφαγε ο κόσμος ψωμάκι, έτσι δεν είναι; Σύμφωνα με τα λεγόμενά σου σύντροφε, έχει απόλυτο δίκιο λοιπόν ο σ. Καντάφι οτι οι εξεγερμένοι είναι αλήτες και χαπακωμένοι απο την Αλ-Κάιντα! Έτσι δεν είναι; Επίσης είναι ρατσισμός ο ρατσισμός κατά των μαύρων, αλλά δεν είναι ρατσισμός ο ρατσισμός κατά των πιστών Μουσουλμάνων! Πολύ επιλεκτικός ο αντι-ρατσισμός σου!
      Πας μη άθεος Μαρξιστής-Λενινιστής, ή έστω φιλελεύθερος (αλλά οπωσδήποτε) άθεος=βάρβαρος!

      κι ένα τελευταίο: τα περι αυτο-οργάνωσης δεν είναι δικά μας, είναι του Πέτρου Παπακωνσταντίνου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που κάθε άλλο παρα ελευθεριακός είναι (στο λίνκ απο το αριστερό βήμα που είναι μέσα στο άρθρο)…

      Πάντως εδώ δεν μιλάμε για διαφορετική ερμηνεία, αλλά για διαφορετικές πραγματικότητες, οπότε ή εσύ ή εμείς σύντροφε έχουμε πέσει θύμα/θύματα προπαγάνδας. Μόνο που η δική σου εκδοχή της πραγματικότητας μοιάζει ρε παιδί μου απελπιστικά με αυτήν του Καντάφι, για να μην πώ οτι είναι ακριβώς ίδια…

  5. soulatsadoros

    Οχού… για το θέμα δεν εκφέρω άποψη γιατιδεν το ξέρ ολοκληρωμένα.
    Τώρα ο καθένας να λέει τομακρύ και το κοντό του βασιζόμενος είτε σε ημιμάθεια είτε σε μη ασφαλείς πηγές είτε σε αυτό πουθα θελε να είναι δεν νομίζω οτι συνεισφέρει κάπου. Απλά έχωκάποιες σκόρπιες σκέψεις για το θέμα
    Ο Καντάφι μία χαρά έκανε παζάρια με τη Δύση και είχε γίνει σχεδόν φίλοςμε τον Σαρκοζί και τον Μπερλουσκόνι. Δικτάτορας και τρελάρας του κερατά αδίσταχτος.
    Απο την άλλη στην ΑΊγυπτο είχαμε δεί οργανωμένα αιτήματα για τη βελτίωση της ζωης του λαού κάτι που δεν είδαμε καθόλου απο τους αντάρτες στη Λιβύη.(Ισως να μην ήθελε κανείς να ταδούμε βέβαια.) Υπάρχει το ιστορικό προηγούμενο το οποίο το παίρνω στα σοβαρά που λέει οτι όπου πάτησε το ΝΑΤΟ άφησε στάχτη και μπούρμπερη.
    Τα στοιχία που δείχνουν καλύτερη τη διαβίωση λένε μόνο τη μισή αλήθεια. Η άλλη μιση είναι οτι οι πρώτες ύλες τις Λυβής είναι πολύ πιο πλούσιες απο άλλες χώρες. Ακόμα στις περιοχές που ελέγχουν οι επαναστάτες μπορούν οι ξένοι δημοσιογράφοι να δουλέψουν. Στις περιοχές με Κνατάφι όχι. Απο την άλλη και αυτή η πληροφορία ελέγχεται
    Απλά για να χαλαρώσουν ταπνεύματα προτείνω να δείτε όλη αυτή τη ταινία.

  6. pugachev

    Σύντροφε Γιάννη Κ.
    Φυσικά και στην Χούντα ο κόσμος ΔΕΝ έφαγε ψωμί. Αντίθετα, η Χούντα εισήγαγε την πρακτική της μηδενικής φορολόγησης για τις ξένες εταιρείες στην Ελλάδα (επενδυτικά κίνητρα) και πρόσφερε γη και ύδωρ στους ξένους κεφαλαιούχους (παράλληλα με την ωμή καταστολή του συνδικαλισμού), στοχεύοντας στο πλήρες άνοιγμα της ελληνικής οικονομίας και την ενσωμάτωση της στην διεθνοποιημένη οικονομία. Από την άλλη, ο Καντάφι στην Λιβύη έχει δημιουργήσει ένα ημισοσιαλιστικό οικονομικό σύστημα απεξάρτησης από την διεθνοποιημένη οικονομία της αγοράς. Χαρακτηριστικά σου αναφέρω οτι το ποσοστό φτώχειας στην Λιβύη είναι μικρότερο απο αυτό της Σαουδικής Αραβίας! Γιατί; Επειδή η Λιβύη διαθέτει μεγαλύτερο ορυκτό πλόυτο και πετρελαϊκά αποθέματα απο την Σ.Α.; Όχι βέβαια. Απλώς ο διαθέσιμος πλούτος μοιράζεται καλύτερα, αντί να τροφοδοτεί τα θησαυροφυλάκια των πολυεθνικών. Σίγουρα το καθεστως του δεν ανταποκρίνεται ούτε στο ελάχιστο στα κριτήρια ενός συνεπούς ελευθεριακού προτάγματος, αλλά η σύγκριση που κάνεις με την Χούντα είναι επικίνδυνη. Πρώτον, διότι είναι σαν απαξιώνεις συλλήβδην ως «λαϊκίστικο» οποιοδήποτε εναλλακτικό κοινωνικό σύστημα δίνει στον κόσμο να φάει και του εξασφαλίζει ένα αξιοπρεπές επίπεδο ζωής κατανέμοντας τον κοινωνικό πλούτο πιο ισομερώς. Με αυτή την λογική, είσαι κοντά στο να φτάσεις να υπερασπίζεσαι τον άγριο καπιταλισμό και το σύστημα της οικονομίας της αγοράς επειδή ακριβώς επιδεινώνει τις ανισότητες και καταδικάζει μεγάλα τμήματα του πληθυσμού στην φτώχεια και στην εξαθλίωση ,οπότε μπορούμε να λέμε τουλάχιστον οτι δεν «λαϊκίζει» όπως τα σοσιαλιστικά ή ημισοσιαλιστικά καθεστώτα που «εξαγοράζουν» την ανοχή του λαού. Όμως, αυτό είναι καθαρή υπεράσπιση του καπιταλισμού βγαλμένη από τις σελίδες των πιο σκληροπυρηνικών εντύπων στην υπηρεσία των ελίτ του καπιταλιστικού συστήματος, όπως είναι η Financial Times, Wall Street Journal, κλπ. Άλλωστε και αυτοί τα αντιμπεριαλιστικά καθεστώτα τύπου Τσάβεζ, κλπ ξέρεις πώς τα χαρακτηρίζουν;; «Λαϊκίστικα», επειδή φιλολαϊκή οικονομική πολιτική και υποδούλωση στα συμφέροντα του ιμπεριαλισμού του συστήματος προφανώς δεν πάνε μαζί. Επίσης, εγω δεν είπα οτι οι εξεγερμένοι είναι χαπακωμένοι ή μέλη της Αλ-Κάιντα. Σιγά μην έχει η Αλ-Κάιντα την πολιτική δύναμη ώστε να μπορεί να οργανώσει και να συντονίσει μια λαϊκή εξέγερση στην Λιβύη. Ταξική και κοινωνιολογική ανάλυση της εξέγερσης προσπάθησα να κάνω με βάση τα μέχρι τώρα δεδομένα για την πολιτική ισορροπία δυνάμεων στην Λιβύη και τις πράξεις και δομές που ανέπτυξαν οι εξεγερμένοι στις περιοχές που ελέγχουν. Δεν τρέφω κανένα «ρατσισμό» ενάντια στους ισλαμιστές. Η αντίθεση μου μαζί τους είναι πρωτιστώς ΤΑΞΙΚΗ και ΠΟΛΙΤΙΚΗ, γι’αυτό και δεν απορρίπτω τακτικές συμμαχίες με θρησκειογενείς επαναστατικές ιδεολογίες που ωστόσο ενσωματώνουν στον λόγο και το πρόγραμμα τους το αίτημα για κοινωνική δικαιοσύνη και για αντίσταση στον ιμπεριαλισμό, όπως π.χ. η θεολογία της απελευθέρωσης στην Λατ. Αμερική, ή ο κόκκινος σιισμός του Αλί Σαριάτι στο Ιράν. Στην Βεγγάζη όμως κυριαρχούν οι ουαχαμπίτες ισλαμιστές που ελέγχονται απο την Σαουδαραβική μοναρχία, ένα από τα πιο αντιδραστικά και σκοταδιστικά καθεστώτα του πλανήτη και πρόθυμο υπηρέτη του ιμπεριαλισμού στην περιοχή. Με αυτούς του ισλαμιστές ναι λοιπόν έχω ΤΡΟΜΕΡΟ πρόβλημα και απορώ πώς εσυ που δηλώνεις ελευθεριακός, θεωρείς ότι δεν τρέχει τίποτα και ότι απο την ηγεμονία των ιμάμηδων θα προέλθει η αμεσοδημοκρατική κοινωνία στην Λιβύη. Επειδή το είπε ο Παπακωνσταντίνου, που ωστόσο δεν μπήκε στον κόπο να μας πληροφορήσει για την ταξική σύνθεση των εξεγερμένων και τις πολιτικές δυνάμεις που εκφράζουν; Τέλος, και στο θέμα της αντίστασης κατα του ιμπεριαλισμού, που πολύ έχει δυσφημιστεί τελευταία, εγω θεωρώ το ζήτημα αυτό είναι κομβικής σημασίας τόσο για τους απελευθερωτικούς αγώνες των λαών στην Δύση, όσο και για την απελευθέρωση των Λίβυων, η οποία δεν θα προέλθει βέβαια απο την ίδρυση μιας κοινοβουλευτικής χούντας στην Λιβύη. Μην ξεχνάμε οτι ο αντιμπεριαλισμός ως πολιτικό κίνημα αναπτύχθηκε ως αντίδραση στα δεινά της αποικιοκρατίας κα του ιμπεριαλισμού και ο ιμπεριαλισμός δεν έπαψε να υπάρχει στη εποχή μας, αφού δεν έπαψε να υπάρχει και ο καπιταλισμός. Για τους λαούς της Δύσης λοιπόν είναι σημαντικό γιατί η ανάπτυξη του συστήματος προϋποθέτει την διαρκή επέκταση του, την ενσωμάτωση όλο και περισσότερων αγορών και την απαλλοτρίωση όλο και περισσότερω νφυσικών πόρων για τις ανάγκες της οικονομικής ανάπτυξης και της βιωσιμότητας του. Η αντίσταση σε αυτήν την επέκταση λοιπόν είναι επιτακτικό καθήκον για όσους αγωνιστές μάχονται για την κατάλυση του συστήματος. Για τους Λίβυους, διότι αν τους επιβάλλουν μια παραλλαγή κοινοβουλευτικής χούντας και οικονομίας της αγοράς, ούτε πολιτική ελευθερία θα έχουν (εκτός αν είμαστε εμείς ελεύθεροι εδω πέρα και δεν το’ χω καταλάβει), ούτε έλεγχο θα έχουν πάνω στον φυσικό πλούτο και την οικονομία τους που θα τις καταβροχθίσουν οι πολυεθνικοί κολοσσοί της Δύσης, που τουλάχιστον το καθεστώς Καντάφι κρατούσε υπό έλεγχο.

    • σύντροφε pugachev
      δεν κατάλαβα δηλαδή; οι Αιγύπτιοι και οι Τηνύσιοι τι θα έχουν σοσιαλισμό; για κοινοβουλευτική δημοκρατία ξεσηκώθηκαν! Γιατί δεν τους καταγγέλεις και αυτούς σαν πράκτορες του εχθρού; Στα γραφόμενά σου υπάρχουν αντιφάσεις. Ο Πέτρος Παπακωνσταντίνου πήγε στη Λιβύη και κάθησε 15 μέρες. Εσύ απο πού αντλείς τις πληροφορίες σου; Όταν σε μια πόλη 900.000 κατοίκων κατεβαίνουν μέρα παρα μέρα 100.000 στον δρόμο, όλοι αυτοί είναι ουαχαμπίτες; Και την «ταξική και κοινωνιολογική» σου ανάλυση που την βασίζεις; Που βρήκες τα στοιχεία; Πως δηλαδή μοιράζεται ο πλούτος; Πόσο είναι οι μισθοί; τί έκαναν εκεί 2.000.000 ξένοι εργάτες με συμβόλαια πείνας και ημερομίσθια 2 δολαρίων; Πόσα παίρνουν οι Λίβυοι; Ποιός έχει την ιδιοκτησία; Ποιοί είναι οι κεφαλαιοκράτες και ποιοί οι εργάτες; Κι αν μοιράζεται δίκαια ο πλούτος τότε ΓΙΑΤΙ ΕΞΕΓΕΡΘΗΚΑΝ; Μήπως είναι πράκτορες των ιμπεριαλιστών; αυτό πιστεύεις;
      Όσο για μένα σύντροφε θα σου πω την άποψή μου για τον ιμπεριαλισμό:
      «ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΤΟ ΛΟΙΠΟΝ ΤΟ ΠΙΟ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ, ΠΙΟ ΕΠΙΒΛΗΤΙΚΟ, ΠΙΟ ΜΗΣΤΥΡΙΑΚΟ ΚΑΙ ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΟ…ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΤΟΝ ΜΠΟΔΙΖΟΥΝ ΝΑ ΒΑΔΙΖΕΙ, ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΤΟΝ ΑΛΥΣΣΟΔΕΝΟΥΝΕ»
      ΝΑΖΙΜ ΧΙΚΜΕΤ
      (4.000 έγκλειστους νέους πολιτικούς κρατούμενους έσφαξε κι έκαψε ζωντανούς ο Καντάφι ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ πριν μερικά χρόνια…Στο όνομα κανενός αντι-ιμπεριαλισμού δεν θα υποστηρίξω αυτόν τον δολοφόνο! Κι αν είχα αδελφό ή γιό σκοτωμένο κι εγώ ουαχαμπιστής θα γινόμουν!)

  7. pugachev

    Σύντροφε μην μου λες για τον Παπακωνσταντίνου που κάθησε 15 μέρες στην Λιβύη. Και οι ανταποκριτές του CNN τις ίδιες μέρες είναι εκεί και είδαμε τι ανταποκρίσεις στέλνουν. Το θέμα είναι ποιά είναι η θέση του καθενός απέναντι στο σύστημα και ο Παπακ. μόνο αντισυστημικός δεν είναι, όπως αποδείχτηκε με τις μεσοβέζικες απόψεις που εκφράζει για το θέμα του ελληνικού χρέους και την προσοχή που επιδεικνύει αυτός και ο πολιτικός σχηματισμός που επηρεάζει να μην δυσαρεστήσουν τα αφεντικά των Βρυξελλών απαιτώντας αποχώρηση της Ελλάδας από την ΕΕ. Και μην απαξιώνεις προσπάθειες που γίνονται για ανάλυση των γεγονότων απο αντισυστημική οπτική. Αμφισβητείς αυτά που γράφω ως ταξική ανάλυση και ρωτάς που βασίζω τα συμπεράσματα μου. Σου απαντώ, σε διάβασμα, συλλογή στοιχείων, κι άλλο διάβασμα, κι άλλη συλλογή στοιχείων ξανα και ξανά. Εσυ που βασίζεσαι για τις πληροφορίες που έχεις συλλέξει για το καθεστώς Καντάφι που σου δίνουν τόση σιγουριά ωστε να παίρνεις καθαρή θέση υπέρ της εξέγερσης;;; Μήπως πήγες στην Λιβύη και είδες με τα μάτια σου τι συμβαίνει; Και συ κάπου τα διάβασες και αποφάσισες οτι δεν χρειάζεται να το ψάξεις παραπάνω, παρά τις χτυπητές ανακολουθίες και αντιφάσεις που υπάρχουν στην ιδεολογικοποιημένη αφήγηση των συστημικών ΜΜΕ για το τι συμβαίνει εκει κάτω. Τις εξεγέρσεις σε Τυνησία και Αίγυπτο τις στήριξα γιατί είπα και πιο πάνω οτι έκφραζαν την τεράστια πλειοψηφία των λαών αυτών με αιτήματα ΟΧΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ για αντιπροσωπευτική «δημοκρατία» όπως λες, αλλά για ελευθερία και κοινωνική δικαιοσύνη με όχημα σε πολλές περιπτώσεις την αυτοοργάνωση και τις οργανώσεις βάσεις που προέκυψαν «απο τα κάτω» στην πορεία των διαδηλώσεων. Η μετέπειτα πορεία των εξεγέρσεων προς μια τυπική συνταγματική μεταρρύθμιση των καθεστώτων υπό τον έλεγχο του στρατού και την δημιουργία μιας μορφής αντ. «δημοκρατίας», όχι μόνο δεν συνιστά δικαίωση της εξέγερσης, αλλά αποτελεί παταγώδη αποτυχία και ήττα των εξεγερμένων στις δύο αυτές χώρες και υπάρχουν μεγάλα κομμάτια των κινημάτων που το συνειδητοποιούν αυτό και αντιστέκονται γιατί καταλαβαίνουν οτι δεν κέρδισαν τίποτα τελικά και οι θεμελιώδεις καθεστωτικές δομές παραμένουν ανέπαφες κάτω απο τις αλλαγές των τυπικών θεσμών τους. Σήμερα κιόλας έγιναν πάλι βίαιες διαδηλώσεις στο Κάιρο, έγιναν συγκρούσεις με μπάτσους και κάηκε το κτήριο του υπουργείου εσωτερικών. Αλλά ακόμη και δίκιο να χες για Αίγυπτο και Τυνησία, στην Λιβύη έχουμε εμφύλιο, δηλαδή μια διαμάχη ανάμεσα σε αντιμαχόμενα τμήματα της τοπικής ελίτ, με μια μεγάλη μερίδα του πληθυσμού να στηρίζει το καθεστώς και να πολεμάει στο πλευρό του. Και τελικά ακόμη κι αν οι Λίβυοι επιθυμούσαν την αντιπροσωπευτική «δημοκρατία» εγώ σαν αναρχικός που αγωνίζομαι όλη μου την ζωή ενάντια σε αυτό το κωλοσύστημα και τις ελίτ που μας κυβερνάνε, μας εκμεταλλεύονται και μας κατακλέβουν, δεν έχω κανένα λόγο να είμαι αλληλέγγυος στην προσπάθεια αυτή. Σε τελική ανάλυση, και οι ίδιοι οι Λίβυοι αν ήξεραν τι είδους σύστημα είναι η αντ. δημ., και φυσικά η οικονομία της αγοράς γιατί αυτά τα δύο πάνε μαζί, πιθανότατα να πάλευαν για κάτι άλλο, κάτι καλύτερο. Στην προκειμένη περίπτωση θα την πατήσουν σαν τους μετανάστες που ρισκάρουν την ζωή τους και πληρώνουν μια περιουσία στους δουλέμπορους για να φτάσουν τις ανεπτυγμένες χώρες της δύσης, ξεγελασμένοι απο τη χλιδη και την άνετη ζωή που βλέπουν στα σίριαλ και στον κινηματογράφο, αλλά όταν φτάσουν εδώ βρίσκουν μια ζωή εκμετάλλευσης κι εξαθλίωσης και κοιτάνε να βρουν τροπο πως να επιστρέψουν πάλι στις πατρίδες τους.

  8. νομίζω οτι δεν έχεις ιδέα πως ζούν στις πατρίδες τους οι μετανάστες. Επειδή έχω ζήσει σε μια τέτοια πατρίδα στην Αφρική για πάνω απο ένα χρόνο, δεν δέχομαι αυτές τις εκτιμήσεις τις στηριγμένες σε ιδεολογήματα και ιδεοληψίες που είναι στην ουσία δυτικές διανούμενες πολυτέλειες. Στην Αίγυπτο η διαδήλωση σήμερα έγινε από μπάτσους. Δεν έχεις ιδέα τι σημαίνει «αστυνομικό κράτος» στην Μέση Ανατολή. Η δική μας καταστολή σε σχέση με την δική τους είναι παιδική χαρά και σχολική εκδρομή. Μου τα έχει πεί φίλος που έζησε έναν χρόνο στο Κάιρο. Αν είσαι αναρχικός και υποστηρίζεις τον Καντάφι που έσφαξε φυλακισμένους πολιτικούς κρατούμενους συγνώμη σύντροφε αλλά παπάρια αναρχικός είσαι…Ο αναρχικός βάζει πάνω απο όλα την χαρά της ζωής, την ελευθερία και την αυτοδιάθεση κι όχι την πολιτική σκοπιμότητα και το «ο εχθρός του εχθρού, φίλος». Αν όντως είσαι αναρχικός θα καταλάβεις τι λέω… Ο λόγος σου όμως πιο πολύ μου μοιάζει για ΚΚΕδικος παρά για αναρχικός.

  9. alexantro trollientes

    πολλα ερωτηματα βαζεις Γιαννη Κ. (ο παλιος γνωστος απο το athens 🙂 )και ολα περιστρεφονται γυρω απο το γιατι η αριστερα αυτο , γιατι η αριστερα ετουτο

    αυτο ομως δεν ειναι Λογικη …
    δεν ειναι Λογικη απο μια εμπειρικη περιγραφικη προταση να οδηγησε σε μια κανονιστικη

    φυσικα και η αριστερα ειναι μια σχολασμενη ιστορια , αλλα αυτο δεν εχει να κανει με την αναληψη της συγκεκριμμενης θεσης εναντια στην επεμβαση , την οποια και οφειλε να παρει και αυτο που της ελειπε ηταν να μην την παρει , αλλα εχει να κανει με την απουσια οποιαδηποτε θεσμικου λογου ,την πληρη απουσια πνευματος εξεγερσης ,την καταβυθιση της στον εργατισμο , την θεολογικη της κουλτουρα , την απεχθεια της σε καθε νεωτερικοτητα , την καχυποψια της απεναντισε οτι δεν ελεγχει ,την μανδαρινικη οργανωση της κλπ κλπ κλπ

    οσον αφορα τη Λιβυη , λειτουργησε αντανακλαστικα και κατα το ημισυ τολαχιστον λογικα

    κατα τ αλλα λιγα πραμματα γνωριζουμε

    δεν θα διανοουμουνα ποτε να ισχυριστω οτι οι εξεγερμενοι ειναι ενεργουμενα ξενων ( κανενα ενεργουμενο δε φτανει μεχρι εκει ) ,αλλα απ την αλλη δεν ειμαι βεβαιος ποσο παραπανω απο μια εμφυλια σφαγη ειναι οσα συμβαινουν

    θα μου πεις και τι αλλαζει μ αυτο
    μια εξεγερση νομιμοποιει την επεμβαση , ενας εμφυλιος οχι, η το αντιθετο?
    υστερα τιθενται θεμα αν τα ανθρωπινα δικαιωματα ιεραρχουνται πανω απο τις κρατικες υποστασεις η οχι … και αν θα πρεπει να γινονται επεμβασεις που να αναστελουν την γενοκτονια των κοσοβαρων στη σερβια , τις εκδιωξεις σερβων στο κοσσοβο ,το κυνηγι των σουνιτων, το κυνηγι των σιιτων…. υπερ χουτου η υπερ τουτσι … ανατολικο η δυτικο τιμορ κλπκλπ

    κατα την γνωμη τπτ δεν δικαιολογει μια επεμβαση και αυτο να ειναι παγια θεση , οπως παγια και η απαιτηση σε τετοιες περιπτωσεις για ΔΙΕΘΝΗ ΔΙΑΙΤΗΣΙΑ και τιποτα αλλο

    κατα τ αλλα ας κραταμε μικρο καλαθι στις αναλυσεις , διοτι στους πολεμους το πρωτο θυμα ειναι η ΑΛΗΘΕΙΑ και επειδη η αληθεια πλασαρεται αποκλειστικα και μονοπωλιακα απο τα μαφιοζικα ΜΜΕ και μεσω της εικονας της TVουλας φτανει σε καθε νοικοκυριο , προσεξτε μη βρεθουμε μπρος σε νεους κορμορανους … παντα χρειαζονται κορμορανοι για να συγκινηθουν οι ευαισθητοι δυτικοι πολιτες ωστε να βομβαρδιστει το Ιρακ …. ι παντα θα κατασκευαζονται ανηλικες πολυβιασμενες αλβανιδουλες …. οι οποιες και βεβαιως υπαρχουν… αλλα πρεπει να γινουν Θεαμα προς αναλωση… για να συγκινηθει το φιλοθεαμον κοινο και να συναινεση στην ισοπεδωση των Γιουγκο κλπ κλπ

    ΔΙΑΙΤΗΣΙΑ λοιπον

    θα μου πεις …
    – και πως θα απαιτησεις διατησια ρε Trollientes
    θα απαντησω …
    – με τον ιδιο τροπο που απαιτεις αλλη παρεμβαση Γιαννη μου

    κι αυτα τα λεω επειδη καποιοι αριστεροαναρχοι γνωριστηκαν αιφνης με την δυτικη μανταμ Ρεαλ Πολιτικ και γητευτηκαν τοσο που ως γαμπροι πλεον προφασιζονται το βαρος της πραγματικοτητας για το κυνικο ξεπερασμα της ιδεολογιας και ομιλουν ΣΥΜΦΕΡΟΝ … αναγκαιο κακο και αλλες τετοιες πιπες , συντασσοντας ως νεοι Ακινατες ενα συγχρονο Contra Errores Grecorum

    http://www.open.ypoga.net/node/37

    αυτα τα ολιγα … σεντονι μου βγηκε
    ενας φιλος απ τα παλια

    • μα ποιός είσαι; δεν σε θυμάμαι…μήπως με μπερδεύεις με άλλον Γιάννη Κ. ;
      όσο για την ουσία τζάμπα τα γράφεις όλα αυτά…δεν είμαι ούτε με την επέμβαση ούτε με τον Καντάφι…Αυτό είναι το ψευτοδίλημμα που επέβαλε εκβιαστικά η Παπαρήγα, ο Καρατζαφέρης, κι ο Θοδωράκης, κι εσύ τσίμπησες βλέπω. Και μόνο που προτείνεις διαιτησία είναι σαν να δέχεσαι την προπαγάνδα του Καντάφι οτι είναι εμφύλιος πόλεμος. Τι διαιτησία μου λές; Διαιτησία ανάμεσα στον δολοφόνο και το θύμα; τον βιαστή και τον βιαζόμενο; Έχεις ήδη καταπιεί το «αντι-ιμπεριαλιστικό» χαπάκι και μιλάς με αυτό απο το στομάχι σου…

      • alexantro trollientes

        ναι μαλλον σε μπερδευω με αλλον

        τελικα ομως δεν καταλαβα …

        δεν εισαι υπερ της επεμβασης
        εισαι εναντιος στην απαθεια
        αρνεισαι την διαιτησια
        κατα τ αλλα εισαι με τους εξεγερμενους

        κι αν αυριο παρουν την εξουσια οι εξεγερμενοι και βγουνε στο δρομο οι αλλοι ,θα εισαι με τους αλλους επειδη το δικιο ειναι το δικιο του δρομου

        οκ εξαιρετικα σειφτυ και στη Χιλη καποτε εγινε μια εξεγερση απο φορτηγατζηδες ,αγροτες ,νοικοκυρες με τις κατσαρολες και με την συνδρομη του στρατου ριξανε στο τελος τον κακο δικτατορα αλιεντε

        δε μου λες αληθεια , οσο κρατουσε η «εξεγερση» των νοικοκυραιων , παλι με την «εξεγερση» ησουνα ???

        κααι με αυτη τη λογικη και στους Τουτσι – Χουτου εναλλαξ με τους εξεγερμενους ησουνα εναντια σ αυτους που ειχαν την εξουσια και αρνουσουν επσης την Διαιτησια

        οκ ρε φιλε , δε θα τα χαλασουμε … καλα να ειμαστε να εχουμε να λεμε με ποιον ειμαστε υπερ και ποιον καταδικαζουμε για μας τσαμπα ειναι

        απο την αλλη βεβαια θα υπαρχει ενας στυγνος σφαγεας ενανατια σε φυλες που αμφισβητησαν την μονοκρατορια του , ενας εμφυλιος με ολους τους κατοικους οπλισμενους και μια συμμορια ιμπεριαλιστων που επεμβαινει και σαρωνει τα παντα στο διαβα της

        • ρε φίλε
          γράφω στην αρχή του άρθρου:
          Το ΚΚΕ καλεί σε συγκέντρωση ενάντια στη ΝΑΤΟΪΚΗ επέμβαση στην Λιβύη, μπράβο! Όμως δεν κάλεσε σε συγκέντρωση όταν οι μισθοφόροι του Καντάφι γάζωναν με πυρά πυροβολικού διαδηλώσεις για ψωμί, ελευθερία και λαϊκή οικονομία που υποτίθεται οτι θέλει και διεκδικεί και το ΚΚΕ για την δική μας χώρα! Γιατί; Αλήθεια γιατί; Γιατί οι εξεγερμένοι στη Λιβύη δεν άξιζαν την αλληλεγγύη μας; Ο Τσάβες τάχτηκε υπέρ του Καντάφι και κατά των ιμπεριαλιστών. Γιατί όμως ο Τσάβες δεν υποστήριξε τις λαϊκές δυνάμεις των εξεγερμένων που εφάρμοσαν για ένα μήνα στην περιοχή μέσα και γύρω απο την Βεγγάζη, την άμεση αυτοδιοίκηση, που ο Τσάβες υποτίθεται οτι στοχεύει να εγκαθιδρύσει στην Βενεζουέλα στο μέλλον;
          Αυτά είναι τα ερωτήματά μου. Εσύ μιλάς για την επέμβαση των δυτικών, εγώ μιλάω για τηην εξέγερση και την αριστερά. Κοίτα να δείς: ο κόσμος δεν είναι χωρισμένος σε φυλές που μάχονται μεταξύ τους. Υπάρχουν κρατικές και υπερκρατικές εξουσίες και υπάρχουν και συγκεκριμένοι λαοί ή εθνότητες ή κοινωνικές τάξεις που μπαίνουν στο δρόμο τους και αντιστέκονται. Άρα το θέμα είναι να βλέπει κανείς ΣΕ ΚΑΘΕ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΠΑΙΖΕΙ. Το ερώτημα είναι απλό: οι εξεγερμένοι της Βεγγάζης είναι πράκτορες του ιμπεριαλισμού ή γνήσια λαίκή εξέγερση; Είναι λάθος να λέμε εμφύλιος πόλεμος…ποιές είναι οι φυλές; Μάχεται ένας κρατικός στρατός με εξεγερμένους πολίτες!
          Στη Ρουάντα τις σφαγές τις έκαναν παρακρατικοί και η αστυνομία, τις σφαγές τις έκανε η φυλή που είχε την κρατική εξουσία! Οι σφαγές έγιναν για και από την κρατική εξουσία. Ο ΟΗΕ ήταν εκεί και δεν έκανε τίποτα! Ο διοικητής τους αυτοκτόνησε μετά! Η αριστερά που έχει το δόγμα «όποιος είναι κατά του ΝΑΤΟ είναι φίλος», ξεχνάει τον παράγοντα της κρατικής εξουσίας σε αυτές τις χώρες, που είναι μηχανισμός φοβερής καταπίεσης (δεν είναι τυχαίο, αφού η αριστερά δεν απορρίπτει το κράτος). Όλες οι περιπτώσεις που περιγράφεις είναι όλες διαφορετικές και θέλουν σίγουρα ξεχωριστή ανάλυση. Σίγουρα δεν είναι όλες οι εξεγέρσεις λαϊκές απελευθερωτικές, όμως δεν μιλάμε για όλες τις εξεγέρσεις, αλλά για την συγκεκριμένη…

        • alexantro trollientes

          προφανως και όλες οι εξεγερσεις ειναι διαφορετικές και θέλουν ξεχωριστή ανάλυση
          αλλα το ερώτημα δεν ειναι τοσο απλό
          δεν ειναι το , αν οι εξεγερμένοι της Βεγγάζης είναι πράκτορες του ιμπεριαλισμού ή γνήσια λαίκή εξέγερση
          η ζωη δεν ειναι μαυρη η ασπρη
          η πολιτικη δεν ειναι μανιχαισμος τυπου Μπους… «αν δεν εισαι μαζι μας εισαι απεναντι »
          εδω υπαρχει μια εξεγερση
          υπαρχει και μια σφαγη
          υπαρχει και ενας εμφυλιος
          εχουμε και μια ιμπεριαλιστικη επεμβαση
          και συ τι μας λες ?
          οτι τον μπαιρνει το κκε επειδη δεν υποστηριξε την εξεγερση και επειδη μιλησε μονο με τους βομβαρδισμους
          ναι ρε συ και τον μπαιρνουνε και γερνουνε και δεν εχουνε καμμια σχεση με αριστερα …χαιρω πολυ

          αλλο ειναι το προβλημα
          οτι δεν μπορουσαν να τοποθετηθουν υπερ η εναντια στην εξεγερση , επειδη ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΜΜΙΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΕΙΔΟΣ ΤΗΣ
          δεν το βλεπεις ποσο αμηχανη ειναι η Δυση ?
          ποσο αμηχανοι ειναι οι αμερικανοι ?
          ουτε αυτοι με τους μηχανισμους , τα θινκ τανκ ,τις CIAκλπ κλπ δεν πηρανε χαμπαρι και δεν πηρανε θεσεις και περιμενες να παρει το κκε … γιατι ρε ,επειδη πηρες εσυ κι εγω που ειμαστε ετοιμοι να στηριξουμε οτιδηποτε κινειται στο δρομο , επειδη μυριζει εξεγερση ???

          η λογικη σου ,ειναι η ιδια λογικη που στηριξε φορτηγατζηδες των ανδεων και τις αστες νοικοκυρες με τις κατσαρολες του Σαντιαγκο που εξεγειροντο κατα αλλιεντε … αυριο θα παιξουν τετοιοι στο Καρακας … κι αυτο εξεγερση θα ειναι

          και παρ ολα αυτα επιμενεις και με ευκολια το προσπερνας λεγοντας «σίγουρα δεν είναι όλες οι εξεγέρσεις λαϊκές απελευθερωτικές, όμως δεν μιλάμε για όλες τις εξεγέρσεις, αλλά για την συγκεκριμένη» … ε μοιρασου λοιπον μαζι μας την πληροφορηση σου ρε φιλε για την ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ
          εγω δηλωνω πληρη αγνοια και γιαυτο ειμαι επιφυλακτικος ,δεν ξερω ποια ειναι τα αιτηματα τους ,ποια ειναι η κοινωνικη συσταση, δεν ξερω τπτ

          πες μα εσυ λοιπον που ξερεις …
          εγω για το μονο που εχω βεβαιοτητα ειναι πως αγγλοι-γαλλοι -αμερικανοι βομβαρδιζουν και η ελλαδα παρεχει βασεις και με καθε τροπο γη και υδωρ

        • alexantro trollientes

          και κατι αλλο

          ρωτησα μια φιλη απο κεινα τα μερη αν εχει καταλαβει τι ακριβως παιζει , μου απαντησε :

          «όχι αλλά κοίτα εδώ για μια γνώμη»

          http://muftah.org/?p=956

          αυτα τα ολιγα και τα λεμε αλλη φορα …

  10. pugachev

    Προς trollientes.
    Συμφωνώ με τα περισσότερα απ’ όσα έγραψες. Μια διόρθωση μόνο αν αναφέρεσαι σε μενα. Δεν υποννόησα πουθενά ότι οι εξεγερμένοι είναι ενεργούμενα της Δύσης. Αυτό που είπα είναι οτι στην παρούσα ιστορική συγκυρία, τα συμφέροντα και οι σκοποί της εξέγερσης ευθυγραμμίζονται συνειδητά , αλλά και αντικειμενικά εκ των πραγμάτων με τα πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα μιας παγκοσμιοποιημένης εξουσιαστικής δομής που είναι πολύ χειρότερη από αυτή ενός τοπικού τυραννίσκου, αυτήν του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού και του συστήματος της διεθνοποιημένης οικονομίας της αγοράς.

    Προς Γιάννη Κ.
    Έννοια σου φίλε κι έρχεται η ώρα που θα το νιώσεις κι εδώ στο πετσί σου το αστυνομικό κράτος. Η «χαρά της ζωής» που λες και η αυτοδιάθεση δεν γίνεται στον μικρόκοσμο μας. Προϋποθέτει την κατάλυση του συστήματος και την δημιουργία θεσμών ΓΕΝΙΚΕΥΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΕΥΘΥΝΣΗΣ σε μαζική κοινωνική κλίμακα. Αν δεν υπάρχει συνείδηση αυτού του στόχου, τότε μιλάς για λάιφ-στάιλ αναρχισμό και «ακτιβιστές» της πλάκας που βλέπουν την εμπλοκή τους στην αναρχία σαν ευκαιρία να τσιμπήσουν καμιά γκόμενα, ενώ στο μεταξύ βολεύονται να ζουν στον καπιταλισμό και την «δημοκρατία». Αλλά αν εγώ είμαι ΚΚες τουλάχιστον δεν πουλήθηκα στο σύστημα για να υπερασπίζομαι τις σφαγές αμάχων του ΝΑΤΟ από «αναρχική» σκοπιά. Τίποτα άλλο από εμένα.

    • Αν ήρθες εδώ για να βρίσεις, μπράβο οκ. τελειώσαμε.
      Αν ήρθες όμως να κουβεντιάσεις, πρέπει να μάθεις και να ακούς. Διαφωνώ ιδεολογικά μαζί σου. Διαφωνώ με την «μαζική κοινωνική κλίμακα». Πιστεύω οτι αυτό μας πάει σε μοντέλα λενινιστικά και αυταρχικά. Έχω στο μυαλό μου κάτι άλλο, το χτίσιμο της αυτοδιάθεσης με επιμέρους συγκρούσεις, νίκες, και δημιουργικά εγχειρήματα που θα πείθουν και τους ουδέτερους ΄να έρχονται μαζί μας. Επειδή διαφωνώ με την «μαζική κλίμακα» αυτό με κάνει λαιφ στάλ αναρχικό και ακτιβιστή της πλάκας; Επίσης διαφωνώ με το οτι η «παγκόσμια τάξη» είναι πιο σημαντική απο έναν «τοπικό τυραννίσκο». Αν ο τοπικός τυραννίσκος σκότωνε τη μάνα σου ή τον αδερφό σου δεν θα ξεσηκωνόσουν εναντίον του; δεν θα ήταν επαναστατικό και ηθικό σου καθήκον να τον ανατρέψεις; Τι θα έλεγες τότε; όχι γιατί ο αγώνας απέναντι στην παγκόσμια τάξη είναι πιο σημαντικός; Μα τότε δεν θα γινόσουν κι εσύ συνένοχος με τον τυραννίσκο; δεν θα σε αλλοτρίωνε αυτή η συμμαχία με τον τύραννο; Επίσης ένα τελευταίο: με μπέρδεψες τελικά! ΚΚΕς είσαι ή αναρχικός; Τίποτα άλλο κι απο μένα.

  11. Παράθεμα: 3 κείμενα για τη Λιβύη « Πρωτοβουλια για την Αντισυστημικη Αριστερα

  12. @alexandro trollentes
    έβαλα δυό link στο άρθρο με πληροφόρηση, δεν φταίω που δεν τα είδες.
    Ενώ λέω οτι όλες οι εξεγέρσεις δεν είναι ίδιες, επιμένεις να μου προσάπτεις οτι υποστηρίζω τους φορτηγατζήδες και τις νοικοκυρές κατά του Αλιέντε/…Τι να πώ; ή μιλάμε κι ακούμε ο ένας τι λέει ο άλλος, ή κάνουμε παράλληλους μονολόγους….Θέλεις σώνει και καλά να αποδείξεις πως τα βλέπω όλα άσπρο μαύρο…ό,τι και να σου πώ είσαι αμετακίνητος. Τι να κάνουμε; Δες και το άρθρο του Λιερού που ανεβάσαμε. Είναι στο ίδιο πνεύμα με το link που παραθέτεις, που επίσης είναι πολύ καλό. Γενικώς λένε παρόμοια πράγματα και με το δικό μας άρθρο, πιο τεκμηριωμένα. Τουλάχιστον συμβάλουν στην ενημέρωση. Αλλά όπως πολύ καλά γνωρίζεις, απόλυτα αντικειμενική ενημέρωση δεν υπάρχει. Να σαι καλά και καλό διάβασμα…

  13. Μάλλον έδω διαφωνουμε, συντροφικά και με το συμπάθιο:
    Λιβύη: Η αυγή της οδύσσειας και το βαθύ σκοτάδι του ιμπεριαλισμού
    Η ιμπεριαλιστική εισβολή στη Λιβύη με την κωδική ονομασία “αυγή της οδύσσειας”, είναι το επόμενο στάδιο της ετερόκλητης εξέγερσης που ξεκίνησε ως ένας ακόμα σταθμός του κύματος των αραβικών εξεγέρσεων για να μετεξελιχθεί σε έναν εμφύλιο-φυλετικό πόλεμο με κύριο χαρακτηριστικό τη διαμάχη αντίπαλων καθεστωτικών μερίδων. Η εξέλιξη αυτή δε σημαίνει πως ευθύς εξαρχής η λιβυκή εξέγερση ήταν μια καλά οργανωμένη συνωμοσία του ιμπεριαλισμού κατά του “αντιιμπεριαλιστή” Καντάφι, αλλά κυρίως πως στη δυναμική της εξέλιξης, το όποιο ριζοσπαστικό τμήμα των εξεγερμένων, παραμένοντας μειοψηφικό και δίχως εναλλακτικό σχέδιο υπερκεράστηκε από τους πρώην καθεστωτικούς-νυν πράκτορες του ιμπεριαλισμού. ανάγνωση του υπολοίπου »

  14. Παράθεμα: Λιβύη: Παραμύθια, μπεριαλιστική επέμβαση και η αριστερά του ΟΗΕ και η αριστερά του ΟΗΕ και της χαλιμάς | Avantgarde Κόκκινη Ορχήστρα Αθήνας

  15. Παράθεμα: Λιβύη: Παραμύθια, ιμπεριαλιστική επέμβαση και η αριστερά του ΟΗΕ και της χαλιμάς | Avantgarde Κόκκινη Ορχήστρα Αθήνας

  16. arab_subleague

    η μέρα που ο καντάφι θα παρουσιαστεί στη δικαιοσύνη πλησιάζει. να δούμε τότε τι θα πούνε και ποιόν θα υπερασπιστούνε τα τυφλωμένα σταλινικά σκυλιά

    νίκη στην επανάσταση -τιμή και δόξα στους μάρτυρές της

  17. Παράθεμα: Λιβύη: Παραμύθια, ιμπεριαλιστική επέμβαση και η αριστερά του ΟΗΕ και της χαλιμάς | Avantgarde

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s