Η δικαίωση των 300 μεταναστών, ελπίδα για όλη την κοινωνία

Η σημερινή απόφαση της κυβέρνησης να ικανοποιήσει μέρος των αιτημάτων των 300 μεταναστών απεργών πείνας, απέδειξε ότι ο μόνος χαμένος αγώνας είναι αυτός που δεν δίνεται. Επίσης, έδειξε σε όλους τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες ότι η κυβέρνηση του Μνημονίου δεν είναι ανίκητη. Το άκαμπτο αγωνιστικό φρόνημα και πλατιά κοινωνική αλληλεγγύη μπορούν να φέρουν χειροπιαστά αποτελέσματα.

Είναι προφανές ότι θα χρειαστούν μακροχρόνιοι σκληροί αγώνες για να αρθεί το απρατχάιντ σε βάρος των ξένων εργατών που ζουν στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Ωστόσο, δεν πρέπει να χωρεί αμφιβολία ότι η αυταπάρνηση των 300 άνοιξε έναν καινούργιο δρόμο ελπίδας.

Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε όλους όσοι (και ήταν πολλοί…) στήριξαν αυτόν το δύσκολο αγώνα από τη Νομική έως τα νοσοκομεία. Μα πάνω απ’ όλα, θα θέλαμε να χαιρετίσουμε με σεβασμό  τους 300 αγωνιστές για τους οποίους μπορεί να περηφανεύεται όλη η εργατική τάξη.

Αθήνα 9/3/11

Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στους 300 μετανάστες απεργούς πείνας

http://hungerstrike300.espivblogs.net

Advertisements

8 Σχόλια

Filed under Ανακοινώσεις

8 responses to “Η δικαίωση των 300 μεταναστών, ελπίδα για όλη την κοινωνία

  1. Ευτυχώς που οι άνθρωποι πήραν κάτι, και δεν πέθανε κανείς…αλλά το να το χαρακτηρίζουμε αυτό νίκη- και οδηγό της εργατικής τάξης, sorry αλλά είναι μαλακία. Οι άνθρωποι έφτασαν στο ύστατο όριο της εξαθλίωσης και ρίσκαραν την ίδια τους την ζωή, μην έχοντας τίποτα να χάσουν…Αν κάποιοι θεωρούν πως η εργατική τάξη θα πετύχει νίκες μόνο μέσω της εξαθλίωσης…πρώτον είναι εκτός πραγματικότητας και δεύτερον δεν έχουν καμμιά σχέση με την εργατική τάξη οι ίδιοι…

  2. κ.κ.

    Η αριστερά έπρεπε σύσσωμη να υπερασπίζεται με όλα τα μέσα ένα πακέτο λύσης για το μεταναστευτικό σαν αυτό που προτείνεται σε κείμενο του 6ου διαμερίσματος, της Μ. Βήχου (υπάρχουν στην ΠΑΣΑ στη θεματική Μεταναστευτικό), που περιέγραψε κάποια στγμή εν συντομία και ο Αλαβάνος σε δηλώσεις του. Μόνο τότε, με αρραγές μέτωπο συσπειρωμένο γύρω από μια δυνατή συνολική πρόταση, θα είχε με το μέρος της όλο τον ελληνικό λαό, θα έβγαζε από το παιχνίδι τους φασίστες, θα πετύχαινε τις διεκδικήσεις της. Τώρα για τους απεργούς, όπως το λέτε, ευτυχώς οι άνθρωποι να ζήσουν γιατί έφτασαν σε άθλια κατάσταση. Φρικτά πράγματα. ….

  3. redpunk67

    Γιάννη, δεν έχεις δίκιο. Από που συνάγεται στο κείμενο ότι κάποιοι θεωρούν ότι μέσω της εξαθλίωσης θα πετύχει νίκες η εργατική τάξη;
    Αυτό που επετεύχθη σήμερα ήταν, κυρίως, η αμφισβήτηση της «παντοκρατορίας» και του «ανίκητου» του καπιταλισμού και του κράτους. Το ότι οι συλλογικοί αγώνες έχουν αποτελέσματα. Ότι η αλληλεγγύη είναι όπλο στα χέρια της εργατικής τάξης. Ότι υπάρχουν άνθρωποι που αψηφούν την τρομοκρατία (και αναφέρομαι ΚΑΙ στους απεργούς ΚΑΙ στους αλληλέγγυους) και αγωνίζονται κόντρα σε όλα τα «προγνωστικά».
    Αυτά, στις σημερινές συνθήκες αλλοτρίωσης, είναι τεράστιας σημασίας.
    Και, ναι, πρόκειται για νίκη.
    Αυτό δεν σημαίνει εφυσηχασμό όμως. Μπορεί και να υπάρξουν πισωγυρίσματα και αθετήσεις υποσχέσεων. Η αλληλεγγύη πρέπει να συνεχιστεί σε όλα τα επίπεδα.

  4. ρε Redpunk εγώ βλέπω υπερβολή κι έλλειψη σεβασμού στους μετανάστες την διαπίστωση οτι «η νίκη τους δείχνει πως η κυβέρνηση του μνημονίου δεν είναι ανίκητη»… Συγνώμη αλλά η νίκη των μεταναστών δεν είναι για μένα νίκη κατά του μνημονίου, έλεος πια με το γαμωμνημόνιο! Είναι νίκη κατα των ελληναράδων και του κράτους. Νίκη όμως που επετεύχθη με ρίσκο την ζωή τους και με στόχο την νόμιμη διαμονή τους στην χώρα…Σόρρυ αλλά αυτός ο στόχος δεν είναι ρε παιδιά αντι-καπιταλιστικός! Εκτός αν έχουμε ηττηθεί τόσο πολύ, που ακόμα και το αυτονόητο βαφτίζεται αντι-καπιταλιστική πάλη!

  5. Γρηγόρης

    Για μενα ήταν μεγάλη νίκη των μεταναστών απεργών ακόμα και αν δεν ικανοποιηθηκαν όλα τους τα αιτήματα. Ήταν η πρωτη νίκη στην «εποχή του μνημονίου».Έχουμε να μαθουμε κατι απο αυτήν; όσοι συμμετειχαν υποστηρίζοντας αυτόν τον αγώνα σίγουρα έχουν παρει πολλά ερεθισματα… όσοι για τον α ή β λόγο απλα τον παρακολούθησαν ας προσπαθήσουν να μαθουν συζητώντας. το μόνο που δεν αντέχεται είναι η μεμψιμοιρία.

  6. τι σχέση έχει το μνημόνιο, με την εκμετάλλευση των μεταναστών; Δεν γινόταν αυτή και πριν το μνημόνιο; γιατί θέλουν οι αριστεροί να συνδέσουν ντε και καλά τον αυθόρμητο αγώνα των μεταναστών για αξιοπρέπεια με ένα δήθεν αντι-μνημονιακό μέτωπο; Κατα την γνώμη μου αυτο ΥΠΟΒΙΒΑΖΕΙ την αξία αυτού του αγώνα, γιατί το λεγόμενο αντι-μνημονιακό μέτωπο ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΠΑΡΙΑ, μια απεργία κάθε δυό τρείς μήνες και καμμιά δεκαριά blogs, επιτροπές και συσπειρώσεις για εκτόνωση και συζήτηση, όπου ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΡΙΣΚΑΡΕΙ ΤΙΠΟΤΑ! ενώ οι μετανάστες ρίσκαραν την ζωή τους… Η έστω και «εκ των υστέρων» και «νοητική» ένταξή τους σε κάποιο μαλακοειδή, αντι-μνημονιακό, αντι-κυβερνητικό αγώνα, προσβάλλει τον αγώνα τους και μειώνει την νίκη τους…Η νίκη τους ήταν έναντια στο κράτος και το ρατσιστικό ελληναριό των βολεμένων μικροαστών και μεγαλο-μεσαίων αγροτών που είναι συνήθως τα αφεντικά τους. Αν θέλει ο Σύριζα να την εκμεταλλευτεί για να μαζέψει ψηφαλάκια απο την μικροαστική διανόηση…δεν κάνει κάτι διαφορετικό από τα αφεντικά τους…Γιατί κι αυτό εκμετάλλευση είναι!

  7. Γιάννη ήρθα να ανταποδώσω τα φιλιά! 🙂

    Συμμερίζομαι προβληματισμούς περί ‘νίκης’. Είναι φοβερό αυτό το σύνδρομο των (συνήθως) αριστερών με τις νίκες.

    Σίγουρα κι εγώ ήμουν στα σύννεφα όταν έμαθα ότι σταματά η απεργία πείνας, είχα κυριευθεί από φοβερό άγχος. . Κι αργότερα όταν είδα τη χαρά των ίδιων των απεργών!

    Αλλά το «είμαστε χαρούμενοι» το ανήγαγαν κάποιοι σε βαρύγδουπη πολιτική ανάλυση. Για μπάστα ρε παιδιά, δεν πάει έτσι.

    Σύντροφοι αριστεροί, αν αυτή η νίκη είναι αντίστοιχη του κινήματος για το άρθρο 16 που δεν μπορεί να βγει συνέλευση 4 χρόνια από τότε -λόγω της αποστροφής του πολύ κόσμου (όπως τα κάναμε σκατά) και συγχρόνως εμπορευματοποιούν τα πάντα όλα, νομιμοποιούν και αναβαθμίζουν κολλέγια και στραγγαλίζουν με απανωτούς νόμους πλαίσια τα ΑΕΙ-ΤΕΙ-, καλά κρασιά. Σε 4 χρόνια θα μας έχουν πετάξει στη θάλασσα και εμάς και τους μετανάστες.

    Σημειώνω ότι τα παραπάνω δεν είναι κριτική για το εν λόγω κείμενο της Πρωτοβουλίας.

    Αλλά για το ‘σύνδρομο νίκη’ που πιάνει τα γραφεία της αριστεράς αλλά και πολλούς αγωνιστές όταν υπάρχει κάποιος συμβιβασμός με την εκάστοτε εξουσία. Ας πανηγυρίσουν αυτοί που το αξίζουν να πανηγυρίσουν και να χαρούν, αλλά οι υπόλοιποι ας κάνουν μια ψύχραιμη πολιτική ανάλυση, δε βλάπτει. Γιατί πάντα να νικάμε και πάντα να’ναι χειρότερα μόλις λίγους μήνες μετά (στην προκειμένη απελάσεις ανακοινώθηκαν την ίδια μέρα.. ευτυχώς που δεν ανακοίνωσαν και τοίχο στο…αιγαίο) δε γίνεται.

  8. redpunk67

    Παιδιά, από πουθενά στην ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης δεν συνάγεται ότι πανηγυρίζει. Ίσα ίσα που είναι πολύ σεμνή και το μόνο που αναδεικνύει (και σωστά) είναι η αξία της συλλογικής πάλης και της αλληλεγγύης. Προσωπικά δεν διαπίστωσα να πανηγυρίζει κανείς. Διαβάστε και την άποψή μου στο κείμενο που έγραψα εδώ σε αυτό το μπλογκ https://antisomata.wordpress.com/2011/03/10/η-απεργία-πείνας-έληξε-–-ο-αγώνας-συνε/
    Χρειάζεται πολλή δουλειά ακόμα και υπάρχει σοβαρός κίνδυνος κυβερνητικής υπαναχώρησης.
    Ο αγώνας, ούτως ή άλλως, συνεχίζεται.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s